سلیمی نمین: کمک کنیم روحانی تا ۱۴۰۰ بماند

وب سایت اصولگرای مثلث آنلاین نوشت: عباس سلیمی‌نمین می‌گوید: «وظیفه ملی همه ماست تا سال ۱۴۰۰ روحانی را همراهی کنیم. هر نوع شرایط ویژه در کشور ایجاد‌کردن باعث امیدواری بیشتر دشمن می‌شود، ضمن آنکه خود روحانی نیز کسی نیست که در وسط دوره ریاست‌جمهوری استعفا کند.» این تحلیلگر مسائل سیاسی معتقد است: «برخی جریانات اطراف روحانی دارند بسیار پیچیده عمل می‌کنند. آنها می‌خواهند دولت ناکام باشد تا فرصت برای آنها به وجود آید.»

وقتی بررسی می‌کنیم می‌بینیم آقای روحانی در شش‌ماهی که دولت دوازدهم را اداره می‌کند به لحاظ اجتماعی با دو چالش مواجه شد؛ یکی کمپین پشیمانی و دیگری ناآرامی‌ها اخیر بود. مردم در این ناآرامی‌ها ناراضی بودند اما عده‌ای فرصت‌طلب پیدا شدند و اعتراض‌های مردمی‌ را به جهت دیگری سوق و مورد سوءاستفاده قرار دادند‌. عملکرد دولت آقای روحانی را نسبت به دولت یازدهم چطور ارزیابی می‌کنید؟

اینکه می‌گویند دولت خود را باخته است و افسرده و خسته جلو می‌رود، قبول دارید؟

مشکل آنها چیست؟

از لحاظ سیاسی همگونی با آقای روحانی ندارند.

یعنی معتقدید وزرای اصلاح‌طلب دولت می‌خواهند انتقام این نوع چینش کابینه را از آقای روحانی بگیرند؟

حالا من نمی‌خواهم در مقام انگیزه‌خوانی برآیم ولی آنچه مسلم است، دارند یک صحنه‌هایی را پیش‌روی مردم قرار می‌دهند که این صحنه اصلا پسندیده نیست. البته من یک مطلب را صریح می‌توانم بگویم که برخی وزرا درباره برخی مواضع سیاسی برای خودشان ملاحظات سیاسی دارند که اگر دولت آقای روحانی کنار برود، آن ملاحظات هم برطرف می‌شود. الان برخی نیروهای سیاسی که در حاشیه دولت قرار دارند، با حضور هم‌پیمان‌های سیاسی‌شان در قدرت، یک ملاحظات برایشان ایجاد شده یعنی نمی‌توانند خیلی کارها را انجام دهند چون جامعه می‌گوید شما خودتان در قدرت هستید، چرا‌ این کار انجام می‌دهید؟ به نظرم برخی از این آقایان بدشان نمی‌آید که دولت آقای روحانی زمین بخورد تا ‌شرایط دیگری برای شان فراهم آید‌؛ شرایطی که دست‌شان در پیوند‌خوردن با دیگران باز باشد.

یعنی اصلاح‌طلبان بدشان نمی‌آید که دولت آقای روحانی زمینگیر شود؟

حجاریان گفت این آشوبی که پیش آمد و رفت، چند ‌سال دیگر سنگین‌تر بر‌می‌گردد، به نظر شما به قدری خواهد بود که دولت روحانی را مجبور به استعفا کند؟

مگر اینکه پیش‌بینی‌ای باشد که خود انسان در ایجاد شرایط نقش داشته باشد. اینکه من بگویم چند سال بعد حتما این اتفاق می‌افتد منوط به آن است که آقای روحانی توفیق نداشته باشد. اگر توفیق داشته باشد آیا این مساله برمی‌گردد؟ خیر قطعا بر‌نمی‌گردد. یعنی اگر ما بتوانیم توفیقات دولت آقای روحانی را در حل مشکلات جامعه افزایش دهیم و دولت آقای روحانی بتواند به انتظارات مردم پاسخ مثبت بدهد، آیا آن انتظارات به اعتراضات تبدیل خواهد شد؟ خیر، مگر اینکه آقای حجاریان مطلع باشد که قرار نیست هیچ اقدامی‌ برای پاسخگویی به انتظارات منطقی جامعه صورت بگیرد. البته عرض کردم مقاومت‌هایی در این وادی وجود دارد که اصلا برای خود من به‌عنوان یک عنصر سیاسی قابل فهم نیست که چرا آقایان نمی‌خواهند بگذارند‌ آقای روحانی در مدیریت یک زلزله توفیقاتش آشکار شود یا مدیریتش نزد مردم قوی تلقی شود؟ به نظرم این تجربه خوبی برای افکارعمومی جامعه خواهد بود که بفهمند خیلی نمی‌توانند به ظاهر قضاوت کنند چون ظاهر می‌تواند با باطن تفاوت فاحش داشته باشد.

برخی از دولتمردان به‌خصوص سخنگوی دولت، رقیب را به ایجاد ناامیدی و یأس در جامعه متهم می‌کنند، آیا این توجیه از آنها پذیرفته‌شده است؟ به نظر شما اگر تمام ‌تریبون‌های منتقد دولت امروز در اختیار آقای روحانی قرار بگیرند، فرقی به حال دولت در تغییر وضعیت کشور خواهد کرد یا خیر؟

به نظر شما ریاست‌جمهوری آقای روحانی به سال ۱۴۰۰ می‌رسد؟

قطعا وظیفه ملی همه‌ماست تا سال ۱۴۰۰ او را همراهی کنیم. هر نوع شرایط ویژه در کشور ایجاد‌کردن باعث امیدواری بیشتر دشمن می‌شود. یعنی اگر دولتی در میانه راه ناکام بماند و زمین بخورد، این موجب تجری بیشتر دشمن می‌شود بنابراین وظیفه ملی همه ماست که بتوانیم دولت را تا آخر کار پیش ببریم و بر توفیقاتش ‌بیفزاییم و دستاوردهایش را برای کشور بیشتر کنیم. منتها آنهایی که به‌ظاهر می‌گویند منتقدان نمی‌گذارند‌ ما کار کنیم؛ این‌طوری صداوسیما را باید تعطیل کرد و حتی مناظره هم نگذارد. مناظره‌ای که کفه‌اش به نفع اصلاح‌طلبان بود. ضمن آنکه دولت می‌تواند اعلام کند در این برنامه حرف‌هایی زده شد که می‌خواهیم توضیح دهیم. صداوسیما در این قضیه دارد با آغوش باز عمل می‌کند ولی اینکه دائم شعار علیه صداوسیما می‌دهند و می‌گویند رسانه ملی نیست، به نظر من کسانی که چنین کاری می‌کنند که می‌خواهند دائم از تحرک دولت بکاهند. یعنی دولتی لخت باشد، همه‌اش از خود سلب مسئولیت کند. در همه جا بگوید بخشی از مشکلات متوجه دولت قبل از ریاست‌جمهوری آقای روحانی و بخش دیگر مشکلات نیز متوجه منتقدان است. این توجیه دولت را لخت می‌کند و امکانی را فراهم می‌آورد که دولت از پذیرش مسئولیت‌هایش شانه خالی کند. این به نظر من اصلا به نفع دولت و جامعه نیست.

وقتی زمان برنامه گفت‌وگوی رئیس‌جمهور با مردم از طریق رسانه ملی اعلام شد و گفتند مجری برنامه آقای رشیدپور است، خیلی‌ها فکر می‌کردند آقای روحانی می‌خواهد بیاید حرف‌های متفاوتی بزند اما در نهایت قضاوت عمومی آن شد که آقای روحانی حرفی برای گفتن نداشت. بر همین اساس یک تحلیلی وجود دارد که شاید آقای روحانی نخستین رئیس‌جمهوری باشد که در وسط دوره ریاست‌جمهوری استعفا دهد، شما چنین روحیه‌ای را در آقای روحانی می‌بینید؟

خیر، بعید می‌دانم این اتفاق بیفتد. معتقدم بایستی ضمن انجام وظیفه ملی خودمان که تقویت دولت است، دولت را تا انتهای زمان قانونی همراهی کنیم و خود آقای روحانی هم این کار را نخواهد کرد. البته همان‌طور که گفتم برخی جریانات اطراف او دارند بسیار پیچیده عمل می‌کنند. این را قبول دارم که آنها می‌خواهند دولت ناکام باشد تا فرصت برای آنها به وجود آید اما اینکه خود آقای روحانی به این جمع‌بندی برسد، خیر این اتفاق نمی‌افتد.

اینکه می‌گویند وضعیت آقای روحانی در ماه‌های ابتدایی دولت دوازدهم مشابه وضعیت آقای خاتمی در دو سال پایانی دولتش است، یعنی آقای روحانی کار را رها کرده، نظر شما چیست؟

خیر، قبول ندارم که شرایط دولت دوم آقای خاتمی با وضعیت کنونی دولت آقای روحانی یکی است.

تحلیل دیگر این است که آقای روحانی باید بیاید یک بازنگری جدی در ترکیب وزرای خود انجام دهد. مثلا وزرای ناکارآمد اصلاح‌طلب را از کابینه کنار بگذارد؟ و یک‌سری افراد کارآمد را به دولت بیاورد.

وزیر جهاد‌کشاورزی نیز اصلاح‌طلب است گرچه ضعف‌هایی دارد ولی واقعا کار می‌کند.

مثلا وزرایی مثل وزیر راه و شهرسازی را تغییر دهد؟