تماشای فیلم به جای زنگ ورزش در مدارس!

آن همه شور و نشاط و انرژی ناگهان فروکش می کند و کتاب های درسی روی میزها باز می شود. بچه ها افسرده و ناکام از تخلیه انرژی که یک هفته منتظرش بودند، به حرف‌های معلم گوش می کنند اما شاید هیچ کدام چیزی از درس متوجه نشوند چون مجبور شده اند این ساعت را در کلاس بنشینند. این شاید نوعی حس انزجار از درس و مدرسه هم برای‌شان به‌وجود بیاورد و قتی نمی توانند به‌ازای ساعت های طولانی درس و مشق، یک ساعت را با هم بازی کنند و فعالیت بدنی انجام دهند.این وقتی به اوج خود می رسد که هفته های متوالی این ماجرا ادامه پیدا می‌کند و دانش آموزان گاهی یک ماه را هم زنگ ورزش ندارند. برای پسرها نتیجه اش این می شود در حیاط مدرسه یا خیابان‌های نزدیک آن به طور ناگهانی انرژی شان را تخلیه می‌کنند و با هم گلاویز می شوند و آسیب می بینند.

آن‌ها در واقع می‌خواهند انرژی درونی شان را بیرون بریزند که منجر به حادثه می شود. چندی پیش حسین بابویی، مدیرکل تربیت بدنی وزارت آموزش و پرورش درباره اختصاص دادن زنگ ورزش به درس های دیگر مثل ریاضی در مدارس گفته بود:« این کار به لحاظ قانونی تخلف است و هیچ مدیری این کار را نمی‌کند. اگر چنین مواردی رخ دهد از قانون سرپیچی شده است» .

البته او به این موضوع هم اشاره کرده بود که همه نیازهای حرکتی دانش آموزان در این دو ساعت خلاصه نمی شود و دانش آموزان باید در ساعت های بیرون از مدرسه هم برای ورزش کردن وقت بگذارند. صحبت‌های مدیرکل تربیت بدنی وزارت آموزش و پرورش در حالی مطرح می‌شود که مدارس و دانش آموزان به دلایل مختلف لزومی برای جدی‌گرفتن زنگ ورزش نمی بینند. حجم درس ها و کتاب‌های درسی آن‌قدر زیاد است که معلم ها هر روز هم ریاضی یا علوم به دانش آموزان درس بدهند، باز هم کم است. از طرفی زنگ های ورزش در مدارس جدی گرفته نمی شود. البته این در مورد درس هنر هم صدق می کند. این در حالی است که بخشی از این دانش آموزان قرار است در آینده ورزشکار یا هنرمند شوند، در حالی که ممکن است استعدادهای‌شان در این زمینه‌ها جدی گرفته نشود و از مدرسه و تحصیل و در نهایت از زندگی سرخورده شوند. ناکامی های آن‌ها باعث بروز آسیب هایی در شخصیت‌شان می شود که تا سال ها جبران پذیر نیست.

محسن باقریان، کارشناس تربیت بدنی درباره نادیده گرفته شدن زنگ ورزش در گفت و گو با «قانون» می‌گوید:«ما باید درباره ورزش مدارس والدین را هم آگاه کنیم. متاسفانه بعضی از والدین از تعطیل شدن زنگ ورزش در مدارس خوشحال می شوند و نمی دانند که این باعث ایجاد بیماری های روحی، روانی و جسمی در فرزندان‌شان می شود».

چاقی و بیماری های مزمن در انتظار دانش آموزان بی تحرک

درزمينه اینکه وزرات آموزش و پرورش مانند دیگر وزارتخانه ها با بحران های مالی مواجه است، شکی نیست به‌طوری که حتی پرداخت حقوق نیروهای حق التدریسی با تاخیر انجام می شود. به همین دلیل معلم های مناسبی برای درس ورزش در مدارس استخدام نمی شوند یا اینکه از معلمانی استفاده می شود که سابقه بالایی دارند. در این مورد هم شکی وجود ندارد که اگر امکانات ورزشي از حدود ۱۳ميليون دانش آموز ايراني دريغ شود، افزايش چاقي و بيماري هاي مزمن بين دانش آموزان ايراني، دور از انتظار نيست. همين که بر اساس آمارهاي رسمي وزارت بهداشت، حدود ۳۰درصد دانش آموزان ايراني دچار اضافه وزن و چاقي هستند، به‌خوبي نشان مي دهد که تا چه حد ورزش و تحرک در مدارس ما به فراموشي سپرده شده است. باقریان در ادامه با تاکید بر اینکه متاسفانه نسبت به فعالیت دبیر ورزش دیدگاه غلطی وجود دارد ،گفت:« خیلی افراد فکر می‌کنند در زنگ ورزش کار خاصی انجام نمی شود و همه‌ دبیران و معلمان ورزش فقط زنگ ورزش را به طور ظاهری و بدون برنامه‌ خاصی دنبال می‌کنند؛ در حالی‌که معلمان ورزشی وجود دارند که درواقع برای این ساعت انرژی و زمان می‌گذارند و مانند دروس دیگر: فیزیک، ادبیات، شیمی و... درس‌شان را جدی گرفته و طرح درس دارند و به طور منظم اموری چون گرم کردن، تمرین دادن، بازی کردن و در نهایت ارزشیابی صورت می‌گیرد. از طرفی برای رسیدگی به کلاس‌های ما بازدیدهایی از منطقه صورت می‌گیرد و کاملا تحت کنترل هستيم. البته هنوز همکارانی داریم که مثلا توپ یا وسیله‌ای ورزشی به بچه ها می‌دهند، آن‌ها را بدون هیچ برنامه ای به حال خود رها می‌کنند و اصلا کار خاص و منسجمی انجام نمی‌دهند».

قدیم ترها وضعیت زنگ ورزش بهتر بود

از طرفی در گذشته دانش آموزان هم به دلیل نبود امکانات مثل موبایل، اینترنت،تبلت و ... بیشتر به‌دنبال اموری مثل ورزش کردن بودند. حتی در بین دانش آموزان باشگاهی که مثلا حرفه‌ای ورزش می‌کنند نیز توجه بیش از حد به این ‌گونه ابزار دیده می‌شود و همه این‌ها باعث کاهش علاقه و تمرکزشان به ورزش می‌شود».