چارچوب‌ها؛ عامل خلاقیت سینمای ایران

شیطنت‌های خبری
ملایی در گفت‌وگو با «صبح نو»، ابتدا درباره گفت‌وگوی منتشر شده از او ضمن انتقاد به ترجمه اتفاق افتاده بیان کرد: این مصاحبه برای سایت جشنواره کرالا بود و جدا از این که مترجم خوبی همراه‌مان نبود، گاهی بعضی از خبرنگاران برای انعکاس بیشتر مطالب کلمات و جملاتی را با شیطنت تغییر می‌دهند یا حذف می‌کنند. اما در صحبتی که با این جشنواره درباره تفاوت با جشنواره‌های هندی شد، آنها معتقد بودند که آزادی بیشتری در ایران نسبت جشنواره‌های هندی است و من گفتم که این طور نیست چون جشنواره‌های مطرح آنها مثل کلکته و کرالا را دیده بودم و گاهی بعضی از فیلم‌ها به دلیل موضوعات جنسی یا خشونت امکان نمایش در ایران را ندارند، چون ما یک کشور اسلامی هستیم و به لحاظ عرفی و شرعی چارچوب‌هایی را داریم که حتی در جشنواره‌های بین المللی هم با حساسیت‌های زیادی دست به انتخاب می‌زنند، در این میان از این جمله تیترهای عجیبی گرفتند و مثلاً گفتند که در ایران آزادی خیلی کم وجود دارد و ... .

چارچوب‌ها بهانه‌ای برای خلاقیت
وی ادامه داد: این در صورتی است که من گفته بودم ما قوانین و چارچوب‌هایی داریم که اتفاقاً باعث شده‌اند به سینمای خلاقی برسیم، چون این محدودیت‌ها هستند که باعث بروز خلاقیت می‌شوند. یعنی به‌رغم وجود چارچوب‌هایی که ما از نظر دینی و اخلاقی مثل هر کشوری که برای خودش قوانینی دارد، شاهد آن هستیم، باعث شده تا به این فکر کنیم که رابطه عاشقانه بین زن و شوهر را چطور نمایش دهیم تا باورپذیر باشد، یعنی تلاش می‌کنیم تا با خلاقیت، احساسات و مواردی که در جامعه است را انعکاس دهیم. اصلاً به همین دلیل به نظرم سینمای ایران، به سینمای خاص و دوست داشتنی تبدیل شده است و در آن جوانان خوشفکر و پیشکسوتانی مثل آقایان عباس کیارستمی و اصغر فرهادی حضور دارند که شاید در ظاهر آثارشان خیلی ساده به نظر بیاید، اما دلیل این که دنیای سینما این ۲ آدم را دوست دارند این است که جدا از ظاهر ساده‌شان زیرساخت بسیار پیچیده و پرمعنا دارند، به همین دلیل است که می‌گویم روی تک‌تک جزئیات و بیان حرفمان با وجود چارچوب‌ها فکر می‌شود و این کار را جذاب می‌کند.

هندی‌های برون گرا
ملایی همچنین با اشاره به یکی دیگر از موضوعات مطرح شده در این مصاحبه بیان کرد: مسأله دیگری که مطرح شد به تفاوت تماشاچیان ایرانی و هندی برمی‌گشت.

فیلم اولی‌ها رها شده‌اند

وی افزود: متأسفانه در سینمای ما بخش زیادی از تهیه کنندگان ما عموماً حرفه‌ای نیستند و تحصیلات سینمایی ندارند و بازهم جای تأسف دارد که بخش زیادی از آن‌ها براساس روابط به جایی رسیده‌اند نه ضوابط. در این میان خیلی از تهیه‌کنندگان حتی فیلمنامه ها را هم نمی‌خوانند و بعد هم به کارگردان می‌گویند که سرمایه بیاور.کارگردان«کوپال» اضافه کرد: علاوه بر این 2 موضوع ما جایی برای نمایش فیلم نداریم و به همین دلیل خیلی از جوانان درگیر جشنواره‌های خارجی شده‌اند و ما دائم باید فکر کنیم که باید چه کنیم تا بعد از زحمت‌ها و تلاش‌های بسیار فیلم‌مان چطور دیده شود. اتفاقی که ناراحت کننده است.

اکران «کوپال» در هنر و تجربه

درباره تغییرات هم باید بگویم که اتفاق خاصی رخ نداد و تغییرات ناچیز بودند. با این حال در ابتدا چون فیلم فضای متفاوتی دارد، مقداری نسبت به آن گارد وجود داشت، اما بعد در جشنواره‌های داخلی خود ما مثل محیط زیست با استقبال روبه‌رو شد و در جشنواره‌های خارجی نیز جوایزی را دریافت کرد.