تشکیل پارلمان اصلاحات در میان اختلاف نظر‌ها

مرحله اولی که عملکرد اصلاحات با انتقاد همراه شد انتخابات مجلس دهم بود. انتخاباتی که همه ژنرال‌های اصلاح‌طلبان از سد نظارت شورای نگهبان رد نشدند و اصلاح‌طلبان با تیم امیدشان به میدان آمدند و با همان تیم توانستند در تهران و شهرستان‌ها پیروز شوند. با این همه مرحله اول کاری این نمایندگان راه یافته به مجلس با شرایط عجیبی روبه‌رو شد. ۱۴۰ نماینده‌ای که از طریق لیست امید توانسته بودند وارد مجلس شوند با مدیریت ناکارآمدی که صورت گرفت پراکنده شدند و در نهایت در روز انتخابات رییس مجلس میان علی لاریجانی اصولگرا و محمدرضا عارف اصلاح‌طلب این لاریجانی بود که توانست ردای ریاست را بر تن کند. مرحله بعدی اما انتخابات روسای کمیسیون‌های تخصصی مجلس بود. مرحله‌ای که بازهم با آنچه خواست اصلاح‌طلبان بود پیش نرفت. بر‌این‌اساس این بار تنها ریاست دو کمیسیون به اصلاح‌طلبان رسید. عملکرد فراکسیون امید با ریاست محمدرضا عارف در بزنگاه‌های زیادی با نقدهای جدی اصلاح‌طلبان مواجه شد.

اما اصلی‌ترین انتقادها به عملکرد اصلاح‌طلبان به انتخابات شوراهای شهر بازمی‌گردد. انتخاباتی که این بار اصلاح‌طلبان در آن با سختی‌های انتخابات مجلس مواجه نبودند و لیستی طولانی از کاندیداهای تایید صلاحیت شده جلوی دستشان بود. این بار اما آنچه به‌عنوان لیست اصلاح‌طلبان از شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان بیرون آمد با انتقادهای بسیاری مواجه شد. هرچند اعضای این شورا در مقاطع مختلف مانده به انتخابات با توضیحاتی تلاش کردند تا انتقادهای افکار عمومی به لیست اصلاح‌طلبان را پاسخ بدهند اما بازهم پیام ویدیویی سیدمحمد خاتمی، رییس‌جمهوری دوره اصلاحات بود که به داد شورای‌عالی سیاست‌گذاری رسید و موجب شد تا لیست اصلاح‌طلبان به صورت کامل رای بیاورد و بازهم یک شکست دیگر به اصولگرایان تحمیل کرد. اما از همان روزها بود که زمزمه تشکیل یک نهاد ناظر بر شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان شروع شد. زمزمه‌هایی که حالا و با توجه به در پیش بودن انتخابات مجلس یازدهم برای اصلاح‌طلبان جدی‌تر هم شده است. تا اینجای کار تنی چند از احزاب زیرمجموعه شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان با تشکیل این پارلمان موافقت کرده‌اند اما هنوز اختلافاتی وجود دارد.