دنزل واشنگتن: همسر همیشه در کنارم است

روزنامه تماشا: دنزل واشنگتن در گفتگویی اینترنتی درباره سیاهپوستان، بازیگری و ... حرف های جالبی زده است که خبرگزاری «فارس» آن را ترجمه کرد و روی خروجی اش قرار داد. در ادامه بخش های جالبی از این گفتگو را می خوانید:

- همیشه به سیاهپوست بودنم افتخار کرده ام اما مسئله فقط این نیست که من یک رنگین پوستم. این به پس زمینه فرهنگی و تاریخی ام برمی گردد. هر آدمی یک رنگی دارد و آدم ها را نباید بر اساس رنگ و پوستشان قضاوت کرد. ما رنگین پوستان برای اینکه ثابت کنیم توانایی انجام کاری را داریم باید دو برابر سفیدپوستان تلاش کنیم و این ناعادلانه است اما ما خودمان را در بسیاری از رشته ها ثابت کرده ایم و دیگران را وادار به پذیرش واقعیت حضورمان کرده ایم. با اینحال، انجام این کار خیلی سخت بوده است.

- کاراکترهای داستان های ویلیام شکسپیر را دوست دارم. البته دبیرستان که بودم یک بار نقش اتللو و ریچارد سوم را بازی کردم. خیلی دوست دارم همین نقش ها را جلوی دوربین بازی کنم. البته نقش های دیگری هم هست که دوست دارم در آنها ظاهر شوم ولی دلیلی نمی بینم تک تک آنها را اسم ببرم.

- اصلا لس آنجلس را دوست ندارم! شهر شلوغ و بی در و پیکری است. زندگی در یک محیط آرام را ترجیح می دهم. به همین دلیل در لس آنجلس خانه نخریدم. تنها زمانی به این شهر می روم که کار داشته باشم. اگر مواردی مثل بازی در فیلم، امضای قرارداد کاری و یا شرکت در مراسم سینمایی و افتتاحیه فیلم ها نباشد، پایم را هم به این شهر نمی گذارم.

- بازیگری زندگی من نیست. زندگی من خانواده ام است که آن را با هیچ چیز عوض نمی کنم. بازی ام در فیلم های معمولی و کسب درآمد هم برای این است که وضعیت بهتر و راحت تری برای خانواده ام فراهم کنم.

- همسر وفادار و مهربانی دارم که همیشه در کنارم است. او شرایط مرا خیلی خوب درک کرده و سعی می کند در کارهایم کمک کند. در عین حال، به جادوی سفر اعتقاد دارم و باورم این است که مسافرت های خانوادگی کمک خیلی زیادی به تداوم ارتباطات خانوادگی می کند. این سفرها باعث می شود جمع اعضای خانواده به یکدیگر نزدیکتر شده و با مسائل و مشکلات هم آشنا شویم. الان بیش از بیست سال است که زیر یک سقف زندگی می کنیم. صحبت هایی که با هم می کنیم. بازخوردهای خود را به نمایش می گذارد و باعث صمیمیت و مهربانی بیشتری می شود.

- هالیوود نمی تواند ما را نادیده بگیرد و بالاخره مجبور شد هنر سیاهپوستان را به رسمیت بشناسد. همه ما تلاش زیادی کردیم تا ثابت کنیم با هنرمندان سفیدپوست برابر هستیم. سال های سال هالیوود سعی داشت ما را نادیده بگیرد و نقش های کم اهمیت و فرعی به ما بسپارد. اما همانطور که ما در جامعه حضور پررنگ و تعیین کننده ای داریم، در سینما هم این موضوع باید به نمایش درمی آمد. موفقیت من نتیجه و حاصل کار جمعی و بی وقفه هنرمندان نامدار و ناشناس سیاهپوستی است که طی دهه های گذشته خون دل خوردند و با وجود تمام بی مهری ها به کارشان ادامه دادند و عقب نشینی نکردند.