۶۰۸۹۳۶ ۱۲ مهر ۱۳۹۶ ۰۸:۱۳

وقتي متهم جاي شاكي مي‌نشيند

پوراحمد دلش براي بودجه‌هاي ژانر جنگي تنگ‌شده!

كيومرث پوراحمد از اينكه نمي‌تواند سومين برداشت شخصي‌اش را درباره جنگ با پول بيت‌المال بسازد، گلايه دارد.

روزنامه جوان: كيومرث پوراحمد از اينكه نمي‌تواند سومين برداشت شخصي‌اش را درباره جنگ با پول بيت‌المال بسازد، گلايه دارد. اين فيلمساز كه در كارنامه‌اش دو فيلم «اتوبوس شب» و «پنجاه قدم آخر» در ژانر جنگي به چشم مي‌خورد و هيچ‌كدام از اين آثار نتوانست انعكاس‌دهنده حماسه، مقاومت، ايمان و ارزش‌هاي منحصر به فرد دفاع مقدس ايران باشد و حتي فيلم دوم به لحاظ كيفيت سينمايي نيز داراي ضعف‌هاي شديدي بود و صداي اعتراض قاطبه منتقدان را بلند كرد، اخيراً در گفت‌و‌گويي با روزنامه فرهيختگان از اينكه سرمايه‌گذاري براي ساخت فيلم در ژانر جنگ پيدا نمي‌كند، گلايه كرده است.

از او درباره اينكه چرا ديگر فيلم جنگي نمي‌سازد، سؤال شده است که وی در پاسخ می‌گوید: «برخوردهاي كاملاً سليقه‌اي مقاماتي كه هيچ ربطي به سينما ندارند، ولي خودشان را محق مي‌دانند در‌باره هر فيلمي اظهار‌نظر كنند، در واقع جز ارشاد كه هميشه مبصر سينما بوده است، حالا هر فيلمي، در هر ولايتي مبصر خاص خودش را هم دارد. اين دخالت‌هاي بي‌رويه وقتي به فيلم‌هاي دفاع مقدس مي‌رسد، چند برابر مي‌شود. ديگر تحملش را ندارم كه يك فيلم بسازم و بي‌شمار مبصر داشته باشد؛ همين.»

جالب است كه پوراحمد دو فيلم قبلي خود را درباره موضوع جنگ كاملاً با سليقه و برداشت شخصي‌اش از جنگ هشت‌ساله به تصوير كشيده و اگر انتقادي هم به او شده پس از ساخته‌شدن و اكران فيلم صورت گرفته‌است و در زمان توليد كاملاً دست وي براي ساخت برداشت شخصي‌اش از جنگ باز بوده است. فيلم «پنجاه قدم آخر» سال ۹۲ حين نمايش در سالن برج ميلاد، بارها با واكنش‌هاي اعتراض‌آميز معمول تماشاگران اين فيلم مواجه شد؛ واكنش‌هايي كه تماشاي فيلم در اين سالن را تبديل به يك كمدي غمگين كرد.

پوراحمد اظهار كرده‌است:‌«يكي دو سال پيش حبيب احمدزاده، ايده‌اي ‌عالي داشت براي يك فيلم خانوادگي ولي زن قهرمان قصه، همسر يك آزاده بود! فكر كردم همين همسر آزاده بودن باعث مي‌شود باز هم فيلم بي‌شمار مبصر پيدا كند. از خيرش گذشتم.‌» جالب است كه دو فيلم جنگي پوراحمد با نقش‌آفريني پررنگ حبيب احمدزاده به عنوان نويسنده و مشاور ساخته شده و اينبار نيز اين فيلمساز از اين نويسنده ياد كرده است.

اينكه چرا در اغلب فيلم‌هايي كه ردي از احمدزاده در آن ديده مي‌شود، مفاهيمي چون ايثار، شهادت، حماسه و معنويت خاص دفاع هشت ساله و ارزش‌هاي اين دفاع كمرنگ است و در مقابل ارجاعاتي كه چهره زشت جنگ چون خشونت را به نمايش مي‌گذارد، وضوح بيشتري دارد موضوعي است كه مي‌تواند محل بحث باشد.