دولت و بحث فيلترينگ دائم شبكه‌ های اجتماعی

اگر بخواهيم مستندي از اين حق بنيادين ارائه دهيم مي توانيم به بند پاياني ماده ١٩ميثــاق بين المللی حقوق مدنی و سياسی اشاره كنيم كه مقرر مي دارد:«هر کس حق آزادی عقيده و بيان را داراســت. اين حق مســتلزم آن اســت که شخص از داشتن عقايد خود بيم و اضطرابی نداشته و در کسب اطلاعات و انتشار آنان به تمام وسايل ممکن و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشــد» با توجه به اينكه اين ميثاق در ســال ١٣٥٤ در مجلس قانون‌گذاری به تصويب رســيده اســت و طبق ماده ٩ قانون مدنی در حکم قانون است. هر چند خلأ قانوني و فقدان مقررات در اين‌خصوص هيچ تاثيري در شناسايي و لزوم تضمين اين حق بشري نمي نهد. بر اين پايه، هرگونه جلوگیری از دسترسی به استفاده از اینترنت مصداق «نقض حقوق بشر» است.

اين روزها در عملكرد شبكه هاي اجتماعي و پيام‌رسان‌هايي نظير اينستاگرام و تلگرام اختلال‌هايي ايجاد شده است تا زماني‌كه اين اختلال‌ها به‌واسطه حفظ امنيت جامعه و به‌طور موقت صورت پذيرد مي‌تواند قابل توجيه باشد اما اگر اين وضعيت به‌صورت دائم و پيوسته شود ترديدي نيست كه قرباني اين وضع حق بشري و شهروندي آزادي اطلاعات و آزادي بيان است زيرا آزادی بیان و تنها راه برقراری حکومت مردم بر مردم زماني تحقق مي يابد كه افراد جامعه ضمن امكان دسترسي به اطلاعات بتوانند نظرات خود را بیان و به بحث و مناظره بگذارند.