شاعران خانه نیما یوشیج را می‌خرند

محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران در گفت‌وگو با فارس، پیرامون حواشی ایجاد شده درباره خانه نیمایوشیج در تهران که امروز از لیست میراث فرهنگی خارج شده و مبدل به ویرانه‌ای شده است، گفت: اطلاعات پراکنده نشان می‌دهد مشکل این خانه آن است که مالک جدید آن مشخص شده اما تکلیف خانه روشن نیست!

وی افزود: میراث فرهنگی ظاهرا این خانه را حدود ۲۰ سال پیش در لیست خود ثبت کرد، ولی اقدام خاصی برای چگونگی بهره برداری از آن انجام نداد. ظاهرا قرار بود شهرداری این خانه را خریداری کند که تاکنون این اتفاق رخ نداده و مالک در طی این مدت بلاتکلیف مانده است !

عبدالملکیان با اشاره به اینکه صاحب ملک از مجاری قانونی و با توجه به مشخص نبودن تکلیف خانه ، اقداماتی را صورت داده، گفت: مالک از مجاری قانونی موفق می شود خانه را از لیست میراث فرهنگی خارج کند و چون این ملک در حال حاضر شخصی محسوب می‌شود ، مالک می تواند به هر نحوی که بخواهد در باره آن تصمیم بگیرد ! در چنین شرایطی ، نباید فراموش کرد که این خانه یکی از گران بهاترین سرمایه ها و میراث فرهنگی ادبیات معاصر و ایران زمین محسوب می‌شود؛ به هر حال ، نیما بنیانگذار مهمترین جریان شعر معاصر ایران است که امروز بیش از نیمی از شعرای کشور از دستاوردهای او استفاده می‌کنند.

این شاعر در ادامه ضمن تأکید بر این مطلب که خانه نیما برای شعر و فرهنگ ما بسیار مهم شمرده می‌شود و باید ‌آن را به هر نحو ممکن حفظ کنیم تصریح کرد: «من محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از همین جا اعلام می‌کنم : اگر مشکل خانه نیمایوشیج در تهران ، مشکل تهیه پول برای خرید آن است ، ما با استمداد از شاعران سراسر کشور و علاقه مندان شعر و فرهنگ ایران زمین ، به هر نحو ممکن ، پول خرید آن را فراهم می‌کنیم»

عبدالملکیان افزود: از آنجا که بیش از ۳۰ هزار شاعر دارای کتاب منتشر شده و حدود ۱۰۰ هزار شاعرفعال کشور ، هنوز صاحب یک سقف و سرپناه و یک تشکل سراسری نیستند . خانه نیما مناسب‌ترین گزینه برای شکل گیری خانه شاعران ایران است.

دبیر کنگره شعر نو ایران ضمن اشاره به اینکه تا جایی که مطلع هستم،جلال‌آل احمد این خانه را ساخته است، گفت: در آن روزگار، جلال دو قطعه زمین را ظاهرا از طریق اوقاف تهیه و در این منطقه ( که آن ایام بیابانی بوده )تهیه می‌کند، یکی را برای خود و دیگری را برای نیما می‌سازد ، سپس چندین و چند سال، نیما و جلال در همین دو خانه همسایه می‌شوند. از سرنوشت این خانه پس از زادپرواز نیما اطلاع چندانی ندارم‌، اما به دلیل آن که پدر شعر نو ایران سال‌های آخر عمرش را در همین خانه سکونت داشته، این ملک باید به عنوان یک میراث فرهنگی گرانقدر، برای شعر، شاعران و فرهنگ ایران باقی بماند.
وی در پایان با بیان اینکه در دنیا برخی از ملل از هیچ، سرمایه می‌سازند گفت: برخی ملل هیچ ندارند اما از همین هیچ سرمایه فرهنگی درست می‌کنند ولی متأسفانه ما سرمایه ارزشمندی چون خانه نیما را داریم که به راحتی آن را از دست می‌دهیم در صورتی که این خانه چشم و چراغ ادبیات معاصر ایران است. من باز هم اعلام می‌کنم ما شاعران ایران برای خرید خانه نیما یوشیج پیشقدم خواهیم شد.

گفتنی است، در این راستا به تازگی کمپینی از سوی دوستداران و شاعران برای حفاظت از این خانه تشکیل شده است. جمع‌آوری امضا برای جلوگیری از تخریب خانه‌ نیما یوشیج (پدر شعر نو ایران) در تهران و پیگیری بازسازی و تبدیل آن محل به «خانه‌ شعر معاصر ایران» با همراهی شاعران و هنرمندان و تمامی علاقه‌مندان به نیما عنوان شده است.