استراتژی ترامپ و موازنه قدرت در خاورمیانه

از همان شروع کار دولت ترامپ همواره شخص او، متیس، تیلرسون و هیلی از تهدید ایران در خاورمیانه سخن گفته‌اند و اقدامات منطقه‌ای آن را محکوم کرده‌اند. این تفکر ترامپ مبنی بر اینکه ایران در حال تبدیل شدن به یک «هژمون منطقه‌ای» است، باعث شده وی حمایت‌های ضمنی و آشکاری از اقدامات داخلی و خارجی عربستان و شاهزاده‌ آن داشته باشد. حتی امتناع ترامپ از تایید توافق هسته‌ای را نیز باید روی همین حساب گذاشت. با این حال اما، این اقدامات نباید باعث شوند که گمان کنیم ایران در حال تبدیل شدن به یک هژمون است. این طرز فکر سیاستمداران و کارشناسان نسبت به ایران بیشتر نشان از سرگردانی گفتمان سیاست خارجی آمریکا دارد تا وضعیت فعلی ایران.

خوشبختانه، هیچ‌یک از کشورهای داخل و بیرون از منطقه در موقعیتی نیستند که بتوانند بر منطقه مسلط شوند و آمریکا نیز مجبور نیست تلاش کند تا موازنه قدرت را در منطقه حفظ کند. آمریکا بهتر است به جای اینکه چک سفید امضا به عربستان و اسرائیل بدهد، با این کشورها از جمله خود ایران وارد یک رابطه متعادل شود. یک رویکرد متعادل‌تر از ایران و آمریکا موجب تسهیل همکاری میان آنان، در موضوعاتی که دو طرف منافع مشترک دارند (مثل افغانستان)، خواهد شد. برای ایجاد یک موازنه قدرت در خاورمیانه نیاز نیست که آمریکا متحدان فعلی خود را تماما رها یا به سمت تهران گرایش پیدا کند، بلکه بدان معناست که آمریکا با استفاده از قدرت خود یک موازنه متعادل را در منطقه حفظ و تلاش کند وضع موجود را تغییر دهد. آمریکا باید از تسلط هر یک از کشورها بر این منطقه جلوگیری کند تا کشورها کمتر از قدرت محلی خود برای نفوذ در منطقه استفاده کنند. این گفته‌ها به آن معنا بود که کمپین ایجاد شده علیه هژمونی ایران غیرضروری است. متاسفانه بعید می‌دانم ترامپ این گفته‌ها را به کار برد. اگر ترامپ این سیاست‌ها را اتخاذ نکند راهی را خواهد رفت که بیل کلینتون، بوش و اوباما رفتند یعنی باید گفت که یک شکست هزینه‌‌زای دیگر حاصل خواهد شد.