تقابل کسب و کار سنتی و فروشگاههای زنجیرهای
کسبوکارهای خرد و سنتی مانع از توسعه نظام توزیع مدرن در ایران هستند.
فروشگاههای مدرن به نفع اقتصاد خانوار هستند
احمد حاتمییزد اقتصاددان
هماکنون موضعگیریهایی که علیه فروشگاههای زنجیرهای در کشور ایجاد شده است؛ بیش از آنکه اقتصادی باشد، دارای علل و دلایل سیاسی است. در واقع سیاستمداران برای اینکه رأی و توجه افراد حاضر در بازار سنتی را به نفع خود جلب کنند، درحال حمایت بیدلیل از بازار سنتی هستند.
از طرفی هم تعداد زیادی از افراد جامعه که در بازار سنتی مشغول به فعالیت هستند، به یک وزنه سیاسی و اجتماعی محسوب میشوند و درصورتی که موقعیت شغلی آنها به خطر بیفتد، ناآرامی در جامعه ایجاد میکنند. بنابراین بخشی از تقابل با بازار مدرن و حمایت از بازار سنتی به همین دلیل ایجاد میشود.
هرکسی که خواهان پیشرفت اقتصاد کشور است، باید مشوق ایجاد و گسترش فروشگاههای بزرگ زنجیرهای باشد، چون فروشگاههای زنجیرهای با سیستم توزیع مدرن محصولات و کالاها و حذف واسطهگران و دلالان به کاهش هزینه خانوار در کشور کمک میکنند.
مثل آنهایی که با ایجاد و گسترش فروشگاههای زنجیرهای در کشور مقابله میکنند؛ همانند کسی است که از لولهکشی در شهر جلوگیری کنند تا سقاها همچنان شغل داشته باشند تا وظیفه آبرسانی همچنان به آنها سپرده شود. درحالی که لازمه زندگی مدرن، تولید انبوه و توزیع از مسیری است که حداقل هزینه و حداکثر بهرهوری را برای اقتصاد کشور به همراه داشته باشد.
هزینه فرآیند فروش فروشگاههای زنجیرهای بزرگ دنیا مانند وال مارت، بسیار پایینتر از هزینه فرآیند فروش در سیستم سنتی است، همچنین زمانی که یک فروشگاه بزرگ سفارشی با حجم زیاد به کارخانههای تولیدکننده میدهد، بهطور قطع میتواند بر کیفیت محصولات تولیدی نظارت داشته باشد؛ درصورتی که خردهفروشهای سنتی چنین امکانی را ندارند، پس در مجموع گسترش سیستم خردهفروشی نوین به نفع اقتصاد کشور است. فروشگاههای زنجیرهای از نظر اقتصادی راندمان بالاتری نسبت به سیستم بازار سنتی دارند، بهطوری که بهرهوری سرمایه و نیروی انسانی در آنها بیشتر از واحدهای صنفی کوچک است.
خرید انبوه از تولیدکنندگان دلالها را حذف میکند
مهدی تقوی اقتصاددان
فروشگاههای زنجیرهای به صورت انبوه، کالا و محصولات را از تولیدکنندگان و تأمینکنندگان خریداری میکنند؛ در واقع همین خرید انبوه موجب میشود که حاشیه سود کمتری در مقایسه با بقالیهای محلی از اجناس داشته باشند که این درنهایت به نفع اقتصاد خانوار تمام میشود.
زمانی که یک خانواده به قصد تهیه مایحتاج از منزل خارج میشوند، درصورتی که بخواهند به صورت سنتی نیازهای خانواده را خریداری کنند، برای هر گروه کالایی باید به یک مغازه مراجعه کنند، اما اگر برای تهیه مایحتاج خود به فروشگاه زنجیرهای سطح شهر که عرضهکننده کالاهای اساسی و مورد نیاز خانوار ایرانی هستند، مراجعه کنند، تمام اقلام اعم از لبنیات، برنج، محصولات پروتیینی و سایر کالاهای اساسی را در یک محیط نظامیافته خواهند یافت و به این طریق نیازهای خود را در کوتاهترین زمان ممکن و با کیفیت مطلوب رفع خواهند کرد.
در واقع زمانی که یک خانواده ایرانی در کمترین زمان ممکن سبد کالای مورد نیاز خود را تأمین کند، صرفهجویی در وقت افراد قطعا به نفع اقتصاد کشور خواهد بود؛ چراکه هر فرد بسته به نقش اجتماعی و حرفهای خود میتواند بیشترین بهرهوری را با احتساب زمان صرفهجوییشده داشته باشد.
این نکته شایان توجه است که به سبب شناخت و رابطه کسبه بقالیها و سوپرمارکتها با اهالی محل چرخه کسبوکار این صنف با وجود فروشگاههای زنجیرهای متوقف نمیشود. افراد غالبا برای تأمین کلی مایحتاج خود در بازههای زمانی بلندمدت به فروشگاههای زنجیرهای مراجعه میکنند و نیاز به یک قلم جنس را بهطورحتم از بقالیای که کمترین فاصله را از منزل دارد، رفع میکنند، بنابراین فروشگاههای زنجیرهای و بقالیها درکنار هم نیازهای مردم را برآورده میکنند. با توجه به اینکه میزان معاملات فروشگاههای زنجیرهای زیاد است، بنابراین اندازه سوپرمارکتهای محلی از هر معامله جزیی قصد کسب سود را ندارند و به همین جهت سببساز تخفیفات موجود در فروشگاههای زنجیرهای میشود.
فروشگاههای زنجیرهای به صورت مستقیم کالاهای خود را از تأمینکنندگان تهیه میکنند که به خاطر حذف واسطههای هزینهها به حداقل ممکن میرسد و موجب میشود که این فروشگاهها بتوانند با تخفیفات بیشتری کالاها را عرضه کنند و تا ٢ الی ٣درصد سود روی اجناس داشته باشند.
سوپرمارکت محل راحتی را برای مشتریها به همراه دارند و فروشگاههای زنجیرهای ارزانی و تخفیفها را برای افراد به ارمغان میآورند، مردم به راحتی میتوانند ارزیابی کنند که چه کالاهایی را از سوپرمارکتهای محلی تهیه کنند و چه کالاهایی را از فروشگاههای زنجیرهای خریداری نمایند.
جریان سیاسی علیه خردهفروشی مدرن
محمود جامساز اقتصاددان
جریانی که در مقابله با ایجاد و گسترش فروشگاههای زنجیرهای در کشور به راه افتاده، به هیچوجه اقتصادی نیست. احزاب سیاسی به دلیل به خطرافتادن منابع مالی قابل توجه خود، برعلیه پیشرفت خردهفروشی مدرن برآمدهاند. اقتصاد ایران از سالیان دور با سیستم سنتی اداره میشد و مردم تمام مایحتاج خود را از طریق مغازههای کوچکی که در سطح معابر دایر بودند، برآورده میکردند، اما اکنون فروشگاههای زنجیرهای بزرگ با خرید انبوه کالا از تولیدکنندگان و عرضه متنوع، کالا را با قیمت پایینتری به مصرفکنندگان عرضه میکنند. مذاکره مستقیم با تولیدکننده و همچنین خرید انبوه از تأمینکنندگان کالا موجب میشود که فروشگاههای زنجیرهای اقدام به برپایی حراج و فروشهای ویژه کنند که دقیقا این حراجها واقعی هستند.
یکی از مزایای فروشگاههای زنجیرهای این است که این فروشگاهها توانستند دلالان را از سیستم توزیع حذف کنند و به این ترتیب کالا با قیمت ارزانتری به دست مصرفکنندگان میرسد.
هماکنون کشورهای خارجی با رشد روزافزون تعداد شعب فروشگاههای زنجیرهای به سمت سیستم خردهفروشی مدرن پیشروی میکنند اما در ایران جریانی حاکم بر بازار سنتی با پیشروی خردهفروشی مدرن در کشور مقابله میکند.
با ایجاد فروشگاههای زنجیرهای، تولید و توزیع در ارتباط منطقی با یکدیگر قرار میگیرند و تولید ناخالص داخلی با کیفیت و با محوریت بخش خصوصی به رشد قابل توجهی دست پیدا میکند، زیرا بخش خصوصی در کشور به دنبال هزینه فایده است و نیازمند تولید و ارایه خدمات با کیفیت و رقابتآمیز است.
نظر کاربران
بازاریان یک عمر ملت را چاپیده اند حالا برایشان سخت است از این مفتخوری دست بکشند. ولی به اقتضای روزگار دوران آنان رو به اتمام است.
فروشگاه های زنجیره ای اغلب به عناوین مختلف سرمردم کلاه میگذاریم
بعنوان مثال یکی از فروشگاه ها منتصب به شهرداری اعلام کرده بود لپه راباسی درصدتخفیف عرضه کرده است وقتی مراجعه کردم دیدم یک بسته لپه نهصد گرمی راهفده هزار تومن قیمت زده وباسی درصدتخفیف سیزده هزار تومن میفروخت
درحالیکه یک کیلو ازهمان لپه را ازبازار ده هزار خریدم