اخلاق، قانون و تشکر از جناب ضرغامی

در این وانفسای مدیریت انواع تبعیض ها و در زمانی که کشور و ملت ایران نیازمند آرامش روانی از دست رفته خود هستند، و این دقیقا از روی آمارهای زد و خورد و افزایش میل به خود کشی و این آخری به آتش کشیدن مدرسه در شهر ارومیه کاملا قابل صحت سنجیست، از بزرگان شورای محترم نگهبان نیز انتظار می رفت تا این بار نیز بر اساس "مصلحت" و نه تبعیت صرف از قوانین بسیار قدیمی کشور، موضوع رای آوری و رفع تعلیق از عضویت هم میهن زرتشتی شورای شهر یزد را فراهم می آوردند.

برای آبادانی کشور و درست در آوردگاه زمانی منطقه، هیچ الویتی به نظر بالاتر از "حفظ وحدت ملی" و "انسجام داخلی" برای پیروزی بر انواع توطئه های دشمنان وجود ندارد. چه بسیار غیر مسلمانان فداکاری که در جبهه های جنگ علیه رژیم بعثی عراق، خون و مال و ناموس خود را برای آرمانهای کشور قربانی نموده اند. لااقل به پاس خون شهدای دیگر ادیان رسمی کشور باید در تتبعات فقهی و قانون گذاری در اسرع وقت تجدید نظر کرد.

به هر حال حداقل یک جای ماجرا لنگ است، مگر می شود فردی نامزد شود، رای بیاورد و بعد از رای آوری بگوییم شرمنده!!! حتی دموکراسی های اسلامی نیز نمی توانند چنین موضوعی را در خود حل و فصل کنند چه رسد به دموکراسی به معنی عام کلمه. ایجاد انشقاق در بطن جامعه ای که بیشتر مردمانش مسلمانند اما در کمال آرامش و نهایت صلح در کنار دیگر ادیان و پیروانشان برای ایران متحد الفکر و نظرند، نمی تواند به صرف تبعیت از قانون، و یا وحی منزل دانستن آنچه قابل تغییر است، توجیه پذیر باشد.

"فقه پویا"ی اسلامی که پایگاه اندیشه ی تمامی منتطران مصلح جهانی، آبشخور آنست، باید در کشور به سرعت به روز رسانی شده تا تمامی ملتهایی که از "نص" فقه جامانده از قرون گذشته که اتفاقا قرین با ظهور خلافت اسلامی داعش در منطقه و کل جهان است و دقیقا چهره ای کریه از اسلامی جدید التاسیس را هویدا نموده است، از اسلام درست که رسولش اتمام کننده ی مکارم اخلاقیست بازبشناسند.

مگر می شود قواعد اخلاقی را نادیده گرفت و صرفا به قواعد فقهی بسنده کرد؟! مگر می شود اخلاق را قربانی قانون کرد؟!