ناراحتی برای گربه تا انتخاب لباس

آقا مردم ما به تخریب عادت کردن
بنظر بنده حقیر ، موجی از عقده ها و کمبودها جامعه ما رو گرفته ، من نه موافق نوشته های خانم توسلی هستم نه مخالف اصلا منو امثال من کی هستیم که بخواهیم
و بخودمون اجازه میدیم که در مورد دیگران قضاوت کنیم ولی بیاییم و مثل خیلی چیزا که کتمان میکنیم اینو دیگه کتمان نکنیم
جامعه ایرانی دچار یک بیماری روانی مزمن و خطرناکه که نه تنها درمان نمیشه بلکه روزبروز در حال وخیم شدنه
دوستان کمی بجای نقد کردن و بحث کردن در مورد دیگران یاد بگیریم خودمونو اصلاح کنیم و نسل بیمار بجا نزاریم.
به امید روزی که فرد فرد ما یاد بگیره انتقاد رو از خودش شروع کنه
یا

گربه نر بوده یا ماده ،چند سالش بوده، کی وکدوم بیمارستان زایده ، یارانه می‌گرفته یانه ،خواهر برادر داره یانه یه عکس خانوادگی ازش بزارین تا نظرما بگم

به نظر من همه این چیزا طبیعیه و بعضیاش از سر بی کاری اما یه نکته رو فراموش نکنیم ارزش ها و هنجارهای اجتماعی باتوجه به شناختی که هر کسی از جامعه خودش داره باید رعایت بشه هیچ اشکالی نداره که کسی ازمرگ گربه اش ناراحت باشه مثل هر انسان دیگه ای که از حیوان دست پرورده خودش خوشش میاد یادمه کوچیک که بودیم جوجه پنبه ایمون که می مرد چه مراسمی براش به پا می کردیم اما رسانه ای کردنش تو اینستاگرام با توضیحات مانند مادری که فرزند عزیز خودش رو از دست داده کار اخلاقی نیست وبسیار دور از شان یک خانم فعال در حوزه فرهنگی وهنر می باشدالبته شاید این خانم از سر دلتنگی زیاد این کار رو انجام داده ولی واکنش ها بسیار بدبوده چرا که مردم معتقدند دغدغه یه انسان تا این حد زیاد نباید برای یه گربه باشه باید برای هم نوع خودش باشه

شما هم هر اتفاق و هر کلمه رو آخرش میچسبونید به کورش

ایکاش روزنامه زرد شرق کمی با تعقل مطلب می نوشت هر چند که بهتر از این انتظار نمی رفت. اما ابراز علاقه توسلی به یک گربه بعنوان مادرش و بیسوادی علی کریمی در مورد کوروش را نمی توان انکار کرد.