توقیف نمایش «روز عقیم» خیلی هم درست بود!

در حالی که بخش عظیمی از اهالی هنر از توقیف یک باره نمایش روز عقیم شگفت زده و غمگین هستند، روزنامه اصولگرای جوان کل روند مجوز گرفتن این نمایش را زیر سوال برده و وجود چنین نمایشی را یک هزینه برای جشنواره دانسته است. جوان در یادداشتی نوشته: چندان دور از تصور نبوده كه جشنواره سي‌و‌ششم تئاتر مملو از هزينه‌هاي فراوان براي نظام و انقلاب خواهد بود؛ جشنواره‌اي كه رسماً و علناً به كلكسيوني از رفتارها و اتفاقات نامتعارف تبديل‌شده و سرمنشأ آن جز برنامه‌ريزي‌ها و سياست‌هاي شخص دبير نبوده و نخواهد بود،‌ اما يكي از جديدترين هزينه‌هاي وارده شده بحث توقيف نمايش «روز عقيم» است؛‌ نمايشي كه رسماً با عنوان نقد و نقادي سرتاپاي نظام را تهي جلوه داده و آن را مملو از چرك و سياه‌نمايي بيان كرده است؛ رخدادي كه متأسفانه در حوزه تئاتر تازگي نداشته و هرازگاهي شاهد به صحنه رفتن اين قسم آثار آن‌هم با تأييد وزارت ارشاد هستيم ‌اما موضوع زماني جالب مي‌شود كه اين نمايش بعد از يك ماه اجرای عمومي متقاضي حضور در جشنواره تئاتر فجر شده و بعد از نپذيرفتن اصلاحات لحاظ شده از سوي مراجع ذي‌صلاح و وزارت ارشاد رسماً از سوي كارگردان در جشنواره انصراف مي‌دهد و در پي آن نامه‌نگاري‌هاي از پيش هماهنگ شده و صدالبته عاطفي و عاشقانه بين كارگردان و دبير جشنواره مكتوب و رد و بدل مي‌شود؛ رفتاري كه دليل و توجيهي جز بسته نشان دادن و محدود شدن هنرهاي نمايشي در كشور در پي نداشته است.

اما نكته اساسي و مهم اين توقيف، تناقضات موجود در آن است؛‌ تناقضاتي كه معلوم نيست چرا بايد در جشن انقلاب سر باز كرده و مطرح شود؟ و اساساً چرا جناب آقاي دبير بايد كار را بدين مرحله برسانند كه انقلاب هزينه‌اش را پرداخت كند و در نهايت تأسف جشنواره سي و ششم تئاتر را بدين مرحله نازل و مورد تمسخر قرار دهد؟

آيا اين نمايش اجراي عموم نداشته است؟ و آيا از فيلترهاي نظارتي وزارت ارشاد عبور نكرده است كه اگر كرده - كه قطعاً كرده- در وهله اول مايه تأسف است كه به چنين آثاري مجوز قانوني داده مي‌شود و در وهله دوم چگونه است كه وزارت ارشاد و مركز هنرهاي نمايشي به‌سادگي اجازه مي‌دهد با آبروی جشنواره و جايگاه آن اين‌چنين بازي شود و اساساً آيا جناب آقاي دبير از اين ماجرا مطلع نبودند كه اينچنين ناز و منت چنين كارگرداني را براي حضور در جشنواره آن‌هم عيان و در رسانه‌ها مي‌كشد كه در نهايت با جلوگيري از به صحنه رفتنش نوك پيكان اعتراضات و احساسات جامعه هنري و تئاتري كشور را به سمت انقلاب و نظام بچرخاند و اين دقيقاً همان مشكل اساسي است كه روابط و منافع خود را ارجح بر آن برمي‌شمارد.

هنوز ۲۴ ساعت از افتضاح حضور يك كارگردان مقيم فرانسه و مخالف نظام نمي‌گذرد كه ماجراي تازه توقيف نمايش «روز عقيم» علم مي‌شود و باز هم مثل ساير اتفاقات دبير سكوت پيشه مي‌كند و همچنان بر انجام رفتارهاي اشتباه و خسارت‌آور خود اصرار مي‌ورزد.

اما بدون شك اين اولين و آخرين رويداد نامتعارف و هزينه‌زا در جشنواره سي و ششم نبوده و در ايام برگزاري جشنواره نيز بايد منتظر رخ دادن ساير اتفاقات باشيم ‌اما نگارنده اميدوار است مركز هنرهاي نمايشي و شخص معاون هنري وزارت ارشاد بتوانند اين جشنواره را ختم به خير كند و قطعاً براي سال آينده تصميم جدي‌تري براي انتخاب دبير اتخاذ كنند.