آیا اینترنت اشیاء، اسمارت‌فون را خواهد بلعید؟

وب سایت شبکه - مهدی صنعت‌جو: این روزها بسیاری از ما با هیجان زیادی از آینده اسمارت‌فون‌ها و اینکه مدل‌های جدیدتر چه قابلیت‌هایی را به ما عرضه خواهند کرد صحبت می‌کنیم. ما چنان از این دستگاه‌ها سخن می گوییم که گویی زندگی بدون آن‌ها امکان‌پذیر نیست و در این بین یک نکته را از یاد می‌بریم؛ اینکه شاید اسمارت‌فون‌ها در آینده برایمان جذابیتی نداشته باشند.

ده سال قبل وقتی شرکت اپل، آیفون را عرضه کرد یک شوک اساسی به دنیای فناوری وارد شد. بسیاری از افراد، این اقدام اپل را محکوم به شکست می‌دانستند زیرا در ذهن‌شان هم نمی گنجید که در جیب داشتن یک کامپیوتر نه چندان قدرتمند متصل به اینترنت، چه دنیایی را پیش روی آن‌ها قرار خواهد داد. این مثال در وضعیت فعلی هم صادق است. اسمارت‌فون‌ها بخش مهمی از زندگی ما را فراگرفته‌اند چنانکه نمی‌توانیم تصور کنیم در آینده فراگیر شدن اینترنت اشیاء ما را با چه دنیایی آشنا خواهد کرد.

دنیایی که در آن اسمارت‌فون‌ها دیگر حرف اول را نمی زنند.از سال‌ها قبل با فراگیرشدن استفاده از اسمارت‌فون‌ها، مردم ترجیح دادند بسیاری از کارهایی را که قبلاً با کامپیوتر رومیزی خود انجام می‌دادند حالا با موبایل انجام دهند و در دسترس بودن این ابزارهای همراه در همه جا، ویژگی جذابی بوده و هست. شاید بار دیگر مشابه چنین اتفاقی را در سال‌های آینده تجربه کنیم. اینکه گزینه‌ای جذاب‌تر از اسمارت‌فون به ما ارائه شود. در آینده بسیاری از لوازم زندگی و کار و حتی خودروها و بزرگراه‌ها هم هوشمند خواهند شد.

همه این ابزارهای هوشمند به هم متصل می‌شوند و در هر لحظه داده‌های خود را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند؛ چیزی که از آن با اصطلاح اینترنت اشیاء یاد می‌شود. در آینده نیازی به یک اسمارت‌فون یا لپ تاپ قدرتمند همه کاره ندارید زیرا ساعت مچی شما، عینک شما و یخچال خانه شما توان پردازشی دارد و حتی شاید کابینت آشپزخانه شما هم خودکار شده باشد. در دنیایی که با انواع دستگاه‌های هوشمند احاطه شده است، از جاده و خودروها و ساختمان‌ها گرفته تا رستوران‌ها دیگر خیلی مهم نیست که جدیدترین گوشی آیفون را بخریم.

در آینده بجای اینکه اسمارت‌فون خود را برداریم و نرم‌افزار مخصوصی را اجرا کنیم تا بفهمیم چه موقع اتوبوس به ایستگاه می‌رسد، کمک گرفتن از Alexa ( دستیار هوشمند آمازون) راهکار ساده‌تری خواهد بود یا اینکه وقتی درب یخچال هوشمند خود را باز می‌کنیم، یخچال با توجه به مواد غذایی موجود و اولویت دادن به استفاده از غذاهایی که باید قبل از فرارسیدن زمان انقضا مصرف شوند به ما پیشنهاد تهیه خوراک خاصی را می‌دهد. اگر هنوز تصور چنین دنیای متصلی برای ما دشوار است و نمی‌توانیم زندگی بدون اسمارت‌فون را تصور کنیم به این دلیل است که تجهیزات مبتنی بر اینترنت اشیاء به معنای واقعی کلمه متصل نیستند.

در حال حاضر در دنیایی زندگی می‌کنیم که هرچند در آن حسگرهای هوشمند و دستگاه‌های هوشمند وجود دارند اما این تجهیزات بطور مجزا از هم کار می‌کنند و هنوز قادر به برقراری ارتباط مؤثر با هم نیستند. هرچند می‌توان اطلاعات این حسگرها و دستگاه‌ها را بطور دستی با یکدیگر تجمیع کرد اما این کار دشوار است. برای ساخت دنیایی که در آن دستگاه‌های هوشمند همه جا حاضر باشند و بطور منسجم و هماهنگ با هم کار کنند گام نخست این است که شرایطی فراهم کنیم تا آن‌ها بتوانند به سادگی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

درست است که آن‌ها اتصالی برای تبادل داده دارند ولی هنوز دستگاه‌های مبتنی بر اینترنت اشیاء وابسته به اتصال وای‌فای یا اسمارت‌فون شما هستند و درست است که آن‌ها اطلاعاتی را جمع آوری می‌کنند و کارهایی را بطور خودکار انجام می‌دهند و بطور کلی بهتر از همتایان سنتی خود هستند اما هنوز قادر به برقراری ارتباط با هم نیستند.

امروز وقتی شما یک خانه متصل ( خانه هوشمند) راه‌اندازی می‌کنید، محصولات متنوعی از شرکت‌های مختلف را برای سامانه حفاظتی، کنترلی، پخش موسیقی و … در خانه نصب می‌کنید که هر یک بطور مستقل راحتی شما را فراهم می‌آورند اما وقتی عملکردشان با هم تداخل پیدا کند باعث مزاحمت می‌شوند.

در آینده خانه هوشمند شما واقعاً متصل خواهد بود. وقتی سامانه امنیتی خانه شما تشخیص می‌دهد که کسی در حال نزدیک شدن به درب ورودی است، حتی پیش از آنکه آن شخص زنگ خانه را بزند، بطور خودکار صدای موزیک گوشی شما کم می‌شود تا شما بتوانید هشداری که سامانه برای تلفن‌تان فرستاده است را ببینید و بفهمید چه کسی پشت در است. یخچال از محتویات خود اطلاع دارد و می‌داند زمان انقضای این مواد غذایی چه موقع است.

اجاق گاز هم پیش از اینکه غذایتان بسوزد هشدار می‌دهد. سامانه هوشمند از طریق حسگرهای متصل می‌داند که شما در کدام اتاق خانه هستید و پیام‌های هشدار صوتی را فقط در همان اتاق پخش می‌کند بدون اینکه برای مهمان‌های شما یا سایر ساکنان خانه که در اتاق‌های دیگر هستند مزاحمت ایجاد کند. اینها نمونه‌ای از آن چیزی است که از یک محیط زندگی متصل مبتنی بر اینترنت اشیاء انتظار داریم.

از آنجاییکه دستگاه‌ها و پلتفرم‌های مبتنی بر اینترنت اشیاء بطور پیوسته در حال بهتر شدن هستند، می‌توان انتظار داشت که به زودی همه در خانه و سایر مکان‌ها از این دستگاه‌های هوشمند استفاده کنند و این ساختار منسجم، بسیار مفیدتر از اسمارت‌فون‌‌ها خواهد بود و حتی نیاز افراد به استفاده از اسمارت‌فون‌ها را کاهش خواهد داد؛ درست همان کاری که ده سال پیش گوشی آیفون با کامپیوترهای شخصی کرد. شاید تا بیست سال آینده نگاه ما به اسمارت‌فون‌ها مشابه نگاهی باشد که اکنون به دستگاه‌های آی‌پاد داریم؛ دستگاهی قدیمی و به تاریخ پیوسته که در کنج یک کمد به فراموشی سپرده شده است.