بازی زودهنگام جناح ها برای انتخابات ۱۴۰۰

روزنامه آرمان: محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌ دولت‌های نهم و دهم، با واکنش‌های گاه و بیگاه خود همواره ثابت کرده است می‌خواهد بر سر زبان‌ها بماند و فراموش نشود تا یک ‌بار دیگر شانس ورود به صحنه سیاسی ایران را داشته باشد. افشای تخلفات او و برخی از اعضای کابینه‌های نهم و دهم طی سال‌های گذشته بسیاری از مسائل را به‌خوبی روشن کرده و شانس او را برای بازگشت مجدد به عرصه سیاست ایران تقریبا به صفر رسانده است.

احمدی‌نژاد نشان داده که در عرصه سیاسی ایران نا‌آرام و پر از جنجال و چالش است و نمی‌تواند فرصت را برای ورود مجدد به سیاست از دست بدهد، حتی اگر با در بسته و عدم تاییدصلاحیت مواجه شود. بر این اساس، احمدی‌نژاد طی روزهای اخیر به رئیس قوه‌قضائیه نامه‌ای درباره علی لاریجانی نوشت و با دفاع از خود آورد: جناب آقای علی لاریجانی، رئیس محترم مجلس شورای اسلامی، قصد کاندیداتوری برای انتخابات ریاست‌جمهوری آینده را دارند و مهم‌ترین مانع در این راه را بنده و همکاران بنده تلقی می‌کنند!

به‌نظر می‌رسد که احمدی‌نژاد با به‌میان‌کشیدن نام رئیس مجلس می‌خواهد این پیام را به او منتقل کند که رقیب علی لاریجانی در انتخابات۱۴۰۰ من هستم! در این زمینه غلامحسین کرباسچی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی، درباره تحرکات احمدی‌نژاد و حضور او در انتخابات ریاست‌جمهوری آتی گفت: «فکر نمی‌کنم فرصتی دیگر برای ایشان در حوزه ریاست‌جمهوری باشد. خودشان هم این مساله را می‌دانند. نه ایشان توسط مراجع ذیصلاح تایید خواهند شد و نه مردم به ایشان اقبال دارند.»

چرا علی لاریجانی؟

اظهارات و نامه‌نگاری‌های گاه و بیگاه احمدی‌نژاد به مقامات نظام همواره ثابت کرده او به‌دنبال مطرح‌شدن و بر سرزبان‌ها‌افتادن و فراموش‌نشدن از افکار عمومی است، زیرا او دچار این خیال است که همچنان با وجود تخلفات گسترده خود و برخی از اعضای دولتش از محبوبیت و اقبال عمومی برخوردار است! به همین دلیل شانسی برای رقابت و پیروزی در انتخابات۱۴۰۰ برای خود تصور می‌کند. رئیس دولت‌های نهم و دهم در نامه خود به رئیس قوه‌قضائیه نوشت: «اگر آقای علی لاریجانی می‌خواهد از اینجانب به شما شکایت نماید، آزاد است، ولی چرا باید نام مجلس را وارد این ماجرا کند؟ این عمل خلاف قانون اساسی چگونه قابل توجیه است و آیا نباید مورد پیگرد قضائی قرار گیرد؟» احمدی‌نژاد در ادامه آورد: «شنیده می‌شود که اخوی حضرت‌عالی، جناب آقای علی لاریجانی، رئیس محترم مجلس شورای اسلامی، قصد کاندیداتوری برای انتخابات ریاست‌جمهوری آینده را دارند و مهم‌ترین مانع در این راه را بنده و همکاران بنده تلقی می‌کنند.»

کار اما به اینجا ختم نشد. علی‌اکبر جوانفکر، از معدود حواریون باقیمانده در کنار احمدی‌نژاد، به میدان آمد. او البته حرف جدیدی را مطرح نکرد و تنها بر گفته‌های احمدی‌نژاد تاکید کرد. او در گفت‌وگویی که با «آرمان» داشت، گفت: «من بر این باورم که تحرکات اخیر آقای علی لاریجانی، از برنامه‌ریزی وی برای رسیدن به کرسی ریاست‌جمهوری حکایت می‌کند. بنابراین به‌نظر من تنها کسی که قاطبه مردم بر اساس تجربه او را شایسته چنین جایگاهی می‌دانند، دکتر احمدی‌نژاد است!

کاملا واضح است که ایشان را سد راه خود تلقی می‌کند.» اشاره به این نکته لازم است که شکایت علی لاریجانی به نمایندگی از نمایندگان مجلس مربوط به دو سال گذشته و به‌دلیل نقض قوانین بوده و اخیرا رئیس مجلس شورای اسلامی از احمدی‌نژاد شکایتی نکرده است. به‌نظر می‌رسد که احمدی‌نژاد به‌عمد نام رئیس مجلس را به زبان می‌آورد. او با این اقدام می‌خواهد رئیس مجلس را در برابر خود قرار دهد تا او به این پیام را منتقل کند که رقیب علی لاریجانی در انتخابات ۱۴۰۰ من هستم!

پاشنه آشیل

غلامحسین کرباسچی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی، درباره تحرکات احمدی‌نژاد و حضور او در انتخابات ریاست‌جمهوری آینده گفت: فکر نمی‌کنم فرصتی دیگر برای ایشان در حوزه ریاست‌جمهوری باشد. خودشان هم این مساله را می‌دانند. نه ایشان توسط مراجع ذیصلاح تایید خواهند شد و نه مردم به ایشان اقبال دارند. به‌نظرم این نوع صحبت‌ها صرفا جنجال‌های سیاسی است که قصد دارند توسط آن خود را مطرح کنند. او افزود: بالاخره مراجعی هستند که قانونا درباره صلاحیت نامزدها نظر نهایی را می‌دهند. کرباسچی در ادامه گفت که اگر قرار باشد او درباره صلاحیتش نظر بدهد، به‌خاطر عملکردی که از احمدی‌نژاد و دولتش شاهد بوده و ضربه‌ای که به مردم وارد کرده، تایید نمی‌شود.

وی تاکید کرد: علی‌القاعده تایید شورایی را می‌خواهد که این وظیفه را برعهده دارد. این سیاستمدار اصلاح‌طلب درباره تصمیم این طیف سیاسی و حمایت از آقای لاریجانی در انتخابات ریاست‌جمهوری آینده گفت: اصلاح‌طلبان جمعی هستند که بر مبنای حقیقت‌ها و واقعیت‌هایی که در جامعه وجود دارد، تصمیم می‌گیرند. فعلا تا این لحظه برای سال ۱۴۰۰ نه اظهارنظری کرده‌اند و نه در جمع خودشان بحثی مطرح شده و اساسا هنوز به بحث انتخابات نپرداخته‌اند.