تامین هزینه یک میلیاردی درمان دختر سرطانی

این مجموعه هر چند اکنون پخش نمی‌شود اما مردم بازهم مسلمی، علی فروتن و حمید گلی را به نام عمو‌های فیتیله‌ای می‌شناسند.

با مسلمی درباره چگونگی کار گروهی و برنامه‌سازی برای بچه‌ها هم‌صحبت شدیم.

گروه سه نفره شما سال‌هاست با هم کار می‌کنید، برعکس برخی گروه‌ها که بعد از مدتی به اصطلاح از هم می‌پاشند شما خوب کنار هم دوام آورده‌اید، راز این ماندگاری چیست؟

گروه‌هایی که شکل می‌گیرند و سال‌‌ها برنامه‌های موفقی می‌سازند، خودشان تمایلی ندارند که از هم جدا شوند و برنامه‌هایشان متوقف شود، اما ماندگاری آنها به حمایت نیاز دارد. گروه سه نفره ما نیز به حمایت مدیران صداوسیما نیازمند است. ما حدود ۲۴ سال است با هم کار می‌کنیم و امیدواریم باز هم بتوانیم به همکاریمان ادامه دهیم.اما اگر حمایت نباشد، نه تنها گروه ما بلکه هر گروه دیگری برای امرار معاش و ادامه کار به شکل‌های دیگر مجبورند از هم جدا شوند.

جدا از حمایت مسئولان احتمالا تعامل درون گروهی و هم‌زبانی و هم‌فکری خوبی هم دارید که می‌توانید با هم کار کنید؟

ما هم مثل همه آدم‌های دیگر هر کداممان سلیقه خاص خود را دارد و گاهی اختلافاتی بین ما به وجود آمده اما زمان کار همه اختلاف سلیقه‌ها را کنار می‌گذاریم و تلاش می‌کنیم برنامه‌ای تولید کرده و به پخش برسانیم که برای مخاطب جذاب باشد. هدفمان شاد کردن بچه‌هاست و این هدف آن‌قدر برایمان مهم است که بقیه‌ چیزها در حاشیه قرار می‌گیرند.

یعنی مفهوم کار گروهی را درک کرده و می‌دانید چگونه در کنار هم کار کنید؟

بله! اختلاف سلیقه در همه جا هست اما در همه این‌ سال‌ها تولید کار مشترک اصل همکاری ما بوده و هست و در این زمینه به دیدگاهی مشترک رسیده‌ایم که آن را در کارهایمان اجرا می‌کنیم.

عمو‌های فیتیله‌ای برای چند نسل خاطره‌سازی کرده‌اند آیا دوباره به تلویزیون برخواهند گشت؟

ما تصمیم نداریم خودمان را تکرار کنیم! البته عموهای فیتیله‌ای، گونه‌ای خاص از برنامه‌سازی است که حتی اگر ما هم نباشیم، گروهی دیگر می‌توانند آن را ادامه دهند. واقعیت این است که برای ساخت برنامه باید اسپانسر و حامی مالی داشته باشی و جذب اسپانسر انرژی زیادی را از برنامه‌ساز می‌گیرد و از طرفی حامی مالی درخواست‌‌هایی دارد که بیشتر مواقع نمی‌توان آنها را در برنامه‌های کودک اجرایی کرد چون این گروه از مخاطبان خاص هستند و نباید آنها را در معرض تبلیغاتی قرار داد که اصلا به آن نیاز ندارند. به نظرم برنامه‌های کودک به حمایت خاص مدیران نیاز دارد تا بتواند رشد کند.امیدواریم با در نظر گرفتن بودجه لازم بتوانیم با فراغ فکر بیشتری برنامه‌سازی کنیم. سوژه و موضوع برای پرداختن خیلی زیاد است که می‌توان درباره آنها برنامه ساخت و فرهنگ‌سازی کرد. نه‌تنها عموهای فیتیله‌ای بلکه برنامه‌‌های موفق عروسکی و سریال‌های نمایشی دیگر هم با حمایت می‌توانند دوباره به تلویزیون برگردند و جان تازه‌ای به برنامه‌های کودک و نوجوان بدهند.

در برنامه‌سازی چقدر مخاطب بزرگسال و بخصوص والدین را نیز هدف قرار می‌دهید، چون به نظر می‌رسد بهتر است برای نهادینه شدن پیام آثار در ذهن کودکان، والدین هم در تماشای این آثار و دریافت پیام همراهی داشته باشند.

معمولا در آثاری که تولید می‌کنیم، مخاطب هدف ما خانواده است. معتقدیم همه اعضای خانواده باید پیام را دریافت کنند تا در اجرایی کردن آن به‌هم کمک رسانند. مثلا وقتی درباره بستن کمربند ایمنی یا نریختن زباله در معابر صحبت می‌کنیم، گاهی کودکان به والدین خود این موارد را گوشزد می‌کنند. بزرگسالان نیاز به آموزش ندارند، اما به یادآوری نیازمندند! این چرخه هم برای والدین مفید است هم برای بچه‌‌ها! چرخه‌ای که باعث فرهنگ‌سازی مفیدتر و کاربردی‌تر شده و باعث تعامل بیشتر اعضای خانواده و گفت‌وگو بین آنها می‌شود.

عموهای فیتیله‌ای در زمینه امور خیر و کمک به کودکان معلول هم پیشقدم بودند. آیا هنوز هم این فعالیت‌‌ها ادامه دارد؟

بله! تلاش می‌کنیم این کارها را توسعه بدهیم. شب یلدا به مناطق زلزله‌زده کرمانشاه رفتیم و در کنار بچه‌های این مناطق بودیم. پنجشنبه شب به بیمارستان حضرت علی‌اصغر(ع) رفتیم و از بچه‌‌های بیمار این بیمارستان عیادت کردیم. خبر خوب دیگر این که دختر بچه‌ای مبتلا به سرطان است که برای مداوا باید به آلمان برود. حدود یک میلیارد هزینه سفر درمانی اوست که شکر خدا کمپینی راه‌انداختیم و سه روزه این مبلغ را جمع‌آوری کردیم و این دختر امروز ساعت ۴ صبح برای درمان به آلمان رفت. معتقدیم بچه‌ها و خانواده‌ها ما را دوست دارند و این توفیقی است که خدا به ما داده و باید به بهترین شکل از آن استفاده کنیم. کمک به بچه‌های بیمار و نیازمند تنها کاری است که می‌توانیم برای مردم خوب کشورمان انجام دهیم.