روحانی چند ساعت در روز کار می‌کند؟

نقل این جملات از سوی یک فعال سیاسی حامی دولت، واکنش هایی را در پی داشته است. روزنامه کیهان با نقل این جملات مدعی شده است که مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی نیز در اواخر عمر خود منتقد شیوه کار کردن حسن روحانی شده بود. این روزنامه نوشته: مرحوم هاشمی رفسنجانی در آخرین جلسه یکی از کمیسیون‌های «مجمع تشخیص مصلحت نظام»، از شیوه مدیریت روحانی گلایه و انتقاد جدی کرده بود؛ به این دلیل که وقت کافی روزانه برای رسیدگی به مشکلات اقتصادی نمی‌گذارد و هم اینکه از موضع بالا برخورد کردند و ملاقات با او حتی برای من (هاشمی) هم آسان نیست.

استقبال این روزنامه اصولگرا از چند جمله نقل شده توسط عبدالله ناصری در حالی است که اصولگرایان حامی دولت محمود احمدی نژاد، رئیس دولت وقت را رئیس دولتی پرکار عنوان می کردند و آن را نقطه قوتی برای او به شمار می‌آوردند. به عنوان نمونه در همان سال ۸۴ حجت الاسلام محسنی اژه‌ای، وزیر اطلاعات دولت وقت، رئیس دولت را این گونه تصویر کرد: «افراد جوان‌تر از رييس‌جمهور نيز نمي‌توانند پا به پاي او حركت كنند. ايشان حداقل روزي ۱۴ تا ۱۶ ساعت كار روزانه دارند و هيچ منتي بر كسي نمي‌گذارند و اهتمام فوق‌العاده‌اي به مردم و محرومان بدون سوء استفاده از بيت‌المال دارد. رييس جمهور در بسياري از اوقات تا ساعت ۱۱ شب در دفتر حضور دارد و حتي شام هم صرف نمي‌كند و تنها وسيله پذيرايي بيسكوييت و خرماست.» اما روایت از ساعت کاری احمدی نژاد به ۱۴ ساعت و ۱۶ ساعت ختم نشد. عده ای هم در داستان‌هایی که از او نقل می کردند مدعی روزانه ۲۰ ساعت کار! رئیس دولت های نهم و دهم می‌شدند.

با همه اینها به نظر نمی‌رسد ساعت کار زیاد یک رئیس دولت ملاک خوبی برای ارزیابی او باشد؛ چرا که اگر اینگونه بود در حال حاضر شاهد انتقاد و اعتراض همه جریانات سیاسی به دولت محمود احمدی نژاد نبودیم. پرویز کاظمی، وزیر کار و اولین فردی که از کابینه احمدی‌نژاد جدا شد، درباره ساعت کاری او اینگونه روایت کرده است: ۶ ماه که گذشت دیدم نمی‌شود. در زمان احمدی‌نژاد کیلویی کار کردن خیلی مهم بود. ۲۰ ساعت کار می‌کرد که از نظر من محکوم است. آقای احمدی‌نژاد به خوابگاه دانشگاه تهران رفته بود و ساعت ۳ بامداد جلسه گذاشته بود. این اهانت به انسانیت است.»

اما ظاهرا ساعت ورود و خروج رئیس جمهور به دفترش هنوز که هنوز است برای جریان سیاسی اصولگرا اهمیت بالایی دارد. اوایل امسال نیز بعضی رسانه های اصولگرا حسن روحانی را کم کارترین رئیس جمهور تاریخ بعد از انقلاب معرفی کردند. جهان نیوز مدعی شده بود روحانی تقریبا ۴۰ درصد خاتمی و هاشمی و یک سوم احمدی نژاد وقت برای اجرای وظایف ریاست جمهوری گذاشته است.

با وجود آنکه برای بسیاری از افراد جامعه کیفیت کار بیشتر از ساعت کاری رئیس دولت اهمیت دارد، اما بعضی نزدیکان رئیس جمهور آمار ورود و خروج روحانی به نهاد ریاست جمهوری را تایید و تکذیب نمی‌کنند. حسام الدین آشنا در پاسخ به عبدالله ناصری که روحانی را کم کار دانسته، در توئیتر خود پاسخ داده: «آیا کارتِ ساعت حضور و غیاب رئیس‌جمهور در اختیار ایشان است؟ آقا / خانم «‌می‌گویند‌» کیست؟ جریان آقای ناطق را خودشان برای ایشان تعریف کرده‌اند یا همان جناب می‌گویند؟ کار ریاست جمهوری شبانه‌روزی است.»

سیدرضا اکرمی، رئیس شورای فرهنگی نهاد ریاست جمهوری هم در گفت و گو با فرارو می گوید: من در دفتر رئیس جمهور نیستم که بدانم آقای روحانی چند ساعت در روز کار می کند اما فرضا اگر از ۹ و نیم صبح تا ۷ شب کار کند می شود حدود ۱۰ ساعت در روز. مگر روزی ۱۰ ساعت کار کم است؟

اکرمی با اشاره به سوابق روحانی پیش از ریاست جمهوری او می‌گوید: کارنامه آقای روحانی نشان می دهد او هم پرکار است و هم کارها را خوب انجام می دهد. اینکه فردی از صبح ساعت ۶ تا ۱۲ شب کار کند دلیلی بر درایت نیست. ما باید کیفیت کار را ببینیم نه کمیت آن را. باید ببینیم نتیجه کار یک فرد چگونه است.

این فعال سیاسی ادامه می دهد: ما که نباید همه چیز را بیاوریم در تلویزیون یا خیابان به همدیگر نشان دهیم. آقای روحانی حتما باید بگوید ساعت ۵ بیدار می شود؟ این سوالات که رئیس جمهور ساعت چند از خواب بیدار می شود، کی می خوابد و چقدر کار می کند؟ حاشیه هستند. ما بنا نیست که همه کارهایی که در دفتر ریاست جمهوری انجام می شود را کار بدانیم. یادم می آید یک بار در مجلس ششم به مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی گفتم فلانی حرفی درباره شما زده و نوارش هم موجود است. ایشان گفتند نوارش را بیاور داخل راه گوش می دهم. افراد پرکار و کسانی که کار را خوب انجام می‌دهند اینگونه اند؛ یعنی راه، جاده و خانه برایشان تفاوتی ندارد.

عبدالله ناصری، فعال سیاسی اصلاح‌طلب که از کم کاری روحانی خبر داده است به فرارو می گوید: پرکاری یک رئیس جمهور لزوما به معنای موفقیت او نیست. آقای احمدی‌نژاد هم پرکار بود اما با بیش‌فعالی‌اش به کشور لطمه زد. رئیس جمهور حتما باید مطالعه کند، اتاق فکر داشته باشد و وقت او الزاما به جلسات نگذرد. ممکن است حضور فیزیکی رئیس جمهور در دفترش کمتر باشد اما قدرتمندتر و پردستاوردتر عمل کند. اما واقعیت این است که گاهی اوقات آقایان خامنه ای، موسوی، هاشمی رفسنجانی، خاتمی و حتی احمدی‌نژاد شبها آنقدر تا دیروقت سر کار بودند که در دفترشان می‌خوابیدند و برای فاصله کوتاهی به منزل نمی‌رفتند. آقای هاشمی و آقای خاتمی به طور متوسط ۱۶ تا ۱۸ ساعت در روز کار می‌کردند. آنها حداقل از ۷ صبح تا ۱۱ شب سر کار بودند. آقای خاتمی شب‌های زیادی جلساتش دیروقت دیروقت تمام می‌شد. او چون صبح روز بعد هم دوباره جلسه داشت در همان دفتر می خوابید و به جماران نمی‌رفت. آقای هاشمی هم با سن و سالی که داشت برای مدیران و استاندارانش بسیار وقت می‌گذاشت. در دوران ریاست جمهوری آیت‌الله خامنه‌ای هم با وجود آنکه نخست وزیر رئیس دولت بود، آقای خامنه ای وقت کافی می گذاشتند.

این فعال سیاسی ادامه می دهد: در دولت اول روحانی هیچ کدام از استانداران با رئیس جمهور جلسه خصوصی نداشتند. استاندار رئیس جمهور استان است. در طول تاریخ قبل و بعد از انقلاب بی سابقه است که استانداری در طول چهارسال بارها درخواست جلسه اختصاصی با رئیس جمهور کند اما به خواسته اش نرسد. در دولت یازدهم فقط استاندار کرمانشاه موفق شد با آقای روحانی جلسه خصوصی داشته باشد. از بیست و اندی نفر که عضو کابینه دولت آقای روحانی هستند، جز وزرای معدودی مثل آقای ظریف بقیه وزرا با رئیس جمهور جلسه اختصاصی نداشته اند و این حتما از نقاط ضعف آقای روحانی است. معروف است که صندلی آقای روحانی در جلسات هیات دولت خالی است و جلسات را آقای جهانگیری اداره می‌کند. این کم حوصلگی آقای روحانی مورد اذعان و تایید نزدیکان او هم هست. من در این چهار پنج سال با استانداران زیادی صحبت کرده‌ام. بسیاری از آنها احساس بی‌پشتوانگی می کنند. ممکن است بی‌پشتوانگی واقعیت نداشته باشد اما اینکه استاندار احساس بی‌پشتوانگی کند خیلی بد است. من عملکرد آقای روحانی را با آقای احمدی نژاد مقایسه نمی کنم اما اگرچه پرکاری و نشاط احمدی‌نژاد سوءتدبیر و عقب‌ماندگی کشور بود اما این پرکاری فی‌نفسه قابل ستایش و کم‌تحرکی آقای روحانی هم قابل سرزنش است.

ناصری می گوید: در دولت اصلاحات آقای خاتمی جلسات زیادی با حزب موتلفه داشت. البته این تعداد جلسات را با احزاب اصلاح‌طلب نداشت. اما آقای روحانی هیچ وقت چنین جلساتی را برگزار نکرده است. او فقط از طریق وزارت کشور در ارتباط با حوادث اخیر احزاب را فراخواسته است. آقای روحانی به رغم آنکه تا سال ۱۴۰۰ مورد حمایت اصلاح‌طلبان واقع خواهد شد، اما این نقاط ضعف را دارد و باید آن را برطرف کند.