بازی صدا و سيما در زمين حاميان دولت روحانی

آرزو فرشيد در روزنامه اعتماد نوشت: رسانه ملي كه در چهار سال گذشته بارها از مرز نقد فراتر رفته و دولت را تخريب كرده بود، اكنون تغيير رويه داده و از در دفاع از دولت در مقابل منتقدان در آمده است.

اين همان رويكردي است كه برخي فعلان رسانه‌اي اصولگرا پيش‌تر آنونس آن را رفته بودند. مثلا وحيد يامين پور نوشته بود: « منتقدان روحاني اظهار پشيماني سلبريتي‌ها از راي خود را به‌طور گسترده پوشش مي‌دهند؛ آنها تمام راه‌ها براي اصلاح امور را بسته مي‌بينند، كار به اينجا كه برسد لاجرم ما منتقدان بايد مردم را به خدمات دولت روحاني اميدوار كنيم. اگر اميدواري به پايان برسد، همه بازنده‌ايم.»

گزارش اخير بيست و سي تحت عنوان «سهم‌خواهي سياسي با دغدغه‌هاي لاكچري» نخستين كنش صدا و سيما در راستاي تحقق هدف جديدش يعني تخريب حاميان اصلاح‌طلب دولت است؛ گزارشي كه مدعي است پويش پشيمانم از لندن و واشنگتن خط مي‌گيرد. اين در حالي است كه پويش مذكور طي يك هفته گذشته در ميان كاربران فضاي مجازي بالا گرفته و بعضا چهره‌هاي معروف غير سياسي در ميان آن به چشم مي‌خورند.

شادماني از پشيماني برخي از حاميان روحاني در گزارش بيست و سي به وضوح ديده مي‌شود اما حرف چيز ديگري است. رسانه ملي همانطور كه يامين‌پور پيش‌تر نوشته بود تغيير موضع داده و در برابر اين انتقادات از دولت حمايت مي‌كند. صدا و سيما دغدغه‌هاي مردم حول محور افزايش نرخ عوارض خروج و... را لاكچري و دغدغه قشر مرفه و خارج برو مي‌خواند و در عين حال منتقدان را به ارتباط با شبكه‌هاي بيگانه متهم مي‌كند.

پويش مورد اشاره اگرچه خارجي و وابسته به بيگانه نيست اما از سوي فعالان سياسي اصلاح‌طلب مورد استقبال قرار نگرفته است. در هفته گذشته بسياري از رسانه‌هاي داخلي به مساله پشيماني پرداخته و از قول چهره‌هاي سياسي شناخته شده نوشتند كه جاي پشيماني نيست. اصلاح‌طلبان اين پرو‍ژه را تلاش براي عبور از روحاني و خطا خواندند. آنان كه از پرو‍ژه عبور از خاتمي در دولت اصلاحات خاطره خوبي ندارند و نمي‌خواهند شاهد ظهور يك احمدي‌نژاد ديگر باشند؛ خيلي محكم در مقابل پشيمان‌ها ايستاده و تلاش دارند كه با بيان استدلال‌هاي خود آنها را قانع كنند كه نبايد پشيمان بود.

به عنوان مثال عبدالله ناصري، فعال سياسي اصلا‌ح‌طلب ضمن تاكيد بر اينكه به هيچ وجه جاي پشيماني نيست، گفته بود: «ما تا ١٤٠٠ كنار روحاني خواهيم ماند». صفايي فراهاني، ديگر فعال سياسي اصلاح‌طلب نيز در گفت‌وگويي با روزنامه ايران توضيح داده بود كه هشت سال دولت نهم و دهم ثمره پرو‍ژه عبور از خاتمي بود و نبود همان خطا را دوباره تكرار كرد. محمد حق‌‌شناس، عضو شوراي شهر تهران نيز در گفت‌وگويي با ايسنا از پشيمانان پرسيده بود كه اگر در سال ٩٦ به روحاني راي نمي‌دادند به چه كسي راي مي‌دادند؟ حسين مرعشي، عضو حزب كارگزاران نيز در گفت‌وگو با نامه نيوز تاكيد كرده بود كه اگر به گزينه‌اي غير از روحاني راي مي‌دادند اكنون نتيجه بهتري حاصل نشده بود.

صدا و سيماي جمهوري اسلامي اما بي‌توجه به اين استدلال‌ها و توضيحات، رسانه‌ها و حاميان اصلاح‌طلب روحاني را متهم مي‌كند كه نه تنها تا ١٤٠٠ با روحاني نمانده‌اند بلكه دولت را قبل از پايان سال نخست، تنها گذاشته‌اند. بيست و سي در گزارش اخير خود مدعي شده است كه رسانه‌هاي اصلاح‌طلب نقد به روحاني را در راستاي مطالبات خود آغاز كرده‌اند. رسانه ملي در عين حال رسانه‌هاي داخلي را به دو‌رويي در مواجهه با دولت متهم مي‌كنند. بيست و سي در گزارش خود مي‌گويد: «مي‌نويسند كه عبور از روحاني خطا است و اما تيتر مي‌زنند كه اصلاح‌طلبان سرخورده شده‌اند».

اين گزارش مشخصا به مصاحبه محسن ميردامادي با روزنامه اعتماد و ايده او يعني زياده‌روي دولت در شعارهاي انتخاباتي اشاره كرده است. در اين گزارش برخلاف رويه گذشته صدا و سيما كه روحاني و دولت او را هدف مي‌گرفت، در زمين حاميان اصلاح‌طلب دولت بازي مي‌شود. بيست و سي با پخش بخشي از حرف‌هاي روحاني در هنگام ارايه بودجه در مورد سهم محرومين مدعي است كه گلايه‌ها نسبت به افزايش عوارض خروج، دغدغه‌هاي لاكچري است.

بنا‌بر اين گزارش هدف رسانه‌هاي اصلاح‌طلب از پرداختن به موضوع پشيماني و دلايل رد آن جست‌وجوي سهم خودشان است؛ سهمي كه به اعتقاد آنها از جنسي غير از جنس سهم محرومين است. اين در حالي است كه رسانه‌هاي اصلاح‌طلب نه خط و ربطي به واشنگتن و لندن و دارند و نه دنبال سهم خواهي از دولت هستند. اصلاح‌طلبان همه تلاش خود را مي‌كنند تا با حفظ مطالبه‌گري، منتقدان منصفي باشند و دولت روحاني را بر اساس واقعيت‌هاي موجود و توانايي‌هاي آن قضاوت كنند.