مبلغ: صدا و سیما یکی از گرفتاری‌های کشور است

روزنامه وقایع اتفاقیه نوشت: پخش برنامه برجامی نقادانه در سالگرد توافق ایران با ۱+۵ از تلویزیون باعث شد تا رویکردهای صداوسیما در مسائل مختلف دوباره در مباحث و محافل سیاسی پررنگ شود. مرتضی مبلغ، معاون سیاسی وزیر کشور در دولت سید‌محمد خاتمی دراین‌زمینه بر این باور است که: « صداوسیما نه‌تنها شأن نظام را زیر سوال می‌برد، بلکه شأن همه را هم تخریب می‌کند.

امروز یکی از دلایل مهمی که همه از ماهواره و شبکه‌های فارسی‌زبان استقبال می‌کنند، این است که عامه مردم بسیاری از اخبار صداوسیما را یک‌سویه می‌دانند و به‌همین‌دلیل، دلیلی نمی‌بینند که وقت‌شان را به تماشای صدا‌‌و‌سیما صرف کنند؛ که نتیجه چنین حالتی این می‌شود که خارجی‌ها افکار مردم را مدیریت کنند».

انتقادهای اخیر صداوسیما به برجام را چطور تحلیل می‌کنید؟

مثل اینکه بحث درباره رویکرد نابخردانه صداوسیما فایده‌ای ندارد و آقایان انگار در جزیره دیگری زندگی می‌کنند و بقیه مردم در جای دیگری. مگر می‌شود یک جایگاه ملی که هزینه‌هایش از بیت‌المال می‌آید، به‌همین راحتی منافع مهم عمومی را هدف قرار دهد و کارش را بدون هیچ مخالفت و مانعی پیش برد؟ شما درحالی از سیاست برجامی صداوسیما می‌گویید، که هیچ حوزه‌ای را نمی‌توانید مثال بزنید که از گزند صداوسیما بهره‌ای نبرده باشد. دولت یازدهم بلافاصله بعد از شروع به‌کار تعامل با دنیا، بحران یک دهه‌ای را ترمیم کرد و از همان روزها، آقایان برای مخالفت و مقابله با دولت قانونی، کمر همت را بستند. شرح این شرایط، کاری جز تاسف‌خوردن برای ما چیزی نمی‌گذارد؛ البته بی‌توجهی اکثریت مردم به برنامه‌های تلویزیون را همه می‌دانند و درک می‌کنند، ‌الا خودشان. چون درواقع اهمیتی به افکار عمومی نمی‌دهند و برای مخاطب بسیار محدودی که هم‌رایشان هستند، فعالیت می‌کنند.

متاسفانه صداوسیما از همان شروع مذاکرات در سال‌۹۲، موضعی مخالف گرفت؛ انگار‌نه‌انگار که همه کشور و همه مقامات به‌دلیل شرایطی که در آن موقع پیش آمده بود، آستین‌ها را بالا زده بودند تا مشکل بزرگی را از پیش‌رو بردارند که الحق دستاورد بزرگی هم حاصل شد اما صدا‌وسیما یاور تیم مذاکره‌کننده نبود و علیه برجام سیاه‌نمایی داشت. حالا هم در سالگرد این اتفاق خوب، به‌جای اینکه دست‌کم سکوت کنند، همچنان اصرار به تخریب دارند. به‌همین‌دلیل تاکید دارم صداوسیما یکی از گرفتاری‌های مملکت است که بدرفتاری‌هایشان نه‌فقط بحث برجام بلکه همه زمینه‌ها را با چالش روبه‌رو می‌کند؛ البته همین‌گروه در سال‌هایی که خرابی‌های وحشتناکی ایجاد شد، نه‌تنها چشم به خطاهای دولت خطاکار می‌بستند، بلکه مشاهده می‌شد که همراهی با دولت وقت را اصلی اصولی برای خود می‌دانستند. اما حالا که تلاش می‌شود، تا جبران خسارت شود، تخریب و تخطئه را در دستور‌کار خود قرار داده‌اند و پمپاژ مشکلات به بخشی از رسالت‌شان تبدیل شده است.

سوال این است که چرا نهاد کارآمد نظارتی برای نظارت بر صداوسیما مشخص نشده است؟

البته هیاتی به نام هیات نظارت بر صداوسیما تشکیل جلسه می‌دهد که کاملا نظارتی استطلاعی می‌کنند و دقیقا به‌همین‌دلیل است که کارهای اشتباه‌شان را تکرار می‌کنند و کاری هم ندارند که اقداماتشان چه‌خسارت‌های گسترده‌ای به کشور وارد می‌کند. صداوسیما نه‌تنها شأن نظام را زیر سوال می‌برد، بلکه شأن همه را هم تخریب می‌کند. امروز یکی از دلایل مهمی که همه از ماهواره و شبکه‌های فارسی‌زبان استقبال می‌کنند، این است که عامه مردم بسیاری از اخبار صداوسیما را یک‌سویه می‌دانند و به‌همین دلیل، دلیلی نمی‌بینند که وقت‌شان را به تماشای صدا‌وسیما‌ صرف کنند که نتیجه چنین حالتی این می‌شود که خارجی‌ها افکار مردم را مدیریت کنند.، به‌همین‌دلیل تاکید این است که نهاد صداوسیما باید نوع خبررسانی خود را تغییر دهد.

زیرا در حالت فعلی، مردم به این نتیجه می‌رسند که این رسانه ارگان یک طیف سیاسی مشخص است که این اصلا ذهنیت خوبی نیست و موجب بی‌اعتمادی بین ملت و حاکمیت می‌شود که معلوم است که بی‌اعتمادی چقدر نگران‌کننده و هزینه‌ساز است. نکته عجیب دیگر هم این است که آنها با دونالد ترامپ معلوم‌الحال هم‌صدایی نزدیکی دارند و پا‌به‌پای دولت آمریکا برجام را می‌کوبند و درواقع زمین و زمان را به‌هم می‌ریزند که بگویند، ایالات‌متحده چه پیروزی بزرگی را در رویارویی با جمهوری‌اسلامی از ‌آن خود کرده است که با موضع آمریکا‌ستیزی‌شان کاملا منافات دارد، چون فقط به‌فکر استفاده ابزاری از مسئله به این مهمی هستند.

می‌توان این‌طور گفت که برجام هم سایه تهدید را بالای سر خود می‌بیند؟

حتما. طبیعی است که تخریب یک معاهده بین‌المللی از داخل ایران باعث می‌شود تا طرف‌های خارجی و به‌ویژه آنهایی که در رویایشان برهم‌خوردن برجام را تصور می‌کنند، به‌قول‌معروف از آب گل‌آلود ماهی بگیرند و منافع خودشان را هدف قرار دهند.

چه راهکاری می‌تواند از تداوم این روند خسارت‌بار جلوگیری کند؟