رأی اعتماد به‌ کابینه در یک نگاه

از جمله حقوق نمایندگان مجلس رأی اعتماد به وزیران معرفی‌شده از سوی رئیس‌جمهور است.

علی قنبری در روزنامه آرمان نوشت: از جمله حقوق نمایندگان مجلس رأی اعتماد به وزیران معرفی‌شده از سوی رئیس‌جمهور است.

نمایندگان مجلس وفق قانون باید عملکرد وزرای پیشنهادی را مورد بررسی دقیق قرار داده و نقاط قوت و ضعف وزرا را ارزیابی کرده و دور از مسائل جناحی به دولت در جهت کابینه‌ای مقتدر و توانمند کمک کنند تا از این طریق به رفع مشکلات‌کشور و جبران عقب‌ماندگی‌ها با بهره‌گیری از ظرفیت‌های کشور بپردازند، به‌گونه‌ای ‌که ایران در مسیر پیشرفت و توسعه متوازن قرار بگیرد.

از این رو به‌نظر می‌رسد، مجلس دهم در مقابل کابینه دوازدهم به وظیفه خود عمل کرده است. البته وزیر پیشنهادی نیرو در این بین نتوانست رأی اعتماد بگیرد. به‌نظر می‌رسد برخی از مسائل سیاسی در این عدم رأی اعتماد دخالت داشت. طی روزهای گذشته در داخل و خارج مجلس بحث‌های محیط‌زیستی به مقدار فراوان مطرح شد و تمامی مشکلات زیست‌محیطی به گردن وزیر پیشنهادی انداخته شد.

مواردی که چندان کارشناسی‌شده نبود، موجب عدم اعتماد وزیر پیشنهادی شد. به‌رغم اینکه وزیر پیشنهادی یکی از نیروهای شناخته‌شده و باتجربه بود که در دولت اصلاحات اقدامات موثری در زمینه تامین آب انجام داد، اما این حاشیه‌ها موجبات عدم توفیق وزیر نیرو را فراهم آورد.

درباره سایر وزیران نیز به‌رغم اینکه تلاش‌های زیادی صورت گرفته بود تا آنها نیز رأی نیاورند و برخی فراکسیون‌ها در این زمینه همه سعی خود را به کار بستند، اما در نهایت موفقیتی حاصل نشد و ۱۶ نفر از وزرا توانستند از نمایندگان مردم ایران در مجلس رأی اعتماد بگیرند و در مجموع این وزرا می‌توانند حرکتی جمعی را با استفاده از امکانات کشور و بهره‌گیری از فرصت‌ها و توانمندی‌ها در جهت توسعه و پیشرفت کشور عملیاتی کنند.

تیم اقتصادی کابینه باید نسبت به تبیین اهداف توسعه و اهداف بلندمدت کشور حرکت سازنده‌ای را در سال‌های آینده انجام دهد. این امید وجود دارد که رئیس‌جمهور با کابینه متبوع خود کشور را در مسیر واقعی توسعه قرار دهد و در شرایط فعلی مخالفان روحانی نیز دیگر در مسیر دولت سنگ‌اندازی نکرده و با وحدت و همراهی و هم‌‌افزایی موجبات خدمت به مردم را فراهم آورند تا مردم ایران در شرایط حساس منطقه‌ای شاهد پیشرفت کشور در عرصه‌های گوناگون باشند.

در این مسیر ضرورت دارد از فرصت‌های پیش روی ملت ایران برای سرمایه‌گذاری و حل معضل بیکاری و رسیدن به اشتغال مواد و تولید و صادرات بیشتر با جذب سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی استفاده شود. به یاد داشته باشیم که توسعه ایجاد نمی‌شود، مگر اینکه فضای سیاسی آرامی در کشور وجود داشته باشد.