مهزاد الیاسی در روزنامه شرق نوشت: اگر آمریکا به جای ساختن دیوار، مرزهای خود را با مکزیک به طور کامل باز کند، مرز میان کشورهای اروپایی با آسیا از بین برود و مردم کشورهای آسیایی بتوانند بدون نیاز به ویزا به کشورهای یکدیگر سفر کنند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ ممکن است اولین جواب این باشد که ناگهان هرج‌ومرج تمام دنیا را فرا خواهد گرفت و سیل عظیمی از مهاجران از کشورهای فقیرتر راهی اروپا و آمریکا خواهند شد.
مهزاد الیاسی در روزنامه شرق نوشت: اگر آمریکا به جای ساختن دیوار، مرزهای خود را با مکزیک به طور کامل باز کند، مرز میان کشورهای اروپایی با آسیا از بین برود و مردم کشورهای آسیایی بتوانند بدون نیاز به ویزا به کشورهای یکدیگر سفر کنند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ ممکن است اولین جواب این باشد که ناگهان هرج‌ومرج تمام دنیا را فرا خواهد گرفت و سیل عظیمی از مهاجران از کشورهای فقیرتر راهی اروپا و آمریکا خواهند شد.
اما بیل هینگ، استاد حقوق دانشگاه کالیفرنیا و یکی از مدافعان نظریه «مرزهای آزاد»، چنین عقیده‌ای ندارد: «بعد از بازشدن مرزهای داخلی کشورهای اروپایی، روند مهاجرت در کشورهایی مانند اسپانیا، ایرلند و پرتغال از مهاجرکننده به مهاجرپذیر تغییر کرد. چرا؟ چون پس از این اتفاق، سرمایه‌گذاری در این کشورها افزایش یافت. بازار آزاد اگر احساس کند سرمایه‌اش در کشورهای فقیرتر مورد تهدید واقع نخواهد شد، به احتمال زیاد فرصتی برای سرمایه‌گذاری در این کشورها خواهد یافت؛ در این صورت نیاز به مهاجرت از کشورهای مبدأ کمتر خواهد شد».
به غیر از این، رفتارشناسی مهاجران این‌گونه نشان می‌دهد که در صورت داشتن حق انتخاب، تمایل دارند به شکل فصلی یا پس از جمع‌آوری سرمایه برای شروع کسب‌وکار به کشور اصلی خود بازگردند و اگر کسی با گلوله منتظر آنها نباشد، مایل نیستند تمام راه‌های پشت سر خود را از بین ببرند. از نظر برایان کپلن، استاد اقتصاد دانشگاه جرج میسون، به همین دلیل در صورت بازشدن مرزها، GDP جهانی دو برابر خواهد شد: مهاجران با فرستادن بخشی از ثروت کشورهای توسعه‌یافته به کشورهای خود، امکان توزیع عادلانه ثروت در جهان را افزایش می‌دهند و به افزایش تولید داخلی در کشورهای مقصد کمک می‌کنند.
درعین‌حال تجربه نشان داده است که بیشتر از گرفته‌شدن فرصت‌های شغلی توسط مهاجران، تنها نوع مشاغل نسل اول یا دوم آنها نسبت به افراد بومی متفاوت خواهد بود. با توجه به حملات تروریستی اخیر در اروپا، منتقدان مرزهای آزاد به حرکت آزادانه تروریست‌ها در کشورهای اروپایی و ازبین‌رفتن امنیت عمومی اشاره می‌کنند. دست‌اندرکاران وب‌سایت openborders.info به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین مدافعان نظریه «مرزهای آزاد» معتقدند درباره ارتباط حملات تروریستی و مهاجرت مبالغه شده است: «٢,٥ میلیون مسلمان در آمریکا زندگی می‌کنند که دوسوم آنها مهاجر هستند.
بعد از حملات ١١ سپتامبر، ٢٦ آمریکایی در حملات جهادی بنیادگرایان اسلامی کشته و ٢٠٠ نفر مجروح شدهاند. از هشت مهاجم این حملات، بیشتر آنها در آمریکا به دنیا آمده یا آمریکایی-آفریقایی بوده‌اند. درست در همان فاصله زمانی، راست‌گرایان افراطی باعث کشته‌شدن ٤٨ نفر در آمریکا شدهاند. مهاجمان این حملات، عموما مردان آمریکایی سفیدپوست بوده‌اند» و در عین حال مؤلفان این وب‌سایت معتقدند با کم‌رنگ‌شدن مرزها، هدف واضح حملات تروریستی به کشورهای مختلف از میان خواهد رفت. هدلی فریمن نیز در گاردین می‌نویسد: وجه اشتراک تروریست‌های حملات چند سال اخیر اروپا، داشتن سابقه خشونت خانوادگی است تا اعتقادات رادیکال مذهبی یا پیشینه مهاجرت در خانواده.
تجربه ایران، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین کشورهای پناهنده‌پذیر دنیا، نیز نشان می‌دهد از پنج هزار زندانی خارجی (از بین بیش از ٢٠٠ هزار زندانی در کل کشور)، حدود ٨٠ درصد اتباع کشور افغانستان هستند که جرم عمده آنها مربوط به مواد مخدر یا ورود غیرقانونی به ایران بوده است.
در واقعیت، مهاجران و پناهندگان افغانستانی درست مانند بیشتر مهاجران جهان در کشورهای مقصد، ترجیح می‌دهند از ایجاد تنش و نافرمانی اجتماعی پرهیز کنند، اما افکار عمومی به شکل احساسی ممکن است تصویر دیگری را جایگزین واقعیت در مورد آنها کند. به اعتقاد هرولد بودر، استاد مطالعات محیط زیست دانشگاه رایرسون تورنتو، نظریه مرزهای آزاد بیش از آنکه یک چاره جایگزین برای سازماندهی جوامع انسانی باشد، نقدی به مرزهای بسته است؛ این نظریه دعوتی است برای جست‌وجوی راه‌حل‌های عملی و در عین حال رادیکال‌تر حل معضل غرق‌شدن هزاران مهاجر در آب‌های مدیترانه و کشته‌شدن پناهندگان در مسیرهای خطرناک. در حقیقت این راه‌حل باید به شکل عملی و به مرور زمان امتحان شود تا قوانین لازم در موردش شکل بگیرد.
ممکن است «مرزهای آزاد» درست مانند لغو برده‌داری، اعطای آزادی‌های مدنی به سیاهپوستان یا حق رأی زنان در برهه‌هایی از تاریخ بشر، بیش از حد رؤیایی به نظر برسد. فابیو روخاس، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه ایندیانا، با مقایسه «جنبش» مرزهای آزاد با جنبش حقوق اقلیت‌های جنسی، معتقد است مرزهای آزاد دنیا زمانی تبدیل به واقعیت خواهد شد که تصویر جامعه جهانی درباره تهدیدآمیزبودن مهاجرت از میان برود. فایده مطرح‌کردن امکان مرزهای آزاد، حتی در صورت عملی‌نشدن این است که خواست این موضوع در نسل‌های بعدی «طبیعی و معمول» در نظر گرفته خواهد شد.
نظر کاربران
این یارو چرت گفته ها! مرز ها باز شه از خود ایران کلی آدم میزنه بیرون
پاسخ ها
دوست عزیز نگو کلی بگو همه هر چی ادم عاقله .
کلی مهاجرافغانیا که اومدایران واشغال کردن چه مرزبسته ای داریم