آیت‌ا... ری‌ شهری هم به صحنه بازگشت

روزنامه آرمان: هر روز که از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهور منتخب می‌گذرد، تعداد بیشتری از میانه‌روهایی که تا پیش از این خانه‌نشینی را به هر حضوری در عرصه سیاسی و دولت ترجیح می‌دادند، فضا را برای فعالیت مجدد مناسب می‌بینند و از گوشه و کنار خبر بازگشت آنها به گوش می‌رسد.

پس از ناطق‌نوری که خبر رسید از سوی گروهی برای تشکیل حزب فراگیر دعوت به همکاری و ارائه رهنمودهای فکری شده است، روز گذشته هم عنوان شد که آیت‌ا... ری‌شهری عزم ورود به دنیای سیاست را دارد. خبر اینگونه بود: تسنیم روز گذشته نوشت که یکی از چهره‌های نزدیک به محمد شریعتمداری می‌گوید، آیت‌ا... ری‌شهری از تشکیل جبهه اعتدال توسط شریعتمداری استقبال کرده و حتی قبول کرده که کتابی هم درباره اعتدال در اسلام بنویسد.

محسن بهرامی درباره اینکه آیا آیت‌ا... ری شهری به عنوان چهره تاثیرگذار در جبهه اعتدال ورود پیدا خواهد کرد؟ گفت: اطلاعی ندارم، این موضوع را باید از شخص شریعتمداری سوال کنید. آنچه می‌دانم این است که وی از تشکیل چنین جبهه‌ای استقبال کرده و قول داده که در زمینه تالیف مطالب اعتدال در اسلام، به جبهه کمک کند.

بهرامی با بیان اینکه جبهه اعتدال در ابتدای فعالیت نمی‌خواهد سیاسی عمل کند، اظهار کرد: هدف اولیه این جبهه حرکت اخلاقی-اجتماعی است نه سیاسی؛ البته ممکن است در انتخابات آینده نقش تاثیرگذاری هم داشته باشد ولی بیشتر نگاه شریعتمداری در مراحل مقدماتی جبهه اعتدال، حرکت اجتماعی، فرهنگی و اخلاق‌مدارانه است تا سیاست‌ورزی.

لبخند شیوخ اعتدال به چه معناست؟

اما به‌راستی چه سبب شد تا شیوخ کناره‌نشین این روزها لبخند به لب آورند و وعده حضور ‌دهند؟ برخی این گمانه را مطرح می‌کنند که امثال ناطق‌نوری‌ها و ری‌شهری‌ها از فضای برخی تندروها در دولت‌های نهم و دهم به تنگ آمده بودند و به خوبی می‌دانستند ورود و تداوم حضور آنها در عرصه‌های علنی جامعه تنها سدی در برابر میانه‌روی است پس این گنج که اعتدال نام داشت را در نهان دنبال کردند تا زمانی که فرصت علنی کردن آن برسد.

اکنون وقت رونمایی از گنج اعتدال است چراکه روحانی که خود یکی از حاشیه‌نشین‌ها بود قرار است بر مسند قدرت اجرایی کشور تکیه بزند. کلید معروف روحانی تنها کلید حل مشکلات سیاسی، اقتصادی و ... کشور نبود بلکه این کلید یک کار دیگر هم می‌کند که بازگرداندن میانه‌روهای گوشه‌نشین به روی صحنه از جمله آنهاست.

آیت‌ا... ری‌شهری که یکی از گوشه‌نشین‌های ۸ سال اخیر بود در پیام تبریکی که چند روز قبل برای روحانی نوشت، به سابقه دوستی خود با او اشاره کرد و نوشت: «امیدوارم با توفیق الهی و انتخاب همکاران متعهد و لایق از همه سلایق سیاسی، به خوبی از عهده انجام مسئولیت سنگینی که بر دوش گرفته‌اید برآیید و نزد خدا و خلق سرافراز باشید.»

ری‌شهری به‌خوبی می‌دانست که دوست قدیمی‌اش قرار است چه مسئولیتی را پذیرا باشد و چه راه سختی در پیش دارد اما بیش از آن، به نکته‌ای اشاره کرد که مشخص می‌کند این روحانی قدیمی از چه گلایه‌مند بوده است. او تاکید می‌کند که از همه سلایق استفاده کنید پس عیان‌تر از قبل می‌شود که سکوت این سال‌های ری‌شهری به چه دلیل بوده است.

مشاهده نمی‌شود که او پیش از این به انتقاد از مشی دولتی که منتقد آن است، پرداخته باشد اما اکنون مردی از نسل آنها به روی کار آمده که خود طعم کنار گذاشته شدن رقیب را چشیده است. شاید هم ری‌شهری با این پیام می‌خواهد به روحانی بگوید تاکید بر استفاده از نیروهای لایق جدا از ندیدن نیروهای رقیب است که این بزرگ‌ترین مشکل اصولگرایان دولتی بود.

انتظار اعتدال از یار قدیمی

پیام تبریک ناطق‌نوری اما گویاتر از پیام ری‌شهری است. او در پیام خود در ۲۸ خرداد نوشت که «ملت بزرگ ایران اینبار با تشخیص درست و درک جامع از شرایط حساس کشور و با این انتخاب هوشمندانه، عنان مدیریت اجرایی کشور را به‌دست شخصیتی سپرده است که نماد اعتدال عقلایی، اصلاح‌طلبی حقیقی و اصولگرایی واقعی شده است.»

شیخ نور صریح به انتقاد از گذشته پرداخت و صریح‌تر بیان کرد آنچه را که از یار قدیمی انتظار دارد، بسیاری آگاه هستند که ناطق نوری و روحانی از اعضای جامعه روحانیت هستند که هر دو، مدت‌هاست در جلسات آن شرکت نمی‌کنند و دلیلش هم بارها یکجانبه‌گرایی برخی اعضا عنوان شده است پس این دو تلخی تندروی را چشیده‌اند البته ناطق‌نوری در دوره سکوت هم از هجمه تندروها در امان نبود و بارها با نوشته‌ها و گفتارهای نیروهایی که منافع خود را در سکوت ناطق نوری‌ها و روحانی‌ها جست‌وجو می‌کردند، مواجه شد. حال او از حسن روحانی می‌خواهد تا به این فضا پایان دهد و به اصلاح‌طلبی واقعی و اصولگرایی واقعی که شاید پیش‌ترها در جلسات جامعه روحانیت به تبیین آن پرداخته بودند، بها دهد.

در نهایت....

می‌توان گفت که امثال ناطق نوری، روحانی و ری‌شهری در این سال‌ها لقب دلسوزان نظام را به هیچ بهانه‌ای از دست ندادند و حتی حاضر شدند سال‌ها سکوت کنند تا اوضاع به روزی برسد که بتوانند در کنار نیروهای جوان قرار گرفته و آنها را به حرکت در مسیری که معتقدند فرسنگ‌ها از آن فاصله گرفته شده، راهنمایی کنند. با روندی که طی می‌شود، آیا باید منتظر حضور در صحنه نیروهای دلسوز دیگری باشیم که مدت‌هاست سکوت را بر حضور ترجیح داده‌اند و آیا کلید روحانی قابلیت باز کردن قفل حاشیه‌نشینی دلسوزان کشور را دارد؟ باید صبر کرد.