پایانی بر شورای عالی سیاست‌ گذاری اصلاح ‎طلبان

رویداد ۲۴ نوشت: محسن رهامی تصریح کرد: درصورتی‌که طرح پارلمان اصلاحات فعال شود، به نظر می‌رسد در عمل شورای سیاست‌گذاری بلا موضوع شود زیرا ضمن این‌که همان وظایف شورای مذکور را انجام می‌دهد، خلأ حضور نمایندگان استان‌ها و شهرستان‌ها را هم برطرف می‌کند و به انسجام و همکاری اصلاح‌طلبان کشور می‌انجامد.

مصطفی کواکبیان، نماینده مردم تهران در کنگره سراسری حزب اسلامی کار خبر از طرحی داد که در صورت محقق شدن آن این احتمال وجود دارد که جایگاه شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان دچار تغییراتی شود.

کواکبیان درباره این طرح گفت: «طرحی تحت عنوان پارلمان اصلاحات را مطرح کرده‌ایم تا اشخاص توانمند و باسابقه اصلاح‌طلبی بتوانند وارد شوند. در این صورت ۴۰۰۰ نفر از درون احزاب می‌توانند حضور فعال داشته باشند. می‌خواهیم شورای هماهنگی مجری این طرح شود. حتی امیدواریم کاندیدای ریاست جمهوری هم از این طریق به مردم معرفی شود.»

طرح پارلمانی اصلاح‌طلبان که هنوز بود یا نبود آن مشخص نیست، بحث نو و تازه‌ای که به امروز مربوط باشد، به‌حساب نمی‌آید. این طرح از سال ۹۴ مطرح‌شده و تنها نیت در رابطه با آن‌هم این بوده که اصلاح‌طلبان ساکن شهرستان یا استان‌ها به‌اندازه تهرانی‌ها در تصمیم‌گیری‌های کلان سهیم باشند تا در فضایی دموکراتیک تصمیمات اخذ شود، اما کنار این مسئله شورای سیاست‌گذاری به‌طورکلی نقش خود را از دست خواهد داد، بنابراین نمی‌توان چندان به راه‌اندازی آن امیدوار بود.

محسن رهامی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها و عضو شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان در گفت‌وگو با رویداد۲۴ درباره طرح پارلمانی اصلاح‌طلبان و شبهه کمرنگ شدن نقش احزاب درنتیجه آن گفت: نقش احزاب کمرنگ نخواهد شد، البته تصویب آن‌هم هنوز به شکل قطعی درنیامده و مدت‌ها است که روی این طرح کار می‌شود. مسئله طرح پارلمانی شیوه تجمیع اصلاح‌طلبان محسوب می‌‌شود و به شورای سیاست‌گذاری شباهت دارد با این تفاوت که در سطح کشوری این کار صورت می‌گیرد.

وی در رابطه با نیاز به چنین طرحی بیان کرد: در شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان که جمعی از دبیران کل احزاب اصلاح‌طلب و نیز اشخاص مؤثر سیاسی در آن حضور دارند، تقریباً قریب به‌اتفاق آنان تهران نشین هستند و همین مسئله سبب شده تا نیروهای اصلاح‌طلب استان‌ها و شهرستان‌ها معترض شوند، مبنی بر این‌که شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان نباید در انحصار پایتخت‌نشین‌ها باشد زیرا در تصمیم‌گیری به‌خصوص مسائل کلان کشور مانند کاندیدای ریاست جمهوری یا موضوعات مهمی در این سطح، اصلاح‌طلبان شهرستان‌ها و استان‌ها هم باید به نحوی مشارکت داشته باشند.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب در ادامه افزود: در حال حاضر باوجودآنکه مجموع جمعیت استان‌های کشور نسبت به جمعیت تهران، ۸ برابر است و به‌عبارت‌دیگر تهران حدود یک‌هشتم جمعیت کشور را در خود جای‌داده، ولی اکثراً در پروسه تصمیمات عمده سیاسی اصلاح‌طلبان استان‌ها و شهرستان‌ها، کمترین نقش را داشته و حتی می‌توان گفت هیچ نقشی ندارند و در عمل تابع تصمیمات جریان‌های سیاسی مستقر در تهران هستند. این مسئله با سیستم فعالیت سیاسی مشارکتی و دموکراسی، کاملاً در تعارض قرار دارد. طرح فوق در جهت حل این بحث مطرح‌شده تا ترکیبی از دبیران کل احزاب با اشخاص حقیقی مؤثر همراه با فعالان سیاسی اصلاح‌طلب در استان‌ها و شهرستان‌ها به وجود آید.

عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها در این رابطه تأکید کرد:طرح پارلمان اصلاحات چند سال پیش توسط تعدادی از دبیران کل احزاب اصلاح‌طلب مطرح شد و مورد استقبال احزاب و فعالان سیاسی خصوصاً در استان‌ها و شهرستان‌ها قرار گرفت زیرا در مشارکت نیروهای فعال خارج پایتخت می‌تواند نقش بسیار خوبی ایفا کند.

این عضو شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان یادآور شد: از سال‌های گذشته تاکنون روال چنین بوده که همواره فعالان سیاسی و احزابی خارج از تهران نوعاً برای جلوگیری از اختلاف، نظر جریان‌ها و احزاب مستقر در تهران را مانند اجماع بر سر کاندیداتوری آقای روحانی بپذیرند. بر اساس طرح فوق در صورت اجرایی شدن که بهتر است به آن مجلس سنای اصلاح‌طلبان گفته شود از هر استان مثلاً دو نفر و از تهران‌ هم ۲۰ تا ۳۰ تن از دبیران کل احزاب اصلاح‌طلب را شامل می‌شود که جمعاً حدود ۸۰ تا ۱۰۰ نفر خواهند شد، این عده دورهم جمع می‌شوند و مسائل عمده و کلان مربوط به انتخابات و امثال آن را موردبحث و تصمیم‌گیری قرار می‌دهند.

رهامی در خصوص شورای هماهنگی جبهه اصلاحات اظهار داشت: شورای هماهنگی باقی می‌ماند زیرا کار آن هماهنگ کردن بین احزاب است و قصد این نیست که ساختارهای موجود به‌هم‌ریخته شود تمامی دبیران شورای هماهنگی در جلسات سنای اصلاحات شرکت می‌کنند.

وی دراین‌باره تصریح کرد: درصورتی‌که این طرح فعال شود، به نظر می‌رسد در عمل شورای سیاست‌گذاری بلا موضوع شود زیرا ضمن این‌که همان وظایف شورای مذکور را انجام می‌دهد، خلأ حضور نمایندگان استان‌ها و شهرستان‌ها را هم برطرف می‌کند و به انسجام و همکاری اصلاح‌طلبان کشور می‌انجامد. در حال حاضر تمامی دبیران کل احزاب عضو شورای هماهنگی اصلاحات که در شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان حضور دارند و نیز اعضای حقیقی این شورا، ساکن تهران هستند یعنی درواقع به‌نوعی مردم تهران را نمایندگی می‌کنند، بنابراین در تصمیم‌گیری‌های کلان سیاسی، نظر نیروهای سیاسی خارج از پایتخت، چندان مدنظر قرار نمی‌گیرد.

رهامی درباره شیوه اخذ تصمیمات نهایی بیان کرد: ازآنجاکه دبیران کل احزاب همگی در مجلس سنای اصلاحات حضور دارند، بنابراین برای تصمیم‌گیری‌ها دودستگی به وجود نمی‌آید. این کار به‌مانند کنگره آمریکا است که از دو بخش مجلس نمایندگان و سنا تشکیل‌شده، در کنگره نماینده‌های مردم حضور دارند و در سنا هم ازهر ایالتی دو نفر سناتور هستند، صرف‌نظر از جمعیت آن ایالت ترکیب این دو مجلس، کنگره آمریکا را تشکیل می‌دهد.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب درباره میزان خوش‌بینی خود از عملی شدن این طرح گفت: خوش‌بینی دراین‌باره بستگی به همکاری سایر احزاب دارد. البته طرح جای بحث باقی گذاشته، اما اساس آن درست است زیرا درصورتی‌که اصلاح‌طلبان بیش از این نسبت به نظر نیروهای فعال استان‌ها و شهرستان‌ها بی‌توجهی نشان دهند حمایت آن‌ها را از دست خواهند داد.

عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها درباره زمان بیان طرح فوق ابراز کرد: اساس طرح به لحاظ شروع کار به چند سال پیش مربوط می‌شود. سال ۹۴ جدی مطرح شد اساسنامه و آئین‌نامه آن‌هم تهیه‌شده بود، منتها با نزدیک شدن به انتخابات مجلس تحت عنوان اینکه طرح فوق جهت اجرایی شدن زمان لازم دارد و در آن شرایط ممکن است انسجام موجود اصلاح‌طلبان را به هم بریزد، لذا شورای هماهنگی جبهه اصلاحات به این جمع‌بندی رسید که فعلاً در قالب شورای سیاست‌گذاری، انتخابات را سروسامان دهد تا در فرصت مناسب‌تری به این طرح پرداخته شود.

این عضو شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان اضافه کرد: متأسفانه هر زمان که یک طرح اساسی جهت اصلاح ساختار اصلاحات ارائه شد تا اوضاع سیاسی کشور سروسامانی داده شود، همیشه این مسئله مطرح می‌شود که فعلاً صبر کنید تا از این مقطع حساس عبور کنیم. معلوم نیست چه زمانی می‌توان به مباحث اساسی و ساختاری پرداخت که مقطع حساس تلقی نشود و با این حربه مانعی برای کارهای اساسی به وجود نیاید؟