ساکت: جای خالی‌ بسطامی احساس می‌شود

ایرج بسطامی در ۴۰ سالگی به اوج فعالیت خود رسید و در طول ۱۴ سال فعالیت ارزشمند، ۱۱ کاست ماندگار به یادگار گذارد. آلبوم‌های «افشاری مرکب»، «مژده بهار»، «افق مهر» ،«وطن من»، «بوی نوروز»، «سکوت»،« تحریر خیال» و «موسم گل» از آثار وی هستند. آهنگ گل پونه‌ها (در آلبوم رقص آشفته) که نیزپس از مرگ ایرج بسطامی در بم آوازه ملی یافت، حاصل صدای ایرج بسطامی روی آهنگی از پیرنیاست. وی همچنین با همکاری آقای کیوان ساکت آلبوم «فسانه» را نیز تولید کرد. به همین بهانه با کیوان ساکت به گفت‌و گو نشسته‌ایم و با او درباره این تجربه مشترک و همین‌طور خاطراتی که از این همکاری‌ها به یاد دارد، حرف زدیم.

وقتی می‌خواستیم یک ساز و آوازی را اجرا کنیم، خیلی تمرین می‌کرد و حتی موقعی که من استراحت می‌کردم، او باز هم در حال تمرین بود و به همین دلیل هم کارهایی که از او به جا مانده همه دارای کیفیت خوبی‌اند.

از طرف دیگر ایرج بسطامی خودش هم تمایل چندانی به شناخته شدن و شهرت نداشت و سرش به کار خودش بود. برایش مهم نبود مردم بشناسندش یا نه. آنچه برایش مهم بود، موسیقی و آواز بود و بس. در واقع باید بگویم روابط اجتماعی محدودی داشت و خیلی وقت‌ها به جایی دعوت می‌شد و با اینکه می‌دانست به نفعش است که این دعوت را بپذیرد، باز هم آن را رد می‌کرد و نمی‌رفت. به همین دلیل هم آ‌ن‌طور که شایسته‌اش بود در زمان حیاتش شناخته نشد. ایرج آدمی بود که در ذهنش هیچ کینه و بدی نبود و دلش صاف بود. از کسی ناراحتی به دل نمی‌گرفت و به‌قول معروف خرده برده‌ای پیش کسی نداشت. به همین خاطر هم همیشه سرش گرم کار خودش و عالم خودش بود و فقط به هنرش فکر می‌کرد.

در پایان اگر خاطره‌ای از دوران همکاری با این خواننده فقید دارید، بفرمایید.

ایرج هم شروع کرد و آوازی را که همان شب ضبط کرده بودیم، خواند. در سکوت کوه ناگهان احساس کردم کسی پشت سرمان است، برگشتم و دیدم مردمی که صبح زود به کوه آمده‌اند، پشت سر ما می‌آیند تا به خواندن ایرج گوش بدهند. بعد هم او را تشویق کردند و درباره آلبوم و اینکه به زودی منتشر می‌شود، هم برای مردم توضیح دادیم و آمدیم. این هم یکی دیگر از خاطراتم با ایرج بسطامی است. یادش به خیر.