آقای رييس جمهور؛ میدانید به کدام سو می رویم؟!

امید فراغت در روزنامه قانون نوشت: اسلام رحمانی آن چیزی نیست که گاهی اوقات از ذهن و نگرش برخی مفسران دورتر از اقتضاي زمانی نشان داده می شود.آقای رييس‌جمهور؛ آیا می دانید به کدام سمت و سو در حرکت هستیم؟

به عنوان مجری قانون اساسی به شهروندی که از طریق تکنولوژی با ادبیات دهکده جهانی ارتباط برقرار کرده، چه دارید كه بگويید؟!

سپنتا نیکنام یک ایرانی است، در این سرزمین زندگی دارد، پیوند عاطفی با این اقلیم دارد و جوهره اش در این آبادی شکل گرفته است؛ شهروندان ایرانی در برابر اتخاذ چنین تصمیم‌سازی هایی مبنی بر عدم حضور یک انسان زرتشتی در شوراي شهر که با رای مردم به آن جایگاه رسیده، چگونه باید بیندیشند؟!

آقای رييس جمهور؛ چرا در گعده های‌تان به برخی از تصمیم سازان و تصمیم گیران واقعیت‌های جهان امروز را نمی گويید؟ آیا تا به حال فکر کرده اید که تاریخ درباره عملکردهای این بازه زمانی چگونه قضاوت خواهد کرد؟! شاید بگویید بعد از 1400 ما که نیستیم، هر چه می‌خواهند بگوینداما گذشتگانی که نقاط عطف تاریخی ایجاد کرده اند اکنون زنده تر از ما به اصطلاح زندگان هستند وبي‌شك چنین نگاهی را خواهید پذیرفت!

آقای رييس جمهور؛ مقتضیات زمان شهید مطهری در دسترس است. برخی تصمیم ها اثر وضعی دارد. شاید در شرایط حال حاضر قدرت باشد که اعمال تصمیم کنداما در دراز مدت اثرات سويی چون دین گریزی را به بار خواهد آورد.

جایگاه شورا و حتی ریاست جمهوری و ... جایگاهی محسوب مي‌شود که در آن تخصص‌گرایی از ارزش بالايي برخورداراست!

آقای رييس جمهور؛دیگر با ادبیات قدیم نمی‌شود به رتق و فتق امور جاری اقدام کرد. شاید تاریخ را شوخی گرفته ایم! اما حتم بدانیم که تاریخ با هیچ قوم و ملتی تعارف ندارد و آن به انجام خواهد رسید که اجبار زمان فرمان خواهد راند!

هزاران روز و شب کیف و کوک باشیم اما به یک لحظه خماری آن نمی ارزد! بنابراین لازم است که پیام جهان امروز را دریافت کنیم و این پیام چیزی جز واقعیت انگاری نیست .

آقای رييس جمهور؛سپنتا نیکنام ها حق دارند زيرا در این اقلیم و سرزمین رشد و نمو داشته‌اند. اگر انسان نبود هیچ اعتقادی نيز ایجاد نمی شد؛ابعاد و گستردگی اسلام رحمانی فراتر از مرز ایران اسلامی بوده و بي‌شك منافع ملی فقط در گرو وحدت، همزیستی مسالمت آمیز و درک واقعیت های جامعه امروز است. خصلت و صفت‌های زمان امروز، اكثريت ملت را از آن خود کرده و با اين روند یک نوع یکپارچگی فرهنگ عمومی را مشاهده می‌کنیم. حتی پدران و مادران مذهبی نيز با فرزندانی که دورتر از اعتقادات آنان هستند کنار آمده اند. بي‌شك شما و همفکران‌تان نيز کنار آمده اید اما شاید ادبیات قدرت به گونه‌ای شما را احاطه کرده که مجبور به حفظ همان لغات هستید!

آقای رييس جمهور؛ لطف‌كنيد با چشم یک شهروند عادی به آسیب های اجتماعی و فرهنگی و ... نگاه بیندازید و سپس به شعارهایی هم که تا به اکنون داده شده، نظر بیفکنید تا متوجه بسياري از تفاوت ها و فاصله ها شوید. همگی اعم از سرباز و شاه و وزیر و ... در یک صفحه شطرنج بازی می کنیم پس به گونه‌ای بازی کنیم که کیش و مات نشویم.