واکنش بنی‌فاطمه به صحبت‌های حاتمی‌کیا

آقای حاتمی کیا افتخار سینمای ایران است خداوند حفظش کند

درود بر شرفت

تو دیگه نمیخواد دفاع کنی تو از پول بیت المال که از دست قالیباف گرفتی صحبت کن

دمت گرم که با وجود مخالفتای روغنفکرها باز عقیدت رو فریاد میزنی

سلام بر تو که هیچ وقت دغدغه پول و حمایت نداری سلام بر تو که همیشه طلبکاری سلام بر تو که به خاطرت دوتا سیمرغ میدن سلام پاچه خوار

شما باید همو تایید کنید... هر بار که فیلمش تو جشنواره هست کلا جشنواره به هم میریزه... اگه جایزه بهش ندن شاکی میشه و بد و بی راه میگه

اه اه.چقد پاچه خوار بید این بنی فاطمه. چندشم وشود

به قول ابن سینا گرفتار قومی شده ایم که فکر میکنند خداوند کسی جز آنها را هدایت نکرده است.
ازسویی گرفتار پاچه خارانی مثل حاتمی کیا که پشت شهدا و اسلام و اهل بیت پنهان شده اند و طلبکارند و از سوی دیگر گرفتار افرادی مثل فرهادی که با پول اجنبی چهره ایران و ایرانی را سیاه نشان میدهند.
کسی بدبخت تر از مردم امروز ایران سراغ دارد؟

کی از کی دفاع می کنه
به روباه می گن شاهدت کیه می دمم

ای بابا

کاسب باید از کاسب دفاع کنه دیگه . آقای بنی فاطمه تا حالا شده یه شب رایگان برنامه اجرا کنی . حالا اومدی از این آقا دفاع میکنی. خخخخخخ

من انقلابیم! ولی از کارش خوشم نیومد! شأنشو آورد پایین!

سلام
من نوه شهید ارتشی و فرزند ایثارگرم هستم
ولی هیچوقت نخواستم جار بزنم و دنبال امتیاز باشم
چون معتقدم پدربزرگ و پدر من به خاطر اهداف خودشون رفتند
واقعا کاره آقای حاتمی کیا غیرقابل توجیه و زشت بود
آیا واقعا دوتادونه سیمرغ ارزشش رو داره !!!
از شهیدان خجالت بکشید که بنام اونها هر روز لقمه تو خون میزنید و بازم سیر نمیشید

اگه از قالیبافم پول گرفته براخودش نگرفته که شما میسوزید برا ی ساخت حسینیه گرفته بلاخره شهرداری بودجه فرهنگی داره همین آقا خیلی ازجوونا رو نذاشته که کج برن عزیز من دنیا دوروزه برا خدا باش برا خدا حرف بزن برا خدا عمل کنید

با سلام . شاید سخت باشه دفاع کردن از کسی که خودش دفاع را تکمیل انجام داده . اما دفاع رو میشه نقد کرد . چرا که امثال من به جایی بسته نیستند که نقدهاشون به کسی بر بخوره یا علیرغم خبرنگاربودن ، رسانه ای داشته باشند که منتشر کنن و ادعای حق تحریر... ویا وابستگی ای به طرف داشته باشند . ولی باید جواب داد در جاییکه میبینیم در کشورهایی دیگر از کارگردانی که آغازین کارش روبا فیلمنامه قرضی شروع میکنه و با تخیلات رودات ، قهرمانان جنگی ای میسازه که سرباز رایان را نجات بده ، چنان دفاع میکنن تا اسپیلبرگی بشه که درفهرست شیندلراز صهیونیست دفاع کنه و به قدرت اسکاربه فروشی بی سابقه برسه . اما در کشورما کسی رو که از دفاعی به حق و واقعی میگه ، از بلایی که از سرمون گذشت میگه ، از دور کردن دشمنی که ممکن بود الان درمنزل ما و دربرابر چشمان ما در حال جولان میبود میگه ، چنان بایکوتش میکنیم که شکایتش روبه خدا ببره . از کسی که ازمدافعی بی دفاع در کشوری غریب سخن گفته ، ازآرمان سربداران دفاع کرده ، انسانیت مسلمان رو نشون داده . چنان میزنیمش که اونها به ما اوکی بدند ، احسنتم بگند . واو را مجبور میکنیم که اشک سردار رو شاهد بگیره . چرا که فقط او میدونه صدورحکم مفتی داعش که در صورت دست یابی به ایران بر هر جنگخوی داعشی 15 زن ایرانی و 5 مرد ایرانی حلالند به چه معناست . فقط او میدونه که غیرت زن مسلمان در بند داعشی که برای حرام کردن خودش بر نامردان ، شاهرگش رو با "سنگ"بیابون میزنه به چه معناست . فقط او میدون که یک دسته سراسیمه برای دفاع میرند و بدون سربرمیگردند به چه معناست . اینکه اشک میریزه ! رهنمایی چون کنم در دیده تو دیده را / حاجت تعلیم نبود این "مردم فرهیخته" را گفتم از اشکم مگرگردون بپرهیزد ولی / نیست بیم از گریه ام این گرگ "بالان دیده" را دراین جشنواره ازاستادعلی معلم یاد شد . من خودم درکلاس درسشون شنیدم که بارها گفتند " لنین بنیانگذار جماهیر شوروی میگفت : سینما رو به من بدید ، من به دنیا حکومت میکنم " وتاکیدآن مرحوم به این جهت بود که باید کار رو دست کاردان سپرد . تا بتوان این هنر را دردست گرفت . تا اگر فیلمی مثل محمد رسول ا... (ع) را برای مفاخر خودمون میسازیم و به آن افتخار میکنیم ، به وقت شام رو با وقت نهار و صبحانه اشتباه نگیریم . تا هزینه هایی رو که بپاش ریختیم با هزینه های فیلم هایی به قول استاد عبدی" در پیت " یکسان ندونیم ، تا اگر کارگردانش وقتی میبینه دارند در سالن سینما ، فیلم رواز رو پرده مال خود میکنند ، اعتراض میکنه و میگه اینکار سرمایه رو بباد میده ، فکر نکنیم سرمایه هایی رو میگه که به قول بعضی هرچه بخواد در اختیارشه ، که دراختیار فیلمهای درپیت هم هست .چون به قول اشاره شده ، "ما اونها رو داریم میدیم " سرمایه ای که حاتمی کیا اشاره میکنه جان جوانان ماست ، رزقی که میگه رزق کریم است نه رزق سلبریتی بودن و تبعاتش . وقتی که فریاد میزنه این فیلم کمدی نبوده ، همون لحظه دوربین چهره پدر شهید معزغلامی رو نشون داد ، یکبار دیگه ببینید ! در چهره اون پدر، نشانی از کمدی دیدید ؟ همون رو کارگردان دیده که فریاد میزنه و شکایت میکنه ، بدرگاه قاضی که خودش شاهد هم هست . شاهده که رسول صدر داوران جشنواره ، میگه "درفیلم به وقت شام کارکترها خلق میشوند اما به سرنوشت نمیرسند " کدام اصل سینما این را کلیشه کرده که فیلمساز باید همه چیز را برای بیننده هضم کنه ؟ اصلا فرق هنر هفتم با هنرهایی مثل ادبیات و داستان نویسی در همین رو برگرداندن از کلیشه هاست . در همین دور شدن از توقف هاست . تا ذهنیت بیننده را به کنکاش بندازه ، به اینکه خیلی ها رفتند و چه شدند ؟ مگر ما میدونیم برسر رها شده حججی چه سرنوشتی گذشت ؟ خود شما که اشاره میکنید "من مثل یک کودک به تماشای فیلم مینشینم " و بعد از تماشا ، با چهره ای افلاطونی فیلم را نقد میکنید و فیلمنامه ای از خود مینویسید که " دو فیلم ساز از دو نسل متفاوت را روی صحنه کنار هم ببینید تا نشان بدید چقدر]کلیشه ای[ یکدستیم و برای حاتمی کیا نقشی پدرانه و برای توکلی نقشی جوان را در نظر میگیرید " آیا از فیلمنامه نویسان دیگرکمک گرفتید؟ سرنوشت این سیر تکاملی خودتون را چرا تشریح نمیکنید ؟ در حقوق قاعده ای هست به نام تسبیب که میگه اگر" شخصی با واسطه سبب ورود خسارت به دیگری شود، در صورت انتساب خسارت به او ضامن خواهد بود " پس کمی باید اندیشید و بعد بجای توجیه ضربه ای که خودمان مثل خیلی مسایل دیگر به خودمان میزنیم با شجاعت مثل رییس رسانه اذعان کنید " که حق با ابراهیم حاتمی کیاست "
ای سرت بردامن/ ای نگاهت مبهوت / ای کلامت مایوس/ ای که هر لحظه اسیری به کمند و دامی / میبرندت هرجا/ میکشندت هرسو/ زندگی بودن نیست / زندگی ماندن نیست/ غم تنها خوردن ، کارشیران دل جنگل نیست/ ازشهامت دوراست/ ازرشادت عاریست / ای که تو میگویی آدمی روبه نیست/ انتخابی باید/انتخابی آگاه/ زانکه دیدن سخت است وشنیدن مدهوش/ وهراس از گفتن/ خود یکی فاجعه است/ هجرتی باید کرد/ تاکه با همت آن ماهی کوچک که ز مرداب گریخت/ وبه دریا پیوست/ در سحرگاهی پاک/ که مسلمانان را موقع پرواز است/ من و تو نیز از این خواب خوش افیونی که سزامان کردند/ واز این پایگه عافیت ننگینی که اسیرش گشتیم / واز این خودجوشی/ دم غنیمت دانیم/ ناگهان برخیزیم/ هجرتی بنماییم/ جهشی برگیریم/ و رهی آغازیم/ چونکه ما انسانیم / و حقیقت این است/ که توقف ننگ است / که توقف مرگ است/ که توقف خواریست/ و رکود وسستی شیوه ای حیوانیست/ و تحرک مرزیست بین انسان گشتن یا که حیوان ماندن/ باید از بودن رفت/ باید از ماندن رفت/ وشدن را پیوست/ هجرتی باید کرد/به دیاری بس دور/ به دیاری که جدا میشود ازپایگه ظلمت نور( مثل هالیود که برقش مارو کور کرده ) به دیاری که مهاجرها را جمله یکسان بینند / به دیاری که یگانه راهش در درون خویش است/ ابتدایش رشد است/ انتهایش ابدی/ باید ایثار نمود /باید اخلاس نهاد/ باید ایمان آورد/ تاکه روزی من و تو ماگردیم/ ودراین هجرت دور/ همه یکسان / همه انسان/ همه یکسو/ همه یک رو باشیم / إِنَّ الَّذينَ آمَنوا وَالَّذينَ هاجَروا وَجاهَدوا في سَبيلِ اللَّهِ أُولٰئِكَ يَرجونَ رَحمَتَ اللَّهِ ۚ وَاللَّهُ غَفورٌ رَحيمٌ