راهي نوين در مديريت منابع آب

واقعيت آن است كه نقصان‌ در فهم عرصه گسترده و به هم پيوسته مديريت منابع آب، كشور را به نقطه خطيري كشانده و ما را چاره‌اي جز فهم ورود به عرصه تغيير بسياري از روندها نمانده است. آنچه بايد تغيير كند تا به تدريج صدمات واردشده به منابع آب كشور تعديل و تا حد ممكن رفع شود، چيست؟

مديريت منابع آب در ايران زماني عمدتا بر عرضه و تامين آب تاكيد داشت؛ اما امروز بايد بر مديريت تقاضا، بهينه‌سازي مصرف و برنامه‌ريزي توسعه در حيطه ظرفيت اكولوژيك حوضه‌هاي آبريز تاكيد شود. تامين آب را مي‌توان صرفا از منظر علوم فني نگريست و كم‌توجه به مسائل اجتماعي بسيار پيچيده‌اي كه پيش‌رو هستند موفقيت‌هايي داشت، اما مديريت تقاضا، آن‌هم در زمان‌هاي كه پيكره‌هاي آبي اعم از رودخانه‌ها، تالاب‌ها، و آبخوان‌ها پشت سر هم مي‌خشكند، نيازمند تركيب پيچيده‌اي از دانش‌هاست كه با رويكردي نوين به‌كار بسته شوند.

- بررسي و اعمال اصلاحات سازماني لازم براي چابك‌سازي و منعطف‌ ساختن دستگاه محوري مديريت منابع آب و انرژي در مواجهه با تغييرات ايجادشده در شرايط عرضه و تقاضاي اين منابع

آخرين نكته، آنكه اجزا و عناصر دقيق چنين رويكردي به مديريت منابع آب به يكباره خلق نمي‌شود. طرحي براي مديريت منابع آب به منظور پايدارسازي سرزمين و درعين حال برآوردن نيازهاي توسعه‌اي، امري بسيار پيچيده است كه با وجود مشخص بودن اصول آن - چنان‌كه به آنها اشاره شد - چيزي است كه در فرآيند گفت‌وگوي اجتماعي فراگير ميان همه ذي‌نفعان، اتكا به دانش جديد و بنا به مقتضيات ساخته مي‌شود. همين امر ايجاب مي‌كند كه همه افراد موثر و علاقه‌مند به بهبود وضعيت مديريت منابع آب خود را براي مشاركتي فزاينده و سازنده در چارچوب رويكردي مشاركتي، بين‌رشته‌اي، انتقادي، انطباقي و پيچيده آماده سازند. منتقدانه و منصفانه به گذشته و اميدوارانه بايد به آينده نگريست.