وحید باورش نمی‌شد به این آسانی قاتل شود
خود را «وحید» معرفی می‌کند، ۳۴ ساله است؛ اما سختی زندگی سنش را بیشتر نشان می‌دهد. او هرگز در خواب هم خود را در زندان نمی‌دید، چه برسد به اینکه منتظر حکم قصاص باشد. اکنون در روزها و ماه‌های سخت انتظار، صفحات گذشته زندگی‌اش را مرور می‌کند.
خبرگزاری ایسنا: خود را «وحید» معرفی می‌کند، ۳۴ ساله است؛ اما سختی زندگی سنش را بیشتر نشان می‌دهد. او هرگز در خواب هم خود را در زندان نمی‌دید، چه برسد به اینکه منتظر حکم قصاص باشد. اکنون در روزها و ماه‌های سخت انتظار، صفحات گذشته زندگی‌اش را مرور می‌کند.
متن مصاحبه حمایت با «وحید» به این شرح است:
درباره خودت بگو.
خیلی سال پیش، پدر و مادرم از هم طلاق گرفتند، من بچه بودم و نمی‌دانم دلیل این تصمیمشان چه بود. مادرم، من و دو برادرم را رها کرد و رفت. یکی از برادرانم از من بزرگ‌تر و دیگری از من کوچک‌تر است. بالاخره زندگی ما در کنار پدر و همسر جدیدش بدون سایه مادرم سپری شد. زن بابا یک دختر به دنیا آورد. مادرم بعدها، اما خیلی دیر به سراغمان آمد. او و همسر دومش در دبی زندگی می‌کنند. آخرین بار مادرم را دو سال پیش دیدم. قبلاً هم برای عروسی‌ام آمده بود.
شغلت چه بود؟
نگهبان مجتمع مسکونی بودم، محل کارم فاصله کمی با خانه‌مان داشت.
چرا زندانی هستی؟
همه‌اش یک اتفاق بود. من گاهی موقع ظهر برای ناهار به خانه می‌رفتم، گاهی هم ناهار را سرکار می‌بردم. یک وقت‌هایی هم پیش می‌آمد که همسرم زنگ می‌زد و می‌گفت ناهارت را به کسی بده، یا در یخچال بگذار و بیا خانه، سفره انداخته‌ام، غذا آماده است. آن روز هم داشتم غذایم را داغ می‌کردم که تلفنم زنگ زد. با این تصور که همسرم می‌خواهد برای ناهار به خانه بروم، گوشی را برداشتم اما ناگهان صدای فریادهای خواهرزنم را که مجرد و کوچک‌تر از همسرم است، شنیدم.
گفت خودت را به خانه برسان، دو نفر به زور می‌خواهند وارد خانه شوند! نفهمیدم چطور خودم را به خانه رساندم. بین راه یک بار دیگر خواهر زنم به تلفن همراهم زنگ زد. گفتم در را باز نکنید، من دارم می‌رسم، به ۱۱۰ هم زنگ می‌زنم. با همان حال به پلیس زنگ زدم و تقاضای کمک کردم. چند لحظه بعد از تماسم با پلیس به خانه رسیدم. دو مرد را دیدم که لباس نظامی بر تن داشتند. از دهانشان بوی الکل می‌آمد.
همسرم با شنیدن صدای من در را باز کرد. آن دو نفر وارد حیاط شدند. چیزی برای مقابله نداشتم، به آشپزخانه دویدم و چاقویی برداشتم. وقتی برگشتم نفهمیدم در آن سروصدا و فریادهای دو مرد و همسرم و خواهرش، چطور به کتف یکی از مردان که داشت از دستم فرار میکرد، ضربه‌ای زدم و او روی زمین افتاد. در حالی که می‌خواستم به پاسگاه محل بروم، به دوستش گفتم او را به بیمارستان ببرد.
او با همان ضربه فوت کرد؟
من ضربه را به کتفش زده بودم، اما چون حال دوستش هم به دلیل مصرف الکل خوب نبود، او را دیر به بیمارستان رسانده بود. وقتی پلیس با من از پاسگاه آمد، آنان به بیمارستان رفته بودند و گویا مصدوم به دلیل خونریزی شدید مرده بود.
گفتی که آن دو نفر لباس مأمور بر تن داشتند، چه لباسی؟
آنان مأمور نبودند؛ برای زورگیری یا ورود به خانه‌ها لباس پوشیده بودند. وقتی برای بازسازی صحنه رفتیم، تازه فهمیدم لباسشان مال نیروی دریایی بوده که چون این لباس در شهرما چندان شناخته شده نیست، آنها را برای استفاده درزورگیری پوشیده بودند!
نظر خانواده مقتول چیست؟
نمی‌دانم چه تصمیمی برایم می‌گیرند، به احتمال زیاد قصاص می‌خواهند؛ البته شنیده‌ام که پدر مقتول گفته خود پسرم مقصر بود که هم جرم مأمورنمایی داشت و هم میخواست به زور وارد خانه یک نفر شود؛ اینها در حد شنیده است و نمی‌دانم مرا می‌بخشند یا قصاص می‌کنند.
پیش از روز حادثه، آن دو نفر را ندیده بودی؟
نه، اصلاً. هیچ اختلافی هم با کسی نداشتم. آن دو نفر با مصرف الکل، از حال طبیعی خارج شده بودند و می‌خواستند به زور وارد خانه‌ای شوند که از بدبختی به خانه من رفته بودند.
چطور دستگیر شدی؟
وقتی با مأمور از پاسگاه به خانه رفتیم، دوست مقتول او را به بیمارستان برده بود. مأمور بعد از تنظیم گزارش، شماره پاسگاه را داد و گفت اگر باز هم کسی آمد، فوری زنگ بزن. تا شب خبری نبود، دیگر نتوانستم سر کارم برگردم و تلفنی موضوع را گفتم. شب مأموران از پاسگاه آمدند و گفتند آن شخص که از او شکایت کرده‌ای، در بیمارستان فوت کرده است. می‌خواستند دستبند به دستم بزنند که با استفاده از فرصتی، فرار کردم. باورم نمی‌شد به این آسانی قاتل شده‌ام.
پس با فرار، جرمت را سنگین‌تر کردی؟
بله، متأسفانه. وقتی فکر میکنم می‌بینم اگر فراری نبودم بر قاتل بودنم، مهر تأیید نمی‌زدم.
اکنون مخارج خانواده‌ات چگونه تأمین میشود؟
مادرم از دبی برایشان پول می‌فرستد و گاهی به حساب من هم پول واریز می‌کند. یارانه هم کمک خرج خانواده‌ام است.
متن مصاحبه حمایت با «وحید» به این شرح است:
درباره خودت بگو.
خیلی سال پیش، پدر و مادرم از هم طلاق گرفتند، من بچه بودم و نمی‌دانم دلیل این تصمیمشان چه بود. مادرم، من و دو برادرم را رها کرد و رفت. یکی از برادرانم از من بزرگ‌تر و دیگری از من کوچک‌تر است. بالاخره زندگی ما در کنار پدر و همسر جدیدش بدون سایه مادرم سپری شد. زن بابا یک دختر به دنیا آورد. مادرم بعدها، اما خیلی دیر به سراغمان آمد. او و همسر دومش در دبی زندگی می‌کنند. آخرین بار مادرم را دو سال پیش دیدم. قبلاً هم برای عروسی‌ام آمده بود.
شغلت چه بود؟
نگهبان مجتمع مسکونی بودم، محل کارم فاصله کمی با خانه‌مان داشت.
چرا زندانی هستی؟
همه‌اش یک اتفاق بود. من گاهی موقع ظهر برای ناهار به خانه می‌رفتم، گاهی هم ناهار را سرکار می‌بردم. یک وقت‌هایی هم پیش می‌آمد که همسرم زنگ می‌زد و می‌گفت ناهارت را به کسی بده، یا در یخچال بگذار و بیا خانه، سفره انداخته‌ام، غذا آماده است. آن روز هم داشتم غذایم را داغ می‌کردم که تلفنم زنگ زد. با این تصور که همسرم می‌خواهد برای ناهار به خانه بروم، گوشی را برداشتم اما ناگهان صدای فریادهای خواهرزنم را که مجرد و کوچک‌تر از همسرم است، شنیدم.
گفت خودت را به خانه برسان، دو نفر به زور می‌خواهند وارد خانه شوند! نفهمیدم چطور خودم را به خانه رساندم. بین راه یک بار دیگر خواهر زنم به تلفن همراهم زنگ زد. گفتم در را باز نکنید، من دارم می‌رسم، به ۱۱۰ هم زنگ می‌زنم. با همان حال به پلیس زنگ زدم و تقاضای کمک کردم. چند لحظه بعد از تماسم با پلیس به خانه رسیدم. دو مرد را دیدم که لباس نظامی بر تن داشتند. از دهانشان بوی الکل می‌آمد.
همسرم با شنیدن صدای من در را باز کرد. آن دو نفر وارد حیاط شدند. چیزی برای مقابله نداشتم، به آشپزخانه دویدم و چاقویی برداشتم. وقتی برگشتم نفهمیدم در آن سروصدا و فریادهای دو مرد و همسرم و خواهرش، چطور به کتف یکی از مردان که داشت از دستم فرار میکرد، ضربه‌ای زدم و او روی زمین افتاد. در حالی که می‌خواستم به پاسگاه محل بروم، به دوستش گفتم او را به بیمارستان ببرد.
او با همان ضربه فوت کرد؟
من ضربه را به کتفش زده بودم، اما چون حال دوستش هم به دلیل مصرف الکل خوب نبود، او را دیر به بیمارستان رسانده بود. وقتی پلیس با من از پاسگاه آمد، آنان به بیمارستان رفته بودند و گویا مصدوم به دلیل خونریزی شدید مرده بود.
گفتی که آن دو نفر لباس مأمور بر تن داشتند، چه لباسی؟
آنان مأمور نبودند؛ برای زورگیری یا ورود به خانه‌ها لباس پوشیده بودند. وقتی برای بازسازی صحنه رفتیم، تازه فهمیدم لباسشان مال نیروی دریایی بوده که چون این لباس در شهرما چندان شناخته شده نیست، آنها را برای استفاده درزورگیری پوشیده بودند!
نظر خانواده مقتول چیست؟
نمی‌دانم چه تصمیمی برایم می‌گیرند، به احتمال زیاد قصاص می‌خواهند؛ البته شنیده‌ام که پدر مقتول گفته خود پسرم مقصر بود که هم جرم مأمورنمایی داشت و هم میخواست به زور وارد خانه یک نفر شود؛ اینها در حد شنیده است و نمی‌دانم مرا می‌بخشند یا قصاص می‌کنند.
پیش از روز حادثه، آن دو نفر را ندیده بودی؟
نه، اصلاً. هیچ اختلافی هم با کسی نداشتم. آن دو نفر با مصرف الکل، از حال طبیعی خارج شده بودند و می‌خواستند به زور وارد خانه‌ای شوند که از بدبختی به خانه من رفته بودند.
چطور دستگیر شدی؟
وقتی با مأمور از پاسگاه به خانه رفتیم، دوست مقتول او را به بیمارستان برده بود. مأمور بعد از تنظیم گزارش، شماره پاسگاه را داد و گفت اگر باز هم کسی آمد، فوری زنگ بزن. تا شب خبری نبود، دیگر نتوانستم سر کارم برگردم و تلفنی موضوع را گفتم. شب مأموران از پاسگاه آمدند و گفتند آن شخص که از او شکایت کرده‌ای، در بیمارستان فوت کرده است. می‌خواستند دستبند به دستم بزنند که با استفاده از فرصتی، فرار کردم. باورم نمی‌شد به این آسانی قاتل شده‌ام.
پس با فرار، جرمت را سنگین‌تر کردی؟
بله، متأسفانه. وقتی فکر میکنم می‌بینم اگر فراری نبودم بر قاتل بودنم، مهر تأیید نمی‌زدم.
اکنون مخارج خانواده‌ات چگونه تأمین میشود؟
مادرم از دبی برایشان پول می‌فرستد و گاهی به حساب من هم پول واریز می‌کند. یارانه هم کمک خرج خانواده‌ام است.
نظر کاربران
این بیچاره که کار خوبی کرده طرف رو زده هر کسی هم باشه همین کار رو می کنه
باز خوبه اين يارانه رو هست
پاسخ ها
اگه جنس ها رو صد برابر نکرده بودند الان نیاز به یارانه نداشتیم
برو بابا
یارانه هم کمک خرج خانواده‌ام است.!!!!!!!!!!!
هر کی بود همین کارو میکرد....
طرف به ناموسش میخواست تجاوز کنه ( مثل عراق که به ایران تجاوز کرد و جوابشو گرفت)...
از ناموسش دفاع کرد ...
انشا الله خانواده مقتول فهمیده باشند و رضایت بدن.
جناب آقای حجت الاسلام والمسلمین لاریجانی - امیدوارم صدایم یعنی نوشته ام به گوشت برسد
بنده وامثال بنده هرروز دراین روزنامه ها ومجلات وسایتهای خبری از جنایتهای وحشتناکی که عده ای از خدا بیخبر انجام میدهند مطلع میشویم واز این نظر که جنبه هشدار دارد بسیار خوب میباشد واین پیام را میرساند که هر طور میتوانی مواظب خودت باش
بارهای بار شاهد اعدامهای بجایی بوده ایم ( دستتان دردنکند ) که:
1- مجرم به دختر خانواده ای به زور تجاوز کرده
است
2- مجرم در جلو مرد خانواده وبچه هاش به همسرش تجاوز کرده است
3- مجرم به زور وارد خانه ای شده است و اعضای خانواده را به قتل رسانده است
4- مجرم عضوی از خانواده را ربوده وپس از تجاوز آنرا به قتل رسانده است
5- مجرمین در همدان در جلوی مرد ، نامزد را کشان کشان برده وپس از کتک مفصل به دختر تجاوز کرده اند
و قص الی هاذا
درتمامی این موارد خدا اجرتان دهد هرچه گرفته اید اعدام کرده اید به خدا اگر این افراد را دست بنده بسیار دلرحم هم بدهید تکه تکه میکنم
اما جناب قاضی الاقضات آیا این تمام مجرمین را شامل میشود ومیشه ادعا کرد کسی نتوانسته از چنگال قانون فرار کند ؟
قطعا نه
ایا درتمام صحنه نیروی انتظامی حضور دارد که بموقع جلوی جنایت را بگیرد ؟
قطعا نه
آیا به محض اینکه به 110 زنگ زدی سر بزنگا میرسند ؟
این به قطعیت بسیار بالا نه چون خود شاهد بوده ام که دیر رسیده اند
مگر برای وقوع یک جنایت چقدر مقدمه لازم است که مرد خانواده بشیند وسر حوصله زورگیر را دستگیر کنند ( خنده دار نیست )
ویا نه بشیند وبا موبایلش از صحنه جرم فیلم تهیه وبعد به پلیس ثابت کند که چه اتفاقی افتاده است
مگر میشه دوتا مرد گردن کلفت وارد خانه ات شوند وشما با کیک وساندیس از آنها پذیرایی نمایی ؟؟؟!!!
مگر میشه ضجه زن وبچه ات رادبشنوی واز ترس قصاص ناعادلانه کاری نکنی ؟
پس غیرت مردانگی واصلا فلسفه تفاوت در آفرینش مرد وزن چیست ؟
باید رک گفت وامید وارم چاپ شود که غیرت مردانگی فقط گیر دادن به حجاب زن ودختر ویا فقط بیل زدن برای نان نیست!
دفاع از حریم خانواده نه تنها در دین مبین اسلام درهمه ادیان جزو لاینفک وظیفه مرد است وبنابراین این گزارش درس عبرت نیست بلکه تاسف برای تفسیر بخشی از قوانین قضایی کشوراست
یعنی اگر جلوی چشمت به زن وبجه ات تجاوز کنند بعدا اعدام شوند تخریب روحی روانی آن با این اعدام معالجه خواهد شد
پس مارا نترسانید از اینکه در دفاع از حریم خانواده اعدام شویم مرگ را هزار بار به جان میخرم ولی حاضرنیستم کوچکترین گزندی به خانواده برسد
قصاص این بنده صالح خدا خشم خدا به دنبال خواهد داشت
پس تمنا دارم قوانین دفاع از حریم خصوص را ببازنگری نمایید
تنها جرم ایشان در اذهان عموم فقط وفقط فرار میباشد نه قتل
چنین کفتارهایی هزار بار لایق مرگند وبس
پاسخ ها
+++++++++++++++++++++++++
کــــــــــاش گوش شنوا بود.
اگر همه ي حرفهاش درست باشه انصاف نيست قتل عمد را بهش نسبت بدند...يا حداقل قصاصش نكنند برا بول ديه هم هر چقدر در توانمون باشه حاضريم
پس در مقابل كسي كه به زور وارد حريم خصوصي خونه ما شده چه بايد بكنيم؟حتما از ترس اينكه مبادا قاتل شويم بگزاريم به مال و ناموسمان تعرض كند!!!
خانوادش بیجا کردن که قصاص میخوان!این بنده خدا فقط از ناموسش دفاع کرده.این چه قانونیه که اجازه قصاصش رو میده؟
میبخشید میشه بگید پس باید چکار میکرد؟
مستی خودش جرم هست
وارد حریم خصوصی دیگران هم جرم ه.
پس باید میذاشت به ناموسش تجاوز میکرد و این آقا فقط منتظر میموند ببینم که 110 میرسه؟
اصلا این قصاص نداره.
اگه عدالت معنا داشته باشه باید ازش تقدیر و تشکر هم بشه...
راستی برترین ها ماجرای او حیوون پست فطرت که سرویس دخترهای شش ساله بود و بهش تجاوز کرد چی شد؟؟؟
جرمی که مشخص هست پس چـــــــــرا هنوز خبر اعدامش رو نشنیدیم.
در چنین مواقعی چوب و چماق بهتره از چاقو هست.
پس قانونی که میگن اگرکسی دزدی یا به زور و اجبار مثل اینا بخوان بیان خونت حق دفاع داری و اگر کشته شه قاتل نیستی خیلی کشکه.این یعنی وقتی جنگ شد حق کشتن دشمنو نداریم .پس شهدای ما هم قاتلند؟؟؟؟بی انصافابه خونش حمله شده مثل اینکه به مرز حمله بشه.همه شهدای عزیزمونم گفتن برای دفاع از کشورو ناموس جنگیدند.به نظر من که دشمنشوکشته