طرح ترافیک؛ مسکّن امروز یا درمان فردا؟!

عصر ایران: طرح ترافیک تغییر می کند و این، موضوع داغ بحث مخالفان و موافقان است.

در طرح جدید، قرار نیست به کسی مجوز ورود به محدوده ترافیک بفروشند؛ بلکه همه شهروندان می توانند وارد محدوده شوند و البته باید پولش را بپردازند.

موافقان می گویند که با این طرح، از تعداد خودروهایی که وارد محدوده می شوند کاسته می شود و چون همه سهمیه بندی ها نیز حذف شده است، طرحی عدالت محور به شمار می رود.
مخالفان نیز از پیش بینی خود مبنی بر افزایش ورود به محدوده خبر و هشدار می دهند که طرح جدید، منجر به تشدید ترافیک و آلودگی هوا می شود.

وانگهی در شرایط کنونی، ورود به محدوده، مستلزم خرید قبلی مجوز روزانه است و خود همین مقدمه ضروری، کاهنده میزان ورود خودروهاست ولی در طرح جدید، بدون نیاز به خرید قبلی، هر گاه راننده ای اراده کرد وارد طرح می شود و بعد از این که شماره خودروی او توسط دوربین ها ثبت شد، باید هزینه ورود را در روزهای آینده بپردازد.

لذا بحث پیرامون نحوه مدیریت محدوده طرح ترافیک، باید ادامه یابد تا راهکاری معقول و علمی به دست آید؛ قطعاً در این مسیر استفاده از تجربیات کشورهای دیگر نیز کارساز خواهد بود.

اما آنچه مغفول مانده، این است که همه پیرامون حال حاضرِ طرح صحبت و گاه مجادله می کنند و کسی به فکر آینده نیست. واقعاً تا کی می خواهند با طرح های متعدد، با پدیده ترافیک و آلودگی هوا در تهران و شهرهای بزرگ برخورد کنند؟ و اساساً مگر می شود بدون حذف یا کاهش منابع آلایندگی هوا (عمدتاً خودروها و موتورسیکلت ها) ، مسأله را حل کرد؟

اگر واقع بین باشیم خواهیم دید که راه کوتاه مدتی وجود ندارد و لذا با ید به راه حل های دراز مدت و البته ماندگار فکر کرد.یکی از این راه های موثر، این است که از هم اکنون، اعلام کنند که از 5 سال بعد، تنها خودروهای هیبریدی و برقی (و موتورسیکلت های برقی) حق ورود به محدود طرح ترافیک را خواهند داشت، از سال هفتم به بعد محدوده زوج و فرد و از سال دهم کل تهران (و شهرهای آلوده) مشمول این طرح می شوند.

11- ادامه سیاست های دولت الکترونیک با هدف کاستن از سفرهای کاری درون شهری

بیماری آلودگی هوا به حدی عمیق شده است که طول درمان قابل ملاحظه ای می طلبد.
همه این کارها هم شدنی است و فقط کمی عقلانیت، دلسوزی و همکاری می خواهد.

ما هم حق داریم آدمیزادی زندگی کنیم.