تحلیل گاردین از استراتژی ترامپ

انتخاب به نقل از گاردین نوشت: در حالیکه امریکا علاقه ای به نابودی برجام ندارد، ترامپ به نظر می رسد نخبگان را در این ماجرا مقصر معرفی خواهد کرد تا حداقل پایگاه اجتماعی خود را حفظ کند.

تهدید اخیر ترامپ در مورد عدم تأیید توافق هسته ای ایران، آخرین و خطرناک ترین قمار ترامپ گونه است و با این حال، مشخص شده است که ایالات متحده قصد دارد سپاه پاسداران ایران را گروه تروریستی اعلام کند.

در دولت امریکا، تنها فردی که اعتقاد دارد لغو توافق عملی خطرناک و احمقانه نیست، شخص ترامپ است. او به پایگاه اجتماعی و حامیان خود، فاکس نیوز و استیو بانون قول داده است که این توافق را کنار بگذارد. اما چطور ترامپ می تواند پایگاه خود را راضی نگه دارد، و در عین حال خودکامگی اش را کنار بگذارد و جهان را نابود نکند؟

تا دیروز، به نظر می رسید ترامپ از سوی به اصطلاح کمیته «نجات آمریکا» کنترل شده باشد. باب کورکر رئیس کمیته خارجی سنا اعضای این کمیته را این افراد می داند: وزیر خارجه [رکس] تیلرسون، وزیر دفاع [جیمز] متیس و ژنرال جان کلی افرادی هستند که امریکا را از اشوب و درگیری حفظ می کنند.

در جلسه ماه گذشته ی کنگره، متیس و ژنرال جوزف دانفورد، رئیس ستاد مشترک، حمایت خود را از توافق ایران مجددا تأیید کردند. در واقع کل جامعه امنیتی امریکا و همچنین کِلی، اذعان دارند که ایران اصولا به توافق پایبند است.

آژانس بین المللی انرژی تاکنون هفت بار اتمی تأیید کرده است که ایران به برجام پایبند بوده است. همچنین، تمامی امضا کننده گان این توافق، از جمله چین و روسیه، از فرآیندی که صورت گرفته رضایت دارند.

هرچند این توافق تنها باعث کند شدن روند رسیدن ایران به قدرت هسته ای می شود، هیچکدام از متحدان ما و یا هیچ یک از امضاکننده گان، تمایلی به باز مذاکره مجدد توافق ندارند. رئیس جمهور ایران، حسن روحانی، در ماه گذشته عنوان کرده است که مجددا وارد مذاکرات نخواهد شد. عدم پایبندی ایالات متحده، مستقیما به مخالفانی فرصت عرض اندام می دهد که همیشه مخالف همکاری با غرب بوده اند. تقریبا همگان اذعان دارند که تفکر رادیکال ترامپ، صرفا تفکری غیر قابل تصور است.

ترامپ بارها و بارها و با صدای بلند این توافق را محکوم کرده و قسم خورده است که آن را نابود خواهد کرد.

توافق ایران، نتیجه تلاش های اوباما بوده و هدف ترامپ، تحقیر اوباما است. به این دلیل که رئیس جمهور قبلی، به طور علنی او را به سخره گرفته است؛ خودکامگی ترامپ باعث شده تا او از هر فرصتی استفاده کند و با از بین بردن هر موفقیتی که اوباما داشته، انتقام خود را بگیرد.

الگوی مشخصی از رفتارهای ترامپ گونه وجود دارد. در وهله اول، غرور او مانع از پذیرفتن مسئولیت هر کاری می شود. دوم اینکه، چون وی به پایگاه اجتماعی و حامیانش نیاز دارد، حاضر است از روی همه متحدانش نیز عبور کند.

همچون دیگر موارد، مجددا ترامپ توپ را به میدان کنگره پرتاپ می کند، دستانش را بالا می برد، خود را کنار می کشد و انگشت اشاره اش را [به نشانه موفقیت] نشان می دهد.

عدم تأیید توافق توسط ترامپ، کنگره را ملزم می کند ظرف ۹۰ روز، عملکرد او را بررسی کرده و تصمیم نهایی خود را برای اعمال مجدد تحریم ها اعلام نماید. اعضای کنگره باید در مورد تحریم ها، مفاد برجام را بحث کنند و نیز قوانینی را تصویب کنند، در غیر این صورت این عدم تأیید ترامپ، بی معناست.

در حال حاضر به نظر می رسد کنگره، هیچ علاقه ای به تغییر توافق ایران ندارد. اما فشار بر کنگره همچنان به قوت خود باقی است و موجب خواهد شد برای حفظ ظاهر، تغییرات نه چندان ارزشمندی صورت گیرد. سناتور تام کاتن، سناتوری از آرکانزاس، لایحه جدیدی را برای مشارکت ایالات متحده پیشنهاد داده است که شامل حذف مفاد «غروب آفتاب» و دائمی ساختن محدودیت ها برای ایران از جمله در بحث غنی سازی است. این مقررات به فعالیت های هسته ای ایران اجازه می دهد که بعد از چند سال مجددا از سر گرفته شوند و همچنین بازرسی های سختگیرانه تر و مقررات محدود کننده تر دیگری در برنامه های هسته ای ایران صورت گیرد. هیچکدام از اینها مورد پذیرش ایران نیست، و به احتمال قوی موجب از بین رفتن مشارکت مجدد دیپلماتیک و اقتصادی محدودی خواهد شد که از قبل حاصل شده بود.

اما نه کروکر و نه میچ مک کونل، رئیس اکثریت [جمهوری خواه] نمی گویند حاضرند لایحه تحریمی علیه ایران را جلو ببرند. با وجود آنکه دستور کاری کنگره بسیار فشرده است و مباحث بسیار دیگری برای بحث دارد، به سختی می توان فهمید کنگره در مورد تحریم ها چه تصمیم خواهد گرفت.

از این رو، برای ترامپ اینکار کار بسیار ساده است. او به پایگاه اجتماعی خود می گوید که او در تلاش برای نابودی برجام است اما نخبگان و کنگره مقابل آن ایستاده اند. واقعا که فوق العاده است.

بله درست است! توافق پا برجا خواهد بود.

جهان می خواهد از یک جنگ بزرگ جلوگیری کند، بنابراین ترامپ هم می تواند در این میام کنگره را مقصر معرفی کند.در این صورت پایگاه اجتماعی ترامپ از او راضی می ماند و از نخبگان خشمگین تر می شود.

این استراتژی ترامپ بیشتر شبیه به یک بازی می ماند نه رهبری.