لواشک از موسیقی مهمتر است؟

روزنامه تماشا: چند سالی هست که نداشتن رسانه به یکی از دغدغه های اصلی اهالی موسیقی تبدیل شده! موسیقی که نه در شبکه های داخلی حق تبلیغ خود را دارد و نه مجاز به حضور در شبکه های ماهواره ای است همچنان در مسیر رقابت با موسیقی های زیرزمینی و خارجی قرار دارد و اتفاقا توانسته نتایج قابل قبولی هم کسب کند اما شاید با حضور حسن روحانی در نهاد ریاست جمهوری و مستقر شدن دولت تدبیر و امید، باید امید بیشتری به حل مشکل رسانه برای موسیقی داشت.

یگانه: موسیقی از بستنی لواشکی کمتر است؟

امیر یگانه که به تازگی با آلبوم «بی تابی» حضور موفقی در بازار موسیقی داشته، طی یادداشتی که در فضای اینترنت منتشر کرده است از عدم فضای لازم برای تبلیغ محصولات موسیقی ابراز نارضایتی کرده. او در یادداشت خود با اشاره به زحمات زیادی که یک خواننده برای انتشار آلبوم موسیقی متحمل می شود نوشته: نه ویدئو کلیپ، نه تبلیغ تلویزیونی، نه بیلبورد، نه بنر، نه پوستر، نه ...

این است وضعیت من و من هایی که مجاز بودن را انتخاب می کنیم. حق تبلیغ نداریم، چون اشتباهی هستیم.

بستنی لواشکی تبلیغ تلویزیونی دارد، بیلبورد و بنر دارد، هر گوشه شهر که دلشان بخواهد. ولی من باید دعا کنم برای یک روز دیرتر هم که شده، فیلم جدیدی نیاید تا روی شیشه بقالی و دکه سیگارفروشی، پوستر من را زیر خودش گم نکند، تمام قد له نکند!

پوستری که میلیون ها تومان هزینه برمی دارد برای اینکه قوطی سی دی های من روی پیشخوان بقالی باقی بماند، بلکه مشتری بعد از کلی کلنجار با خودش و مقایسه ارزش یک بسته چیپس و سی دی من، آن را بخرد. سی دی آلبومی که برای آن دو سه سال زحمت کشیده شده، مجوز ها (!!) برایش گرفته شده و هزینه ها برای آن شده ...

واقعا جز «عشق»، چیز دیگری می تواند توجیه این همه باشد؟ عشق به کسانی که شاید اندک باشند اما بسیار می فهمند...


رجب پور: امیدی به تلویزیون نیست

محسن رجب پور که سال هاست در بازار موسیقی کشورمان فعالیت دارد از اقدام جالب برگزارکنندگان جشنواره مقاومت ابراز تعجب می کند و می گوید: «در جشنواره موسیقی مقاومت موسیقی پاپ را با عنوان «موسیقی روز» نام گذاری کرده بودند. منظور از موسیقی روز یعنی موسیقی در هوای روشن یا منظور موسیقی امروز است؟!

جالب است که ما نازل ترین نوع موسیقی را در جنگ های شبانه ماه مبارک رمضان می بینیم اما کنسرت که در آن موسیقی به شکل عالی برگزار می شود اجازه اجرا نمی گیرد. دلیلش هم این است که نام آن جنگ است و اسم این کنسرت!»

وی در پاسخ به این سوال که چرا تلویزیون تبلیغ بستنی لواشکی را پخش می کند اما به تبلیغ موسیقی نمی پردازد، می گوید: «شاید نتوانیم به صدا و سیما خرده بگیریم. صدا و سیما معتقد است که وقتی کسی گیرنده خود را روشن می کند، ناخواسته با چیزی که آنها برایش تهیه می کنند مواجه می شود!

تلویزیون برای بستنی لواشکی تبلیغ می کند اما فرصتی را برای تبلیغ موسیقی اختصاص نمی دهد. دلیل این عدم تبلیغ هم این است که بسیاری از مسئولان در ایران به این موضوع معتقدند که اصولا موسیقی مقوله مهمی نیست، این در حالی است که من معتقدم موسیقی در قرن بیست و یکم یکی از ابزارهای مهم حکمرانی است.

امروز موسیقی از تولید موشک برای یک کشور مهمتر است چون موشک زمانی که به کشور حمله شود مورد استفاده قرار می گیرد اما موسیقی ابزار سلامت و نشاط جامعه است و در همه زمان ها کاربرد دارد.»

رجب پور ادامه می دهد: «چند روز پیش مطلبی خواندم که یکی از روحانیون در آن به عملکرد تلویزیون اعتراض کرده بود. این در حالی است که عده ای می گویند تلویزیون بی بند و بار است و در مقابل عده کثیر دیگری معتقدند تلویزیون به مسئولیت های ابتدایی خود هم نمی پردازد. با این تفاسیر، توقع زیادی از تلویزیون ندارم و تنها خواسته ام این است که به ما اجازه دهند یک رسانه مستقل به تبلیغ هنر و موسیقی بپردازد.»

رجب پور در ادامه به تماشا می گوید: «الان اولویت اصلی دولت یازدهم مسائل اقتصادی است که هیچ کس روی آن نقد و حرفی ندارد اما باید بدانیم که یکی از ابزارهای مهم گردش صحیح اقتصادی در دنیا نشاط جمعی است و یکی از نسخه های تجویزی برای تزریق نشاط هم همین موسیقی است. اما کو گوش شنوا!»

مدیر شرکت ترانه شرقی در پایانه به تماشا می گوید: «ما چاره ای جز امیدواری به آینده نداریم. یک روزی آرزویمان این بود که در این کشور بتوانیم حداقل های موسیقی را اجرا کنیم. امیدواریم در دولت جدید نگاه متفاوتی به هنر، مخصوصا موسیقی به وجود بیاید.»