پلیس وارد حریم خصوصی شهروندان نمی‌شود

خبرگزاری مهر: جانشین رئیس پلیس کشور گفت: پلیس به بهانه امنیت اجتماعی وارد حریم خصوصی شهروندان نمی شود و منظور از این موضوع جلوگیری از وقوع جرم است.

سردار احمدرضا رادان با بیان اینکه در جوامعی همچون جامعه ما امنیت اجتماعی زمانی رضایت آمیز خواهد بود که نرخ وقوع کجروی ها و انحرافات و آسیب های اجتماعی به حداقل ممکن (سطح و تراز منطبق با استانداردهای پذیرفته شده جهانی) تقلیل داد گفت: همچنین برایایجاد این حس باید نظارت و کنترل اجتماعی (خواه کنترل و نظارت نهادهای حکومتی یا کنترل مردم و نهادهای مردمی) به گونه ای افزایش یابد که کمتر کسی از افراد جامعه خود را بیرون و خارج از آن نظارت احساس کند. نیازی به حجت نیست که منظور از نظارت و کنترل اجتماعی مداخله در قلمروها و حیطه های آسیب زا و ممانعت از وقوع جرم است و نه ورود به قلمرو زندگی خصوصی شهروندان و مداخله در حریم شخصی و اختصاصی آنان.

وی ادامه داد: برای ایجاد حس امنیت باید اشتراکات اخلاقی جامعه (یا توافق بر سر اصول و قواعد اخلاقی و هنجاری) به حداکثر ممکن افزایش یابد. به تعبیر دیگر وجدان جمعی آنچنان بسط و توسعه یابد که امکان وقوع بی نظمی و بی هنجاری (آنومی) از میان رانده شود همچنین تعلیق خاطر و دلبستگی و پیوستگی افراد جامعه به یکدیگر افزایش یابد و هویت جمعی و «دلبستگی ملی» و «انسجام اجتماعی» به حداکثر ممکن برسد.

به گفته سردار رادان باید اعتماد عمومی اعم از اعتماد افقی، یا اعتماد شهروندان به یکدیگر، و اعتماد عمودی، یا اعتماد مردم به حکومت و نهادهای حکومتی، در جامعه افزایش یابد. چه، اعتماد به خودی خود امنیت آفرین است و قادر است ضریب ناهنجاری را تقلیل دهد.امنیت اجتماعی متاثر از متغیرها بی نظیر پایین بودن ضریب وقوع کجروی و جرم، کنترل اجتماعی، نظم اجتماعی، اعتماد، اشتراکات اخلاقی، احساس هویت جمعی، ارزش های پایدار و عدم آشفتگی و آشوب های جمعی است.

جانشین فرمانده نیروی انتظامی با بیان این که احساس امنیت، همان گونه که مکرر گفته شده است یک حالت ذهنی است،گفت: برخلاف امنیت که یک واقعیت عینی است. بنابراین، همانند هر پدیده ذهنی دیگر متاثر از عوامل مختلف، و نه یک تک عامل است.

وی ادامه داد: امنیت عینی (یعنی نبودن یا کم بودن عوامل تهدید آمیز در جامعه) نیز تنها یکی از عواملی است که می تواند در شکل گیری احساس امنیت موثر باشد. این عامل، آن گونه که پژوهش های مختلف نشان داده اند، تنها حدود نیمی از احساس امنیت شهروندان را تیین می کند . به بیان روشن تر، چنانچه در جامعه تمامی عوامل مخل امنیت از میان رانده شوند و نظم و کنترل اجتماعی به تمامی ایجاد شود، تنها حدود ۵۰ درصد از احساس امنیت در شهروندان شکل می گیرد.

حال سئوال اینجاست که سایر عوامل موثر بر احساس امنیت کدامند و چگونه می توان از طریق دستکاری آنها، احساس امنیت شهروندان را به تراز حداکثری رساند؟ در پاسخ این سئوال می توان اذعان داشت که سایر عوامل موثربر احساس امنیت شهروندان متنوع و متعددند و لاجرم در نوشتار مجملی چون این پرداختن به همه آنها مقدور نیست. از همین روی در سطور زیر تنها برخی از آن عوامل ذکر می شوند.

سردار رادان اضافه کرد: برخورداری از "حمایت اجتماعی"، پس از احساس فقدان تهدید در جامعه، نخستین عامل موثر بر احساس امنیت است. یعنی زمانی که هر یک از شهروندان جامعه احساس کند که در شرایط دشوار و به هنگام وقوع خطر می تواند روی دیگران حساب کند و دیگرانی هستند که به یاری او بشتابند، او احساس امنیت خواهد کرد. به همین سبب گروهها و محلات برخوردار از پیوندهای سنتی و صمیمانه و همیارانه، میزان احساس امنیت مردم بیشتر است.

فقدان ترس های روان شناختی نیز یکی دیگر از عواملی است که می تواند موجب افزایش احساس امنیت شود . اما متاسفانه همواره تعدادی از شهروندان جامعه از ترس های واهی (ترس از موضوعات و پدیده هایی که چندان خطرزا و تهدید آمیز نیستند) رنج می برند. به همین سبب مادامی که این ترس ها با مداخلات درمانگرانه از میان رانده نشوند نمی توان شاهد شکل گیری احساس امنیت صد درصدی در آن شهروندان بود.

جانشین فرمانده نیروی انتظامی با بیان این که احتمال وقوع حوادث غیر مترقبه و بلاهای طبیعی عامل دیگری است که مانع از بسط و تقویت کامل احساس امنیت می شود گفت: به ویژه این عامل زمانی تاثیر منفی فزون تری بر شهروندان بر جای می گذارد که اولا در آنان مهارت های لازم مقابله با آن حوادث در صورت وقوع ، ایجاد نشده باشد و ثانیا اقدامات مکفی و بسنده برای به حداقل رسانی دامنه وقوع آن حوادث اندیشیده نشده باشد.

سرداران رادان با بیان این که اعتماد به نفس بسنده نیز می تواند احساس امنیت را فزونی بخشد گفت: چه ، افراد برخوردار از اعتماد به نفس بالا، مستقل و توانمند، کمتر از رخدادها و حوادث ، اعم از حوادث قابل پیش بینی و غیر قابل پیش بینی می هراسند. چون آنان باور دارند که از پس مقابله با هر حادثه و رخدادی بر می آیند و می توانند در هر شرایطی گلیم خود را از آب بکشند.

وی خاطر نشان کرد: احساس امنیت علاوه بر تاثیری که از واقعیت امنیت و فقدان عوامل خطرزا و تهدیدآمیز می پذیرد، با عوامل جامعه شناختی، ویژگی ها و حالات روانشناختی و عوامل طبیعی نیز پیوند وثیقی دارد. به همین سبب در هیچ جامعه ای پلیس و نهادهای انتظامی و امنیتی به تنهایی قادر نیستند که احساس امنیت شهروندان را به نقطه بهینه تعالی بخشند. به تعبیر دقیق تر، تنها زمانی می توان به شکل گیری احساس امنیت کامل امیدوار بود که نهادهای آموزشی، فرهنگی، رسانه ای و اجتماعی نیز برای تقویت و افزایش آن، همراه و همگام با پلیس، گام فراسو نهند.