انتقاد نماینده کرد از سکوت در قبال کردهای سوریه

محمدقسیم عثمانی در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت: «کردهای سوریه در بین دیگر اقوام سوری، شرایط سخت و پرمخاطره‌تری را در دوره یکه‌تازی داعش در منطقه سپری کردند و مجاهدت زنان کوبانی و نیز جان‌فشانی کردها در مقابل داعش، منجر به ثبت چندباره نشان شجاعت در تاریخ معاصر به نام کُـردها و این‌بار به نام زنـان کوبانی شد و این اتفاق شوکی به جامعه زنان کُـرد وارد کرد تا به خود واقعی و کردی‌شان برگردند و از دنیای فانتزی زنانه فاصله گرفته و چه‌بسا منجر به تغییر انتظارات اجتماعی و عمومی از زنان کـرد شد.

متعاقب انهدام و محو فیزیکی داعش و نقش برجسته و منحصربه‌فرد کُـردهای سوری در این پاک‌سازی که شاید هم مردم و هم جنگجویان از این پیکار طولانی و نفس‌گیر، خسته هم شده بودند، مورد حمله سربازان اردوغانی قرار گرفتند که ضدیت او با کـردها بر هیچ‌کس پوشیده نیست.

اردوغان با دستاویز قراردادن مبارزه با مبارزان کُرد ترکیه که اردوغان برای توجیه رفتار خود، آنان را تروریست می‌خواند، مناطق کُـردنشین سوریه را مورد حمله و بمباران هوایی قرار داده و مردم مظلوم کُـرد را در سوریه به خاک و خون کشیده است که این رفتار ددمنشانه از جانب جامعه بین‌الملل با سکوت تقریبا مطلق همراه بوده است به‌طوری‌که اولا حکومت سوریه نسبت به حفظ جان و امنیت شهروندان کُـرد خود و تمامیت ارضی کشورش جدیت کافی ندارد و در این موضوع از تعصب ملی اثر و خبری نیست.

ثانیا قدرت‌هایی مانند آمریکا و روسیه نیز گویی با دریافت حق‌السکوت، نسبت به این فاجعه بین‌المللی چشم و گوش خود را بسته‌اند و کُـردهای سوری را وجه‌المصالحه معاملات سیاسی خود قرار داده‌اند و تفسیر روشن‌تری از حقوق‌ بشر شرقی و غربی را به جهانیان معرفی کرده‌‌اند.

ثالثا جامعه بین‌الملل و سازمان‌های جهانی و بین‌المللی مدعی حقوق‌ بشر، در سکوت و غفلت تعمدی به سر می‌برند و درباره این فاجعه انسانی، نه لب به سخن می‌گشایند و نه دست به قلم می‌برند و نه همتی می‌کنند قدمی بردارند. دیگر کشورهای آسیایی و اروپایی نیز با محافظه و ملاحظه‌کاری با این موضوع برخورد کرده‌اند.واقعیت این است که این نوع سکوت‌ها به کارنامه حمایتی کشورهای مدعی مدافع مظلومان جهان و منطقه خدشه وارد کرده و موجب ایجاد ابهام و رنجش خاطر مردم کُـرد و همه آزادگان عالم شده است. در کنار همه این اتفاقات سکوت مقامات اقلیم کردستان درباره این فاجعه و بسنده‌کردن آنان به یک جمله اعتراضی مبهم، بیش از سکوت دیگران جای سؤال و تأسف دارد.

با این وضعیت به نظر می‌رسد این شیوه برخورد اردوغان با کردهای سوری و انفال و نسل‌کـشی، مورد اجماع عموم ذی‌نفعان و غیرذی‌نفعان قرار گرفته و با چنین هماهنگی چند‌سویه و فراگیری است که اردوغان بی‌محابا بر همه قواعد انسانی و بین‌المللی پا می‌نهد و اندک حیثیت تاریخی ترکیه را بر باد می‌دهد و جای این سؤال همچنان نزد افکار عمومی کُـردها باقی خواهد ماند که چگونه است که در جریان کشتار کُـردهای سوریه همه منفعل، موافق، ناشنوا و خارج از گود هستند؟

هرچند گزاره‌های مختلفی برای پاسخ به این سؤال می‌تواند مطرح باشد؛ اما به نظر می‌رسد زمینه‌چینی برای کنش‌های سیاسی و حتی نظامی در سطح منطقه و بین‌الملل و نیز زمان‌بندی اقدام یکی از مبانی اصلی برای توفیق در این زمینه‌هاست.اتفاقات حادث‌شده درباره کـردها از جهاتی کاملا همسو و از جهاتی کاملا متضاد به نظر می‌رسد که لازم به مطالعه و ریشه‌یابی دقیق‌تر است. لازم است نخبگان و اصحاب قلم و اندیشه با مطالعه این شرایط درست بیندیشند و جامعه را در برابر شرایط اطراف آگاه کنند تا همه صحیح عمل کنند و در چنین بلواهای مقطعی و سکوت‌های موسمی، خواسته‌ها مدفون نماند و حق زندگی آزاد و آرام برای مردم محفوظ بماند.»