نگاهی به رونمایی از تخلفات شهرداری احمدی‌نژاد

محمدصالح نیکبخت در روزنامه آرمان نوشت: با انتخاب محمود احمدی‌نژاد به‌عنوان شهردار تهران از طرف جمعیت آبادگران آن زمان اداره شهر تهران به‌ایشان سپرده شد. آقای احمدی‌نژاد به قصد اداره شهر تهران وارد مبارزه سیاسی نشد، بلکه از همان آغاز مشخص بود که شهرداری تهران سکوی پرش سیاسی او‌ خواهد بود و خیلی زود معلوم شد با توجه به حمایت‌هایی که از او صورت می‌گرفت، سودای ریاست‌جمهوری در سر دارد.

بدیهی است احراز پست ریاست‌جمهوری تنها با نام و نشان مشخص و با حمایت جناح‌های سیاسی برای تصدی این مقام کافی نبود. به همین جهت آقای احمدی‌نژاد به فکر اقداماتی بود که بتواند او را در راه رسیدن به این هدف یاری کند. از جمله اقدامات احمدی‌نژاد برگزاری جلسات ملاقات با آن دسته از مردم تهران بود که مشکلاتی درمناطق مختلف شهرداری داشتند. دراین ملاقات‌ها او کمک‌های فراوانی به مردم کرد و در این میان چون مشکلات را حل‌و‌فصل می‌کرد، برای خود پایگاهی به وجود آورده بود. اما این امر به‌تنهایی کافی نبود. به همین جهت دست به اقدامات دیگری از جمله برگزاری برخی مراسم‌ها زد تا ذهن مردم را به خود جلب کند. آقای دکتر احمدی‌نژاد با توجه به علاقه مردم به ‌این مراسم از هزینه‌کردن بخشی از درآمدهای شهرداری دریغ نکرد، اما ظاهرا در این مورد نه مصوبه شورای شهر را گرفته بود و نه محل این هزینه‌ها و اسناد مالی هزینه‌شده مشخص بود.

به همین جهت از همان دوران این مساله توسط اقلیتی از اصلاح‌طلبان در شورای شهر تهران مطرح شد و تا آنجایی که نویسنده‌ این موضوع را پیگیری کرده، هنوز چیزی روشن نشده است. با توجه به‌اینکه شهرداری از موسسات عمومی‌ است و از لحاظ مقررات جزایی مشمول ماده ۵۹۸ قانون مجازات اسلامی است، هرگونه هزینه از اموال این موسسات و پرداخت به اشخاص دیگر بدون مصوبه رسمی از مصادیق تصرف غیرقانونی دراموال دولتی است. اگر خود هم از آن برداشت نکرده باشد و به‌علتی موجب تضییع اموال و وجوه دولتی شود، قابل تعقیب کیفری است. در این مورد مهم نیست مبلغ آن با اختلاف روایت ۳۰‌میلیارد یا ۳۰۰‌میلیارد تومان باشد. مهم آن است که قانونگذار برای این‌گونه اقدامات مجازات‌کیفری و نیز الزام معینی برای جبران خسارت‌ها تعیین کرده است.

همان‌طور که پیش از این و در روزنامه «آرمان» نوشته شد، اشکال اساسی در مبارزه با فساد درکشور ما این است که در هر دوره‌ای‌ این مسائل که جرم بوده و قانونگذار وظیفه تعقیب، تحقیق و محاکمه را به مراکز قضائی محول کرده، با شبهه و انگیزه سیاسی مطرح می‌شود. نتیجه چنین رفتاری این بوده که متهمان به‌طور عام از این مساله به‌نفع خود استفاده کرده و این اتهام را سیاسی می‌دانند.

به همین جهت به‌رغم اینکه مدتی طولانی از پایان مدیریت در شهرداری توسط احمدی‌نژاد می‌گذرد و این مساله بارها رسانه‌ای شده، با هرعنوان اتهامی تاکنون مورد رسیدگی مراجع قضائی قرار نگرفته و جا دارد شهرداری تهران مستقیما و یا با دعوت از بازسان سازمان بازرسی کشور (اگر در صلاحیت آنها باشد) مساله را به‌صورت مستدل و مستند به اطلاع مقامات برساند و اعلام شکایت‌کند. اگر چنانچه شهرداری تهران به‌دلیل اینکه ممکن است نتواند اثبات کند و یا مورد تعقیب قرار بگیرد، می‌تواند بدون تعیین متهم اعلام شکایت کرده و از مرجع قضائی درخواست کند که به موضوع رسیدگی کرده تا با کار کارشناسی اعلام شود چه کس یا کسانی مسئول هستند. به همین جهت گفته می‌شود صندلی‌ها و مقامات مرتبا عوض می‌شوند و آنچه عوض نمی‌شود، شرافت و حیثیت افراد و اموال مردم است.