«دیدن و بودن»؛ ادای دین به جامعه عکاسی ایران

علی مطلب‌زاده در اعتماد آنلاین نوشت: علی شیلان‌دری که با مستند پرتره «دیدن و بودن» در بخش مسابقه یازدهمین جشنواره سینماحقیقت حاضر است معتقد است که چنین مستندهایی در فرایند تولید مورد حمایت مالی قرار نمی‌گیرند و این مستندساز است که مجبور است منابع مالی برای ساخت اثرش را تامین کند. او ظرفیت‌های محدود در نمایش فیلم‌های مستند را یکی دیگر از مشکلاتی عنوان می‌کند که مستندسازان با آن مواجه هستند.

شیلان‌دری با اشاره به مشکلات مالی که مستندسازان برای ساخت آثارشان دارند گفت: «طبیعتا هر مستندسازی به برگشت هزینه‌هایش فکر می‌کند. مباحث مالی عمده‌ترین مساله‌ای است که فیلم‌های مستند با آن درگیر هستند. چنین مستندهایی در ساخت مورد حمایت مالی قرار نمی‌گیرند و این مستندساز است که مجبور است با هر دردسر و زحمتی که شده منابع مالی برای ساخت اثرش را تامین کند.» او با اشاره به اینکه فراهم کردن امکانات برای نمایش فیلم مستند یکی دیگر از دغدغه‌های مستندسازان است ادامه می‌دهد: «طبیعتا من هم مثل دیگران به اینکه اثرم نمایش داده شود امید زیادی دارم. برای این موضوع تا آنجا که بتوانم تلاش می‌کنم، اما می‌دانم که ظرفیت‌ها در نمایش فیلم‌های مستند خیلی محدود است و علاوه بر آن فیلم‌های خوب زیادی وجود دارد که با همین شرایط مواجه هستند.»

شیلان‌دری معتقد است که حضور یک مستند در جشنواره سینماحقیقت می‌تواند در دیده شدن آن تاثیر بسزایی داشته باشد. او با اشاره به اینکه حضور مستند «دیدن و بودن» در یازدهمین دوره جشنواره سینماحقیقت می‌تواند در معرفی آن تاثیرگذار باشد توضیح داد: «از نظر من جشنواره سینماحقیقت، جشنواره تاثیرگذاری است. این جشنواره با انعکاس خوبی که در جامعه دارد، یکی از بهترین فرصت‌ها برای نمایش فیلم‌های مستند در ایران است. اینکه آثار مستندی که در طول سال ساخته می‌شوند در یک جشنواره به نمایش درآیند اولین قدم در راه معرفی آثار مستند است. همین نمایش می‌تواند توجه‌ها را به خود جلب کند و زمینه‌ساز نمایش بیشتر فیلم باشد.»