مراحل گریم تنابنده در «شاه گوش» +عکس

شبکه ایران: بمب خبری درست دو هفته پیش ترکید! تصاویری از گریم متفاوت محسن تنابنده در سریال «شاه‌گوش» در فضای مجازی و خبرگزاری‌ها منتشر شد و نظر همه را به این سریال شبکه نمایش خانگی داود میرباقری جذب کرد.

اگر چه تنابنده در این سریال نقش خواننده لس‌آنجلسی را بازی نمی‌کند اما این شباهت بیش از هر چیز هنر گریم عبدالله اسکندری را نشان می‌دهد.

بازی تمام نقش‌هایی که مورد سوء‌ظن قرار می‌گیرند و ماشین‌شان پژوی سبز است

عبدالله اسکندری در گفت‌وگویی با مجله «زندگی ایده‌آل» در خصوص این نقش و گریم توضیح داده است: وقتی متن را دادند تا بخوانم به من گفتند قرار است تمام نقش‌هایی را که در داستان مورد سوء‌ظن قرار می‌گیرند و در اصل ماشین‌شان پژوی سبز است، محسن تنابنده بازی کند. در حقیقت همه آدم‌ها یکی‌اند اما مسائل‌شان با هم فرق دارد. این ایده برای من جالب بود چون میدان فعالیت زیادی داشتم. می‌توانستم چند تا چهره را روی صورت یک‌نفر کار کنم.

خواننده‌ای که مایه و اعتماد به نفسی ندارند

این استاد گریمور در ادامه توضیح داده است: کاراکتر اول که نوشته شده بود خواننده‌ای بود که ادای بقیه را در می‌آورد. از آن دست خواننده‌هایی که مایه و اعتماد به نفسی ندارند و سعی می‌کنند تا جایی که می‌شود خودشان را شبیه به بقیه کنند. این کاراکتر، مثلا چون دماغش شبیه آن خواننده است پس خودش را همه جوره شبیه او می‌کند.

نمی‌خواستیم کسی را شبیه خواننده آن طرف آبی دربیاوریم یا بگوییم این خود اوست. اتفاقا فضا و صدای او نشان می‌دهد که با این خواننده فرق دارد. خواستیم بگوییم آدم‌هایی که اعتماد به نفس ندارند این‌جور می‌شوند. این شبیه‌سازی فقط مربوط به خواننده‌ها نیست. این ماجرا حتی در باره بازیگرها هم صادق است مثلا فلان بازیگر بازی خودش را شبیه رضا کیانیان می‌کند.

از طرز نگاهش می‌شود فهمید که او عاشق خودش است

اسکندری همچنین در بخش دیگر این مصاحبه درباره گریم بازیگرانی که انواع جراحی زیبایی انجام داده‌اند گفته است: شما دست به هرجای صورت او بزنید از طرز نگاهش می‌شود فهمید که او عاشق خودش است تا نقش. خیلی‌ها این‌طوری هستند اصلا حاضر نیستند یک ذره صورتشان به هم بخورد. چون اعتماد به نفس‌اش به «عکس خود»‌اش است. اگر همین ظاهر را از او بگیرید همان یک ذره بازی را هم از یادشان برده‌اید.

من به این بازیگرها می‌گویم عکس. حتما قد و بالای خوشگلی دارد اما او مانکن است نه بازیگر. آنها نان خوشگلی‌شان را می‌خورند. آدمها با او همذات‌پنداری می‌کنند و فیلم می‌فروشد اما این، بازیگری نیست. بازیگر نقش خودش را خلق می‌کند. ۴ تا دیالوگ حفظ کردن که بازیگری نیست، باید دیالوگ از جانش بیرون بیاید.