گفتگو با روحانی را به روزنامه نگاران بسپارید

مصطفی داننده در عصر ایران نوشت: گفت‌وگوی رضا رشیدپور با رییس جمهور روحانی همچنان موضوع مورد توجه رسانه‌هاست. موافقین و مخالفین روحانی در مورد تکراری بودن حرف‌های رییس دولت دوازدهم متفق‌القول هستند.

بسیاری فکر می‌کردند با توجه به حضور رشیدپور گفت‌وگویی متفاوت را شاهد خواهند بود. رشیدپورهم در ابتدای گفت‌وگوی خود با رییس جمهور بارها بر خاص بودن این مصاحبه تاکید کرد.

مصاحبه اما خاص نبود. به سختی می‌شد از آن تیترهای جذاب انتخاب کرد. حرف‌های روحانی همان حرف‌های همیشگی بود.

سوال‌ها کمی نسبت به گذشته متفاوت بود اما جواب‌ها برای مردم راضی کننده نبود.

این تکراری شدن گفت‌وگوهای رییس جمهور روحانی در تلویزیون نشان می‌دهد که مجریانی که با رییس جمهور یا روسای دیگر قوا مصاحبه می‌کنند، نمی‌توانند آنها را به چالش بکشند.

مرتضی حیدری که به خاطر گفت‌وگوهای چالشی مشهور شده بود وقتی به رییس جمهور می‌رسید تبدیل به فردی می‌شد که قرار است از روی کاغذ چند سوال مشخص را از مجری قانون اساسی بپرسد.

رضا رشیدپور هم نتوانست روحانی را به چالش بکشد. سوال‌های کلی از روحانی به جواب‌های کلی از سوی رییس جمهور مواجه می‌شود.

به طور مثال بسیاری از رسانه‌های مخالف دولت می‌گویند چرا روحانی در مورد تورم، بیکاری، گرانی و ... صحبت نکرد. دلیل آن مشخص است چون در این مورد سوالی پرسیده نشد که روحانی پاسخی بدهد.

چاره کار چیست؟ چگونه می‌شود از این تکرار جلوی گیری کرد. یک راهکار تعطیلی این گونه مصاحبه‌هاست. راهکار دوم اما تغییر شکل این گفت‌وگوهاست.

این که این گفت‌وگو از تلویزیون پخش می‌شود حتما نباید سوال‌کننده از رییس جمهور هم از تلویزیون باشد. بر اساس یک رسم قدیمی رییس جمهور وقتی می‌خواهد با مردم گفت‌وگو کند از صداوسیما استفاده می‌کند. صداوسیما زمانی فراگیرترین رسانه ایران بود. حالا اما اینگونه نیست و پیام رسانی مانند تلگرام حدود ۴۰ میلیون کاربر دارد. پس لزومی ندارد حتما یکی از مجریان صداوسیما اداره کننده گفت‌وگو با روحانی باشد. تلویزیون تنها بستر این گفت‌وگو است.

پیشنهاد مشخص نگارنده در اینجا به صورت مشخص استفاده از خبرنگاران و روزنامه نگاران به عنوان سوال‌کنندگان از روحانی است.

سه خبرنگار در سه حوزه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می‌توانند روبروی رییس جمهور بنشینند و با توجه به تسلطی که به موضوعات دارند، رییس جمهور را با سوال‌های اساسی خود به چالش بکشند.

می‌شود گفت‌وگوهای روحانی هر بار به یک موضوع خاص اختصاص داشته باشد. یک بار سیاسی، یک بار اقتصادی، یک بار اجتماعی. در گفت‌وگوهایی که تنها یک موضوع مورد بررسی قرار می‌گیرد می‌شود به خوبی آن موضوع را مورد واکاوی قرار داد.

مثلا در همین گفت‌وگوی اخیر می‌شد تنها به بحث دلار و افزایش قیمت‌ها پرداخت و به مسائل دیگر اشاره نکرد.

سوالات جزئی و موردی می‌تواند خط بطلانی بر دایره تکرار گفت‌وگوهای تکراری رییس جمهور باشد. می‌شود از خبرنگاران طیف‌های مختلف نیز در این گفت‌وگو ها استفاده کرد.

ماحصل گفت‌وگوی رییس جمهور باید این باشد که مردم به مصاحبه روحانی بفهمند در مملکت چه خبر است و چه آینده‌ای انتظار آنها را می‌کشد.