کارگردان درساژ: فیلم اولی بودم و پذیرفته نشدم

پویا بادکوبه کارگردان فیلم «درساژ» درباره داستان این فیلم گفت: «ما سعی کردیم بر اساس وقایعی که در جامعه می‌بینیم فیلم بسازیم. بخش عمده مردم ما که در کلانشهرها نیز حضور دارند، عضوی از طبقه متوسط شهری هستند. البته این قشر متوسط نیز از آسیب پذیرترین‌های جامعه هستند. به این دلیل که رویاهای بزرگی در سر دارند و زندگی روزمره را با همین رویاها می گذرانند. تورم و گرانی و مشکلات مختلف باعث می شود که این دسته عظیم مردم از نیاز هایی که دارند به دور شوند. هدف اصلی ما نشان دادن مشکلات و معضلات جامعه متوسط شهری بود.»

او ادامه داد: «مهرشهر کرج برای ما نقطه ویژه ای محسوب می شد. هم برای من و هم برای نویسنده این فیلم بسیار حائز اهمیت بود. بافت خیلی ویژه ای در محله مهرشهر وجود دارد. به این دلیل که خانه های ویلایی قدیمی در کنار خانه های سازمانی که اخیرا بنا شده اند قرار گرفته اند. این تضاد برای ما بسیار جالب بود. لوکیشن اصلی ما مهرشهر بود. خانواده اصلی فیلم از قشر متوسط هستند. این خانواده دختر نوجوانی دارند که به اندازه ای که باید به آن توجه نمی کنند. به این دلیل که درگیر اهداف اقتصادی مشخصی هستند. ما نشان می دهیم که قشر متوسط تا چه حدی در ایران تحت فشار هستند. گلسا دختر فیلم ما که یک نوجوان است و مسائلی که پیرامون او وجود دارد را ما در فیلم نشان می دهیم. »

کارگردان فیلم «درساژ» درباره انتخاب نشدن این فیلم از سوی هیات انتخاب جشنواره فجر گفت: «دوستان مختلفی که صاحب نظر هم در حوزه سینما هستند این فیلم را دیده اند و نظر مساعدی هم نسبت به آن داشتند. این دوستانی که فیلم من را دیده اند، در هیات انتخاب حضور ندارند؛ اگر این افراد حضور داشتند قطعا فیلم ما در جشنواره سی و ششم نمایش داده می شد. اگر کلی و ساده نگاه کنیم باید بگوییم که هیات انتخاب این فیلم را نپسندیده است. اعتقاد دارم که تفسیر ، افراد را از حقیقت دور می کند و عموما هم عادت ندارم این کار را انجام دهم. به هر حال من تفاسیری را در ذهن دارم. اما اگر قرار باشد جواب شما را بدهم فکر کنم که باید به قصه اشاره کنم. قصه ما مطابق با سلیقه دوستان هیات انتخاب نبوده است. فکر می کنم نوع این قصه با سینمای رایج این روزهای ما هم خوانی نداشته است. نوع روایت و سبک ما خیلی با ذهنیت افرادی که در هیات انتخاب حضور داشتند هماهنگ نبود. این فیلم و قصه کاملا اول شخص است. کارگردانی هم به همین منوال، فیلم نیز ریتم خاص خود را دارد. شاید ما با استانداردهای روز سینمای ایران و سلایق دوستان هماهنگ نبوده ایم.»

بادکوبه همچنین گفت: «البته فیلم اولی بودن من هم در عدم ورود فیلم به جشنواره بی تاثیر نبود؛ و این حرف را قبلا هم گفته ام. دوستی از من چند روز پیش پرسید که یک فیلم باید بر اساس اسم کارگردان یا تجربه آن انتخاب شود یا چیز دیگری؟ من هم در جواب گفتم کیفیت و سینما و استرتژی هایی که به سینمای ایران کمک کند باید معیار قرار گیرد. به قول اساتید ما می گفتند سینما و تلویزیون به نوعی قصه گویی می کنند که کار را برای مردم راحت کرده اند و لقمه جویده شده را تحویل آنها می دهند؛ مردم دیگر به قصه و روایت ضعیف عادت کرده اند. به همین ترتیب بهتر است که جشنواره تمام المانهای حرفه ای را رعایت کند اما به هر حال من هم یک فیلم اولی بودم!.»