ستایش نشریه نیچر از مریم‌ میرزاخانی

سیناپرس: مریم میرزاخانی یکی از برجسته ترین ریاضی دانان نسل خود محسوب می شد. او مطالعاتی تاریخی در شاخه ای از ریاضیات موسوم به «سطوح ریمانی» داشت.

در ادامه این گزارش آمده است: تأثیرگذاری میرزاخانی از آن جهت چشمگیر بود زیرا هر مبحثی را در مسیری تازه قرار می داد و چشم انداز نوینی را برای آن تعریف می کرد. نبوغ درونی وی نادر بود. این ویژگی را حتی می توان با در نظر گرفتن برجسته ترین ریاضی دانان حال حاضر دنیا مطرح کرد. میرزاخانی مشهور به این بود که بی تفاوت از کنار چالش های سخت و دشوار عبور نمی کرد و آنها را آنالیز می کرد.

مریم میرزاخانی نخستین زن و اولین ایرانی است که موفق به کسب جایزه «فیلدز» شده بود. از این جایزه به عنوان عالی ترین نشان در علم ریاضیات یاد می شود. برای زنان دنیا، میرزاخانی یک الگو بود که موفقیت را در یک رشته مردسالار از آن خود کرده بود.

در بخش دیگری از این گزارش می خوانیم: این ریاضی دان فقید سنت خردگرایی در کشورش یعنی ایران را نشان می داد که از نگاه دانشمندان جوان همچون نیروی آرامش بخشی بود که فراتر از فشارهای آکادمیکی رشد و نمو پیدا کرد. مریم میرزاخانی درحالی که تنها ۴۰ سال داشت به دلیل ابتلا به سرطان سینه درگذشت.

میرزاخانی در دوران نوجوانی دو بار موفق به کسب مدال طلا در المپیاد جهانی ریاضی شد. او نابغه ای بود که در ادامه تحصیل و تحقیق در رشته ریاضیات محض را برگزید. او پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه شریف جهت ادامه تحصیلات در عالی ترین سطح راهی آمریکا شد و در سال ۲۰۰۴ موفق به اخذ مدرک دکتری از دانشگاه هاروارد شده و در سال ۲۰۰۸ به مقام استاد تمامی در دانشگاه استنفورد دست یافت. او تا زمان وفات با این دانشگاه همراه بود.

نیچر ادامه می دهد: به رغم آنکه میرزاخانی شهرت چشمگیری داشت و همواره در معرض توجهات بود اما شخصیتی فروتن داشت. او همواره با اشتیاق به مطالعات سایر همکارانش توجه می کرد و با طرح پرسشهای مختلف سعی در ایجاد مسیرهای نوین داشت.
میرزاخانی در جریان نشستها و کنفرانسها با سایر محققان جوان عرصه ریاضی به اشتراک نظر می پرداخت.