لطفاً میکروفن را به میان معترضان ببرید

نخستين بار در بهار عربی شاهد تکامل این جنبش های بی سر بودیم تا جایی که تا کنون به‌درستی و قطعیت نمی توان نام پنج نفر از رهبران اعتراضات به سياست ها در مصر و تونس را نام برد. اما واقعیت سیاسی این بود که وقتی اتحاد مردم بی رهبر برای تغيير در سياست هاي موجود دیرپا به پایان رسید، در عمل نه برنامه‌ای وجود داشت و نه سیاسیون نامداری که سیاست خارجی و اقتصاد را بشناسند و حداقل شأنیت رهبری یک کشور داشته باشند و نهایتا از مرسی تا سیسی زودتر از آنچه تصور می شد طی شد و تنها حاصل آن همه جانبازی تنها مدل جوان‌تر مبارک جناب سیسی بود.

در مورد اعتراضات اخیر در ایران روایت رسانه های رسمی همان روایت تکراری همیشگی است که عده اي با تحریک بیگانگان به میدان آمده اند و البته این بار اصلاح‌طلبان نيز کنار گفتمان رسمی هستند و نمی توانند از ملاقات با جورج سوروس در دالان های تاریک حرفی به میان بیاورند! البته با توجه به شرایط خاص ایران و کشورهای متخاصم اطراف که عملا در اسناد افشاشده ویکی‌لیکس خواهان محو وتجزیه ایران شده بودند، دست های خارجی در توطئه وجود دارد اما ربط آن به این گونه مسائل صرفا تقلیل مساله است. حالا که کار به این نقطه رسیده است کسانی که رشته امور را در اختیار دارند اگر نخواهند طبق عادت صاحب منصبان ایرانی ژست اپوزیسیون ومخالف بگیرند باید بی پیرایه دست به اقداماتی شفاف بزنند تا سره از ناسره و مرز معترض و خرابکار مشخص شود.

۱- راهکار قانونی و تجمعات با مجوز دقیقا کدامند؟در مواقع این چنینی مقامات رسمی مدام از تجمعات با مجوز و راهکارهایی در چارچوب قانون دم می زنند و عموم را از خلاف آن برحذر می‌دارند اما در تمام مدت حتی یکبار مصادیق تجمعات قانونی و راهکارهای قانونی را بیان نکرده اند و بخشی از معترضان آن را چیزی شبیه نخود سیاه ارزیابی می کنند وجدی اش نمی گیرند. این بار آشکار و واضح توضیح بدهند راهکار وچارچوب قانونی اعتراض چیست؟ و برای نمونه در همین روزهای نسبتا ملتهب مجوز تجمع قانونی در ساعت و مکان‌های مشخص با وعده تامین امنیت صادر کنند تا هم معترضان باور کنند چارچوب قانونی اعتراض را و هم از تخریب و تقابل وانباشتگی خشم جلوگیری شود.

۲- میکروفن را به میان معترضان ببرید: صدا و سیما یا به بیان خود اهالی آن، رسانه ملی نقش مهمی در انباشت خواست‌ها و گاه تحریک ناراضیان در ادوار گوناگون داشته است. رسانه ای که در مصاحبه ها عموما متن نوشته شده به دست مخاطبان می دهد و همه عین ضبط صوت یک مطلب را تکرار می کنند!! همه جلو دوربین شرکت در انتخابات را وظیفه و حق ملی و شرعی می‌دانند و حتی یک نفر نظر دیگری ندارد اما چند میلیون نفر نهایتا رای نمی دهند.!