گفتگوی‌ های ملی، متضمن انسجام ملی است

روزنامه آرمان نوشت: یکی از مؤلفه‌های پویایی جامعه گفت‌و‌گو، مذاکره و تعامل است که در این راستا جریان‌های سیاسی کشور نیازمند گفت‌وگو با یکدیگر هستند. البته این گفت‌وگوها قطعا باید در چارچوب رسمی و دستورالعمل‌های اداری صورت گیرد. از سوی دیگر اکنون در جامعه شاهد فقدان گفت‌و‌گو میان احزاب و شخصیت‌های سیاسی هستیم.

اسماعیل گرامی ‌مقدم فعال سیاسی اصلاح‌طلب درسرمقاله ای در روزنامه آرمان، نوشته است: اگر گفت‌وگوی واقعی وجود داشت‌ و احزاب و شخصیت‌ها پس از مذاکره و گفت‌وگو به اعمال‌ مواضع خود پرداخته یا در انتخابات حضور پیدا می‌کردند شاید دهه۸۰ برای ایران به نحو دیگری رقم می‌خورد.

برخی ناهنجاری‌ها موجب شد که فردی بر مسند اجریی کشور بنشیند که بعدها اصولگرایان از حمایت او پشیمان و اصلاح‌طلبان نیز به‌دلیل عدم ائتلاف و وحدت در سال ۸۴ خود را مقصر بدانند. اینها همه ناشی از عدم گفت‌وگوی مستمر و چارچوب‌دار برای پیشبرد اهداف عالیه کشور و احزاب سیاسی بوده است. اکنون که احزاب سیاسی نهادینه نشده می‌توان به نهادینه کردن گفت‌وگو و مذاکره پرداخت که این مهم می‌تواند از شخصیت‌های سیاسی دو جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا آغاز شود، اما نباید در این اشخاص محدود و متوقف گردد بلکه باید به احزاب بزرگ‌تر و سپس به احزاب کوچکتر نیز توسعه یابد.

لزوم گفت‌وگو و مذاکره بدین علت است که در سایه گفت‌وگو و مذاکره بسیاری از تنش‌ها فرو‌کش کرده و نقاط مشترک همه گروه‌ها و احزاب روشن می‌شود. از این رو هر اندازه نقاط مشترک احزاب بیشتر باشد انسجام ملی را در بر خواهد داشت و قطعا خطا و اشتباه به شدت کاهش پیدا می‌کند و احتمال به‌وجود آمدن معجزه‌ هزاره سوم چون محمود احمدی‌نژاد که در دولت‌های نهم ودهم به وقوع پیوست و موجب ضربه شدید به اقتصادی کشور شد، بسیار کاهش خواهد یافت.

گرچه احمدی‌نژاد اخیرا برخی عملکرد‌های دولت دوازدهم مثل پرداخت یارانه‌ها را به چالش کشیده، اما در موفقیت آقای روحانی همین بس که او ویرانه به‌جا مانده از احمدی‌نژاد را تاحدی به سامان رسانده، انضباط مالی را به نظام بودجه‌ریزی کشور وارد کرده، مشکل تحریم‌ها را حل کرده و در راستای تنش‌زدایی قدم‌های بسیار خوبی برداشته است، از این رو اصلاح‌طلبان نه تنها نسبت به انتخاب آقای روحانی اظهار ندامت و پشیمانی ندارند بلکه افتخار آن‌هاست که در راستای منافع ملی از منافع حزبی خود عبور کرده‌اند و در همین جهت به حمایت از آقای روحانی ادامه می‌دهند. البته هرجا که دولت نیازمند نقد منصفانه باشد نیز اصلاح‌طلبان نقد خود را به شخص رئیس جمهور مطرح خواهند کرد.

آقای روحانی و دولت مطبوعش در ۴ سال گذشته قدم‌های زیادی را برای فاصله گرفتن از هرج و مرج اقتصادی دولت‌های نهم و دهم برداشته و اگر امیدی برای بهبود وضعیت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه وجود دارد در سایه اتخاذ تصمیم درست اصلاح‌طلبان بوده که از فردی میانه‌رو حمایت کردند. از این رو برای پیشبرد هر چه بهتر اهداف نظام و در راستای کاهش ابهامات و تردیدهایی که در مواضع وجود دارد؛ گروه‌ها و جریانات سیاسی باید با مراقبت‌هایی هوشیارانه به گفت‌وگو با یکدیگر بپردازند.