دوگانه‌های اصولگرایان در دوره رکود!

ابطحی از تلاش جریانی از اصولگرایان برای حذف اصلاح‌طلبان روایت کرد. حمیدرضا ترقی: تمایلی به سخن گفتن درباره وضعیت فعلی اصولگرایان ندارم.

روزنامه آرمان: اصلاح‌طلبان و اصولگرایان از گذشته تاکنون در مقاطع مختلف تاثیرگذاری خاصی در بسیاری امور سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی داشته‌اند. خصوصا این مهم را می‌توان در مقاطعی که هریک از این جریانات دولت را در اختیار داشته‌اند، به وضوح مشاهده کرد، اما نکته مهم و قابل تامل این است که این دو جریان در جامعه پایگاه و جایگاه محکمی دارند و هیچ‌کدام نمی‌توانند دیگری را از صحنه خارج کنند.

اگر هم در مقاطعی هرکدام از جریانات سیاسی به این سو رفتند، مردم با عملکرد و کنش معنادار خود در انتخابات آنها را از این کار برحذر داشته‌اند. گرچه از عملکرد هر کدام از این جریانات نقاط قوت و ضعفی متصور هستیم، اما آنها به‌طور میانگین ثبات نسبی خود را حفظ کرده و همیشه در جامعه کنش مثبت و فعال داشته‌اند و بدین جهت است که این جریانات در مقاطع گوناگون بر سمتگیری سیاسی مردم تاثیر‌گذار بوده و هستند.

رقابت منصفانه، نه حذف رقیب

از سال‌های ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون همواره دو جریان بزرگ در کشور وجود داشته که در مسائل مختلف به کنشگری پرداخته‌اند. در دهه 60 و اوایل دهه 70 آنها را به جریانات موسوم به راست و چپ اسلامی و از سال‌های میانی دهه 70 به بعد با نام اصلاح‌طلبان و اصولگرایان شناخته‌ایم.

هر کدام از این دو جریان بر اساس بینش و نوع گفتمان خاصی که دارند، به کنشگری سیاسی پرداختند. یکی از آزادی اندیشه، قانونگرایی و جامعه مدنی سخن می‌گوید و پاسخگویی به مردم را اصل می‌داند و جریان مقابل از انقلابیگری، مقاومت و ایستادگی سخن می‌گوید و نگاهش به مفهوم پاسخگویی به مردم متفاوت است.

مسلما هر دو این جریانات و مفاهیم کاربردی آنها در جای خود مفید و موثر است، اما اگر هرکدام از این جریانات سیاسی با جو غالب بر جامعه حرکت نکرده و بخواهند خود را بر جامعه و مردم تحمیل کنند، مسلما با رویگردانی مردم مواجه خواهند شد و اقبال مردمی خود را از دست خواهند داد.

بدین جهت جریانات سیاسی همان‌طور که باید به مردم جهتگیری و سمتگیری سیاسی دهند، نباید خود را بر آنها تحمیل کنند، بلکه باید مردم را در انتخاب راه، روش و عقیده خود آزاد بگذارند. این‌گونه است که می‌توان شاهد دو جریان فعال و پویا در جامعه بود که به‌رغم اختلافات بینشی و گفتمانی به همزیستی مسالمت‌آمیز در کنار یکدیگر پرداخته و به جای حذف یکدیگر با هم رقابت می‌کنند.

اصلاح‌طلبان

عضو مجمع روحانیون مبارز در ارزیابی خود از عملکرد فعلی دو جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا در کشور گفت: در حال حاضر در شرایطی قرار داریم که بیشتر از همیشه به‌خصوص در دو دهه اخیر اصلاح‌طلبان و اصولگرایان به این نتیجه رسیده‌اند که طرف مقابل قابل حذف نیست.

محمدعلی ابطحی ادامه داد: به‌خصوص بعد از سال ۸۸ جریانی از اصولگرایان تلاش کرد تا اصلاح‌طلبان را حذف کند، اما انتخابات اخیر نشان داد که آنها همچنان پایگاه مردمی خود را دارند. در عین حال اصولگرایان نیز از پشتوانه قوی حاکمیتی برخوردار هستند.

بنابراین امکان حذف آنها وجود ندارد و درست هم نیست که حذف شوند. این فعال سیاسی اصلاح‌طلب افزود: اصولگرایان و اصلاح‌طلبان در سپهر سیاسی کشور باقی هستند و نه بعد از سال ۷۶ امکان حذف اصولگرایان بود و نه بعد از سال ۸۸ اصلاح‌طلبان حذف شدند.

ابطحی تصریح کرد: هر دو جریان به این نتیجه منطقی رسیدند که چون نمی‌توان طرف مقابل را حذف کرد، باید به اصول مشترکی رسید و می‌بینیم که جریان‌های افراطی هر دو طیف ادبیات خشونت‌آمیز خود را کنار گذاشته‌اند؛ البته هنوز به‌خصوص بعد از انتخابات تندروهای اصولگرا نپذیرفته‌اند که باید آرام باشند و افراطی مانده‌اند، اما هر دو جناح تلاش می‌کنند بپذیرند که یک طیف پشتوانه مردمی داشته و دیگری از قدرت برخوردار است.

این عضو مجمع روحانیون مبارز تاکید کرد: در این بین جریاناتی مثل جریان اعتدالی از جبهه اصلاح‌طلبان و دولت بهار از طیف اصولگرایان به وجود آمد، اما نهایتا جریان‌های اصلی همان اصلاحات و اصولگرایی است.

حزب موتلفه

یک فعال سیاسی اصولگرا نیز با اشاره به وضعیت فعلی فضای سیاسی کشور بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری اظهار کرد: فضای سیاسی در حال حاضر آرام و ساکت است و تحرک خاصی در آن دیده نمی‌شود، غیر از اینکه همه گروه‌ها و جریان‌ها در حال ارزیابی و آسیب‌شناسی فعالیت‌های خود هستند تا برای آینده تصمیم بگیرند.

حمیدرضا ترقی افزود: طبعا در جریان‌های سیاسی موجود اختلافاتی میان احزاب وجود دارد که ناشی از انتظارات بجا و نابجای آن احزاب و گروه‌ها از فضای سیاسی است، اما در زمینه سهم‌خواهی از دولت فعلی باید این موضوع را یادآور شد که ممکن است برخی از این گروه‌ها انتظاراتی داشته باشند که در چینش کابینه برآورده نشده باشد و به همین دلیل این گروه‌ها از دولت گله داشته باشند.

این عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی با بیان اینکه جریان اصلاح‌طلب به‌طور کلی حامی دولت است، اظهار کرد: درست است که در مجلس دهم بخش عمده‌ای از نمایندگان از فراکسیون امید و فراکسیون مستقلین هستند.

اما این موضوع که عدم رأی اعتماد به حبیب‌ا... بیطرف ناشی از کم‌کاری فراکسیون‌ها باشد، خیلی قابل قبول نیست، چرا که وقتی نمایندگان وارد مجلس می‌شوند، به ‌نوعی استقلال‌طلبی تمایل پیدا می‌کنند که در نتیجه آن خود را تابع جریانات خارج از مجلس نمی‌دانند و می‌کوشند رأی خود را فارغ از دیدگاه‌های سیاسی ارائه دهند تا در برابر آن پاسخگو باشند، اما در عین حال به ‌نظر می‌رسد که مجلس در مجموع در حمایت از دولت عمل می‌کند.

وی افزود: به هر حال دولت فعلی ممکن است برخی از انتظارات تشکل‌های درون جریان اصلاحات را محقق نکرده باشد، اما به هر حال باز هم بدنه دولت فعلی، در عین حال که ظاهری اعتدالی دارد، در اختیار اصلاح‌طلبان قرار گرفته است و در نهایت خواسته‌های این جریان از دولت بر زمین نخواهد ماند.

این فعال سیاسی اصولگرا با بیان اینکه تمایلی به سخن گفتن درباره وضعیت فعلی جریان اصولگرایی ندارم، یادآوری کرد: درباره حزب موتلفه اسلامی می‌توان گفت که این حزب نیز مانند سایر احزاب در درون خود به‌دنبال ارزیابی و آسیب‌شناسی عملکرد گذشته‌اش است که البته مربوط به دوره زمانی فعلی هم نمی‌شود و در همه دوره‌ها چنین حرکت‌هایی انجام می‌شده و خواهد شد، اما محتوای آن بیشتر مربوط به درون حزب است و جنبه رسانه‌ای ندارد.