ابعاد مختلف خودكشیِ دو دختر اصفهانی

به گفته دلپيشه در مورد خودكشي دو نوجوان اصفهاني و موارد مشابه، دلايلي چون عدم توانايي ارتباط صحيح با جنس مخالف و نبود بستر لازم براي طرح كردن مشكلات و صحبت از اين موضوعات در خانواده، نقش دارد: « در محتواي فيلم منتشر شده از اين دو نوجوان هم تا حدي اين موارد ملموس بود. اما بايد در نظر داشت كه چنين مشكلاتي از طريق تفكيك جنسيتي يا پاك كردن صورت مساله حل نمي‌شوند.»

موحد در خصوص خودكشي دو نوجوان اصفهاني هم گفت: «نكات پنهان دراين خودكشي زياد است و فكر نمي‌كنم كه بتوان آن را از نوع خودكشي اجتماعي محسوب كرد. گاهي نوجوان توان مديريت شرايط بحراني كه در آن قرار مي‌گيرد را ندارد و گاهي با اتفاقي در خانواده ناگهان چنين شرايطي براي نوجوان رخ مي‌دهد.» او با اشاره به فقدان فرهنگ گفت‌وگو در خانواده‌ها، گفت: «خانواده حاضر نيست به حرف فرزندان و نوجوانان و جوانان خانواده گوش كند، از طرفي فقدان رابطه عاطفي، ميل به مردن را بيدار مي‌كند و شرايط اجتماعي و مردسالاري حاكم در جامعه هم خودكشي را ويژه و قابل بحث‌تر مي‌كند، در واقع اين موارد منجر مي‌شوند كه خودكشي زنانه شود. البته بايد تاكيد كرد اينها همه برآمده از باوري است كه زن را در موضع ضعف مي‌داند؛ باوري كه از سوي جامعه القا و نهادينه مي‌شود.»

اين روانپزشك درباره علت بيشتر بودن آمار اقدام به خودكشي‌هايي كه منجر به مرگ نمي‌شوند در زنان، گفت: «روان زنانه داراي اميد بيشتري نسبت به روان مردانه است و روحيه مسووليت‌پذيري در زن سبب مي‌شود كه از ابزاري استفاده كند كه خودكشي به طور قطعي تحقق نيابد؛ از اين رو گفته مي‌شود كه شايد بيشتر خودكشي‌هاي زنان به صورت نمايشي و اعتراضي هستند تا به قصد جدي مردن. البته در مواردي هم اين طور نيست و دليل خودكشي همان قرار گرفتن در تنگناهاي جدي است.»