تجمع «O» منفی ها در خيابان وصال تهران

اهداي خون براي كاهش غم

داخل ساختمان مركز انتقال خون وصال جاي كساني است كه از مرحله اول صف انتظار عبور كرده‌اند و حالا در دومين مرحله منتظر نشسته‌اند تا براي مصاحبه اوليه و دريافت مشخصات‌شان براي رسيدن به مرحله آخر صداي‌شان بزنند. از اين مرحله كه بگذرند مي‌توانند پشت در سالن خون‌گيري بنشينند تا برسند به مرحله آخر و بعد با آستين‌هاي بالازده و پنبه‌هاي چسبيده روي جاي سوزن از روي تخت‌ها بلند شوند، اين جاي سوزن پاداش ساعت‌ها انتظار در صف است.

براي طاهري هنوز واضح‌ترين خاطره از هجوم جمعيت براي اهداي خون مربوط مي‌شود به زلزله بم: «زلزله بم بحران بسيار شديدي بود، بسيج بسيار گسترده‌اي انجام شد و اين هجوم جمعيت براي اهداي خون روزها طول كشيد. اما هر حادثه‌اي ابعاد خودش را دارد. من ديشب تا صبح شيفت بودم اما به خاطر زلزله كرمانشاه همچنان در محل كار ماندم تا كمكي باشم. وقتي مردم با اين همه احساسات مي‌آيند ما هم كه كارمان همين است اگر در سازمان انتقال خون حضور داشته باشيم خيال‌مان راحت‌تر است.»

مهرباني را در طول سال تقسيم كنيد

شهلا نجفي، كارشناس پرستاري ١٨ سال است كه در سازمان انتقال خون كار مي‌كند: «نخستين بحراني كه به خاطر دارم زلزله بم بود. هجوم مردم خيلي زياد بود، تقريبا تا يك هفته يا ده روز به همين شدت درگير بوديم. از لحظه اول زلزله كه آماده‌باش دادند تا ٢٤ ساعت اول كامل سرپا بوديم، آن موقع من جزو تيم خون‌گيري بودم. مردم نمي‌دانستند بايد چه كار كنند، فقط مي‌آمدند سمت پايگاه‌هاي اهداي خون. همان موقع هم خيلي اعلام شد كه فرآيند اهداي خون را به روزهاي ديگر موكول كنيد چون ظرفيت سازمان براي اين همه مراجعه كافي نيست اما باز هم اثري نداشت، مردم مدام مي‌آمدند چون فكر مي‌كردند اين كمترين كاري است كه مي‌توانند انجام دهند. فكر مي‌كردند اگر نمي‌توانند بروند به سمت محل زلزله پس بايد يك جوري اين را جبران كنند. شايد من هم اگر در سازمان انتقال خون كار نمي‌كردم همين واكنش را داشتم چون واقعا هدف همه كمك است.» اين هجوم مهرباني البته كار آنها را سخت‌تر از هر زمان ديگري مي‌كند: «ما در شروع فصل سرما هستيم، زماني كه اهداي خون نسبت به ساير روزهاي سال كمتر مي‌شود. ما نياز به اهداكنندگان مستمر داريم، كساني كه فقط به خاطر زلزله اين كار را نكنند. نگهداري خون زمان خاص و محدود دارد و براي همين بايد مراجعه مداوم داشته باشيم. امروز هم اولويت براي گروه‌هاي خوني منفي است.»

اما اين روند اهداي خون روي ديگري هم دارد. براي او كه نزديك به دو دهه است در اين سازمان مشغول به كار است صف‌هاي اهدا هميشه هم مترادف فاجعه نيست: «يكسري كمپين‌هايي هستند كه مردم راه‌اندازي مي‌كنند، خودشان قرار مي‌گذارند و بعضي روزها يكهو حدود هزار نفر مراجعه مي‌كنند كه با هم براي اهداي خون قرار گذاشته‌اند. يعني هميشه هم اين نيست كه فقط به خاطر بلايا و بحران باشد. »

قبلا تعداد كشته‌ها فقط يك عدد بود