اولین نیروگاه «انتشار منفی» آلاینده دنیا

ایسنا: نخستین نیروگاه "انتشار منفی" دی اکسید کربن در ایسلند افتتاح شده که این آلاینده را به سنگ تبدیل می‌کند.

به نقل از گیزمگ، این نیروگاه حرارتی در ایسلند تبدیل به اولین نیروگاه انتشار منفی جهان شده است.

شرکت سوییسی "کلایم ورکز" (Climeworks) در حال حاضر برای اولین بار از نیروگاه حرارتی در ایسلند برای ایجاد اولین نیروگاه "انتشار منفی گازهای گلخانه‌ای" در جهان استفاده می‌کند.

برای چندین سال است که یک تیم بین‌المللی از دانشمندان در حال کار بر روی یک روش جدید برای تبدیل CO۲ به مواد معدنی جامد هستند.

این پروژه "CarbFix" نامیده می‌شود و شامل محدود کردن CO۲ با آب و سپس انتقال آن به ۷۰۰ متر (۲۳۰۰ فوت) زیر زمین است.

این محلول CO۲ در تماس با سنگ‌های بازالت به سرعت به یک ماده معدنی کربناته تبدیل می‌شوند.

‌قبل از این کشف تصور می‌شد که این فرایند کانی‌سازی می‌تواند از صدها تا هزاران سال طول بکشد، اما تیم "CarbFix" از کشف "تبدیل CO۲ به یک ماده معدنی جامد" ظرف مدت کمتر از دو سال غافلگیر شد.

دکتر یورگ ماتر سرپرست پروژه "CarbFix" می‌گوید: نتایج ما نشان می‌دهد که بین ۹۵ تا ۹۸ درصد CO۲ تزریق شده در طول مدت کمتر از دو سال تبدیل به مواد معدنی شده است، که به طرز شگفت انگیزی سریع است.

"کلایم ورکز" پیشگام سیستم جدید DAC در چند سال گذشته بوده است. این فناوری می‌تواند CO۲ را از محیط اطراف جمع کرده و قبل از خالص سازی آن به یک فیلتر مخصوص برساند و سپس به شرکت‌هایی که نیاز به گاز در یک زمینه تجاری دارند، فروخته شود.

تجزیه کربن که در آن CO۲ در مخازن زیرزمینی حبس شده و ذخیره می‌شود، در سالهای اخیر منجر به بحث بسیار زیادی شده است.

یکی از مطالعات "موسسه فناوری ماساچوست"(MIT) در سال ۲۰۱۵ نشان می‌دهد که فرایندهای پیشین تجزیه موثر نبوده است. بنابراین، در حالی که ما می‌توانیم CO۲ را حبس کنیم، هنوز یک روش بزرگ در مقیاس وسیع برای استفاده ایمن از آن نادیده گرفته شده است، و نگرانی بسیار حقیقی وجود دارد که CO۲ محصور شده می‌تواند به جو رخنه کند.

ترکیب تکنولوژی DAC با فرایند کانی‌سازی"CarbFix"، یک نشانه آشکار برای سیستمی است که نه تنها کربن تولید نمی‌کند بلکه در واقع تولید کربن را منفی می‌کند.

کریستوف جبالد مدیرعامل شرکت کلایم ورکز می‌گوید: پتانسیل توسعه تکنولوژی ما در ترکیب کردن ذخیره CO۲، بسیار زیاد است. نه تنها در ایسلند، بلکه در بسیاری از مناطق دیگر که ساختار سنگ مشابهی دارند.

البته هزینه‌های مالی بکارگیری این نوع از تکنولوژی جذب کربن در مقیاس وسیع به ویژه در حال حاضر عملی نیست، اما برای اولین بار ما شاهد سیستم‌های حبس و ذخیره سازی کربن عملی و موثر هستیم.