عــروسی که رفت، عروسی که آمد
زنی که ۱۰ سال تمام با بیماری روحی همسرش کنار آمده بود، سرانجام با دخالت‌های مادرشوهرش به دادگاه خانواده رفت تا به زندگی مشترکشان پایان دهد. او قربانی رسم قدیمی خانواده‌ای به حساب می‌آمد که یک دختر داده و یک دختر به‌عنوان عروس گرفته بودند.
روزنامه ایران: زنی که ۱۰ سال تمام با بیماری روحی همسرش کنار آمده بود، سرانجام با دخالت‌های مادرشوهرش به دادگاه خانواده رفت تا به زندگی مشترکشان پایان دهد. او قربانی رسم قدیمی خانواده‌ای به حساب می‌آمد که یک دختر داده و یک دختر به‌عنوان عروس گرفته بودند.
در یکی از روزهای سرد و دودگرفته زمستان، شعبه ۲۷۶ دادگاه خانواده پر از زن و شوهرهایی بود که برای رسیدگی به پرونده‌شان حضور داشتند. در این میان «ساحل» با وکیل خود به دادگاه آمده بود، اما اثری از همسرش نبود. او زنی قدبلند بود که لباسی ساده اما خوش رنگ به تن داشت و بر خلاف کسانی که برای طلاق توافقی اقدام می‌کنند کوچکترین اثری از آرامش در چهره‌اش دیده نمی‌شد.
وقتی پرونده زن جوان روی میز قاضی «غلامرضا احمدی» قرار گرفت، سرش را بلند کرد و رو به ساحل گفت:«با توجه به وکالت در طلاق و دیگر مدارک به نظر می‌رسد پرونده شما بزودی بسته می‌شود. اما چه شد شما و همسرتان تصمیم گرفتید راهتان را از هم جدا کنید؟»
ساحل جواب داد:«وقتی ازدواج کردیم فقط ۱۸ سال داشتم. در شهری شمالی زندگی می‌کردیم و سرم به درس و بازیگوشی گرم بود که برادرم عاشق یک دختر تهرانی شد.
هر دو سن و سالی نداشتند. آن دختر با خانواده‌اش به میهمانی فامیلشان در محله ما آمده بودند. برادرم آنقدر پاپیچ شد که رضایت خانواده‌ها را گرفت و با او ازدواج کرد. گرفتاری من هم از همان روزها شروع شد. برادر عروسمان از من خوشش آمده بود، اما من می‌خواستم ادامه تحصیل بدهم. بزرگترهای فامیل می‌گفتند خوب نیست که یک دختر بدهید و یک دختر بگیرید. بعداً دردسر می‌شود. اما خانواده عروسمان گفتند ما موافقت کردیم شما هم موافقت کنید. بالاخره بله را گفتم و هر چهار نفر در یک شب عروسی گرفتیم. از یک طرف خوشحال بودم که در تهران زندگی می‌کنم و از یک طرف ناراحت بودم که درسم را ادامه نداده‌ام. شوهرم سربازی هم نرفته بود، صبر کردم کارت پایان خدمتش را گرفت، اما در آن دو سال مادرشوهرم خیلی اذیتم می‌کرد، در غربت تنها مانده بودم و فقط پدرشوهرم هوایم را داشت.
می‌گفت؛ همه چیز درست می‌شود و دلداری‌ام می‌داد. بالاخره زندگی مشترکمان را در یک خانه مستأجری شروع کردیم و دلم خوش بود که دیگر اختلاف‌های عروس و مادرشوهری تمام شده است. اما وقتی زیر یک سقف رفتیم تازه گرفتاری‌های جدیدم شروع شد...»
قاضی دستی به چانه‌اش کشید و سرش را به علامت تأیید تکان داد. سپس پرسید:«درس و تحصیلتان چه شد؟ همسرتان شغل و درآمد مناسبی داشت؟»
ساحل جواب داد:«در دوره سربازی پیش خانواده همسرم بودم. اما مادرشوهرم نگذاشت درسم را ادامه بدهم. می‌گفت؛ «تو پیش ما امانت هستی. هر وقت زندگی مشترکتان را شروع کردید از شوهرت اجازه بگیر و برو دانشگاه.» اما وقتی زندگی مشترک را شروع کردم، باردار شدم و دیگر نتوانستم درسم را ادامه بدهم. شوهرم هم در یک اداره دولتی مشغول به کار شد. اما کم کم فهمیدم که به بیماری اختلال وسواس فکری مبتلاست. او از هر نوع بی‌نظمی عصبانی می‌شد و هر چیزی را چند بار مرتب می‌کرد. اگر یک لکه روی شیشه پنجره می‌دید یا فرزندمان اسباب بازی‌هایش را پخش و پلا می‌کرد، یک دعوای حسابی در خانه ما راه می‌افتاد. اما تحمل می‌کردم و سعی داشتم با مشاوره روانپزشک‌ها مشکلاتمان را کمتر کنم، اما شوهرم توصیه‌های کارشناسان را به کار نمی‌بست. من هم کم کم خسته شدم، چون تحمل هر کسی اندازه‌ای دارد.»
قاضی گفت:«برای همین به مشکل برخوردید و تصمیم به جدایی گرفتید؟ آن هم بعد از ۱۰ سال زندگی مشترک؟»
زن جوان جواب داد:«فقط این نبود. متأسفانه برادرم و خواهر شوهرم در زندگی مشترکشان مشکلات زیادی پیدا کردند و کارشان به طلاق کشید. جدایی آنها روی زندگی ما هم سایه انداخت و دو خانواده به جان هم افتادند. حالا دیگر هر موضوع ساده‌ای تبدیل به یک ماجرای بزرگ در میان دو خانواده می‌شد. هر وقت هم می‌گفتم بیایید پیش مشاور برویم مادرشوهرم سرکوفتم می‌زد و می‌گفت؛ تو را از روستا به تهران آوردیم، حالا نمی‌خواهد به ما راه و رسم زندگی یاد بدهی! خلاصه شوهرم هم به حرف‌های مادرش دل می‌داد و زندگی را بر من و فرزندم جهنم کرده بود. سرانجام به این نتیجه رسیدیم که از هم جدا شویم. مهریه ۲۰۰ سکه طلایم را بخشیدم و به جایش قبول کردند بچه با من زندگی کند. شوهرم حتی حاضر نشد به دادگاه بیاید. وکالت داد خودم کارهای طلاق را پیگیری کنم.»
قاضی برگه‌های پرونده را کنترل کرد و به منشی دادگاه دستور داد زن جوان را برای دریافت برگه عدم بارداری به آزمایشگاه بفرستد. از وکیل ساحل هم خواست برگه تأییدیه مشاوران هر دو طرف را تهیه کند و به دادگاه ارائه دهد. سپس از هر دو خواست زیر ورقه صورتجلسه را امضا کنند. ساحل و خانم وکیل زیر برگه را امضا کردند و خواستند که از شعبه دادگاه خانواده خارج شوند، در این لحظه قاضی سرش را بلند کرد و به زن جوان گفت:«ان‌شاءالله خیر است. حالا می‌خواهید با یک بچه در شهر غریب چه کار کنید؟ فکر این را هم کرده اید؟»
ساحل جواب داد:«در این سال‌ها سعی کرده‌ام کتابهای رشته حقوق را تهیه کنم و بخوانم. می‌خواهم به شمال برگردم، به دانشگاه بروم و وکیل شوم، شاید هم معلم شدم. دوست دارم به دخترهای جوان آموزش بدهم که برای ازدواج کردن عجله نکنند و با آگاهی تصمیم بگیرند. می‌خواهم فرزندم را خوب بزرگ کنم تا آدم مفیدی برای جامعه‌اش شود...» سپس سرش را پایین انداخت و به همان آرامی که وارد دادگاه شده بود، اتاق را ترک کرد.
نظر کاربران
خیلی از این دست ازدواح ها که دختر میدن ودخترمی گیرن اگر یک کدومشون طلاق گرفتن واون یکی همدیگرو عاشقانه دوست داشته باشن واجازه دخالت بهیچ کس ندهند زندگی خوبی دارند بشرط اینکه اجازه دخالت اصلا ندهند چون دوتا زندگی جدا هستن ولی اگر یکی شون طلاق بگیرن و اون یکی زندگی دنبال بهونه باشن برای طلاق مصلماً خیلی زود این زندگی هم بطلاق می انجامد به عینه دیدم ازاین نوع ازدواج ها که یک کدومشون طلاق گرفتن و اون یکی خیلی خوب وعاشقانه زندگی می کنند چون بهیچ کس اجازه دخالت نداده اند باکمال تشکر از مسئول محترم
پاسخ ها
اقا مهدی دقت کردی برای هر چیزی نظریه داری ، فکر کنم اگر فردا خبری از تولد کودک چاپ شود آن جا هم اظهار فضل کنی،برادر من اگر میشه توضیح بده این مصلما که نوشتی معنیش چی میشه البته اگر منظورت مسلما باشه میدونم ،ولی اگر کلمه جدیده راهنمایی کن ما هم یاد بگیریم ثواب داره
کاربر عزیز و گرامی شما نظر لطف به بنده دارید بعنوان مثل یک زندگی بنام A می گذاریم وزندگی بعدی رو Bمی گذاریم حالا اگر زندگی A طالق گرفته باشه وزندگیB به هم دنباله بهونه باشه برای جدائی مصلما بهونه شو پیدا می کنه بهونه اش اینه چرا زندگی A طلاق گرفته است گذشته از همه این حرفها نظربنده در حد ی فرد معملی هست
کاربرعزیز و گرامی آقای تهرانی کسانی که اینگونه آمار می گیرند علم ثابت کرده خیلی خود دچار چن دیدی می شوند چون فقط یک نفر مورد نظرش کمک براش سراب پیش میاد
چقدر مسخره بود آدم یاد کتابهای فهیمه رحیمی میوفته
پاسخ ها
داستان ننوشته که میگی مسخرس.کسی زورت نکرده بود بخونی. ...
کاربرعزیز وگرامی سرکارخانم ریحانه سرگذشت آدما اگر خوب دقت شود می شود بعدها بعنوان کارکتر یک نویسنده استفاده شود ولی در حال حاضر چقد خوب می شد این سرگذشتها رو بعنوان تجربه درزندگی استفاده کرد که نخواهیم خودمون هم دچارهمچین سرنوشتهای بشیم چقد خوب می شد آدمی از زندگی دیگران درس بگیرد تاخودش درس دیگران نشود .کاربرعزیز و محترم اگر جسارتی به سرکارخانم الیه شده ازصمیم قلبم عذرخواهی می کنم باکمال تشکر وسپاس از مسئول محترم منعکس دهنده نظرات
چی بگم من که گیج شدم فقط میتونم بگم متاسفم همین
پاسخ ها
شما یا گیجی یا متاسف چرا؟؟؟؟
اوففففففف ..... کتابی نوشته شده بود....
پاسخ ها
یعنی هر دفعه میخوای کامنت بگذاری این اسم طویل رو تایپ می کنی؟
200سکه اخرش چی اونم بخشیدی
اینه نتیجه!! سراسر ظلم به زن!! بدون مهریه بدون پشتوانه رها در اجتماع!! با یه بچه که پسفردا اونم میشه بلای جونش!!! اسمش میشه طلاق توافقی!! ظلم به زن! ............
بهتر بود مهریه رو میگرفت .بعد از یه مدت بچه رو هم میگرفت
خدایا چه خبره.
دقیقا یه همچین ازدواجی قرار بود واسه منم اتفاق بیفته.
داداشم یه دختره رو دوست داشت داداش اونم از من خوشش اومد رفتیم خاستگاری گفتن دو طرفه بشه که ما پشیمون شدیم
داداش جونم بخاطر من پشیمون شد الانم خوشبختانه هر دوشون از دواج کردن و مشکلی پیش نیومد واسه مون
پاسخ ها
کاربرعزیز و گرامی بدون نام 12:52 فقط به مدیریت خانواده داره هرکسی ضامن خوشبختی و بد بختی خودش هست ن داداشش ون خواهرش با درست رفتار کردن در زندگیشون اگر یک طرف جدا بشن با رفتار درست اون یکی زندگی اگر زن و شوهر همدیگرو دوست داشته باشن جدا نمی شن
پس شمای ازدواج ؟؟؟
این خانم خودش روانی است.دروغ می گوید.چطورممکن است شوهرش برودسربازی
استخدام بشه اون وقت چرابایدمشکل داشته
باشد.این خانم ها اعلب مقصرند.
آفرین بر شما خانم محترم به خودت و توانایی هات تکیه کن و زندگی خودت و بچه ات رو تامین کن و بعد از این فکر ازدواج نباش
پاسخ ها
وای وای
داداش من ازدواج کرد برادر زن داداشم عاشق من شود باهم ازدواج کردیم خیلی هم هر چهار نفرمون خوش بخت هستیم
به قول رسول متاسفم همی
اینم از عاشق شدن زرشک
بدون نام 1:53 حساس بودن بیش از حد و غیر منطقی روی نظم و تمیزی یه بیماری رفتاری و ریشه روانی داره ولی شخصی که این مشکل رو داره دیوانه نیست و خارج از منزل و اماکن عمومی غیر طبیعی به نظر نمیاد متاسفانه مشکل از نا آگاهی مردم هست که فکر می کنن بیماری روانی یعنی کسی که عربده می کشه و مردم رو میزنه
شما گفتی اغلب خانم ها مقصر هستند من میگم اغلب مرد ها نه بلکه نا آگاهی شون و اینکه دوست دارن تو جهل بمونن و نمیخوان قبول کنن خیلی از مسائل رو نمی دونن مقصر هست
متاسفانه از این موارد در جامعه است
پاسخ ها
10.40
این خانم نباید جدامی شدشایدمعالجه می شد شوهرش حداقل بخاطر پسرش.
10.40
این خانم نباید جدامی شدشایدمعالجه می شد شوهرش حداقل بخاطر پسرش.
ففط اونجاش ک قاضی دستی به چانه ش کشید و سرش را به علامت هههه ه
پاسخ ها
لایک نباید بااین شگرد جدا می شد.
خاک برسرچنین شوهر بی غیرتی