نطق جنجالی محمود صادقی و اقتضای پارلمان

الياس حضرتي در روزنامه اعتماد نوشت: ديروز مجلس، روز نسبتا پرسروصدايي را پشت سر گذاشت. يكي از نمايندگان بحثي پيش كشيد كه باعث واكنش طرف مقابل شد. بحث‌ها آنقدر داغ شدند كه هيات رييسه هم بالاجبار در آن دخالت كرد.

آنها كه با سازوكار مجلس آشنا نيستند اين نوع مجادلات را به پاي بحران سياسي مي‌گذارند و چنين وانمود مي‌كنند كه از سرريز دعواهاي داخل نظام، فضاي مجلس متشنج مي‌شود. اما حقيقت اين است كه اولا نبايد نام تشنج بر اين نوع بحث‌ها نهاد، ثانيا جزو طبيعت پارلمان است كه نمايندگان صريح و بي‌ملاحظه، آنچه را لازم مي‌دانند بيان كنند و در احقاق حق موكلان خود بكوشند. در واقع هر چقدر پارلمان شور و حال بيشتري داشته باشد جامعه و فضاي عمومي آرام‌تر خواهد بود.

هم مطبوعات و هم مجلس محل مباحثه و تضارب آرا هستند. هم در رسانه و هم در پارلمان، سازوكارهايي پيش‌بيني‌ شده‌اند تا فعالان سياسي و وكلاي ملت با يكديگر بحث كنند و بي‌ملاحظه و بي‌مداهنه آنچه را حق مي‌پندارند و به صلاح مي‌دانند بر قلم و زبان آورند. معمولا در جوامعي كه مطبوعات و پارلمان پرسروصدا و پرتنش باشند، جامعه در وضعيت آرام‌تري به سر مي‌برد، برعكس اگر امكان گفت‌وگوي صريح و آزاد را از مجلس و مطبوعات بگيريم آنگاه اين تنش‌ها به جامعه سرايت مي‌كند و منازعه به ميان مردم راه مي‌يابد. يادمان باشد كه در جامعه، امكان منازعه و تخطئه وجود ندارد. سازوكارش نيز تعبيه نشده.

مردم اگر مطمئن باشند كه وكلايي متعهد دارند كه از حقوق‌شان دفاع مي‌كنند و اگر بدانند كه در مطبوعات، روشنفكران و فعالان سياسي هوشيار و آگاهند و منتقدانه و متعهدانه جلوي انحرافات و اشتباهات را مي‌گيرند و باب نقد سياسي و اجتماعي را باز نگه مي‌دارند، آنگاه با خيال آسوده و اطمينان خاطر به كار و بارشان مشغول مي‌شوند. هر چقدر كه از سرايت دعوا و تشنج به جامعه جلوگيري كنيم، از آن طرف از بحث و جدل در مجلس بايد استقبال كنيم. اينكه حق با كدام طرف است به نظرم بحث فرعي است. مهم اين است كه مجلس دهم مجلسي زنده و پويا و پرتحرك است و گفتمان‌هاي مردمسالارانه در آن جدي است و نمايندگان در بيان آرا و نظريات خود مصونيت پارلماني دارند و در احقاق حق موكلان خود كوتاهي نمي‌كنند.