راه‌حل جادویی برای برتری مقابل ایران وجود ندارد

رویداد ۲۴ نوشت: این خطر جدی است که اگر ترامپ توافق هسته‌ای را به‌طور یک‌جانبه رد کند و به تهدیدهای پرسروصدای خود ادامه دهد، ایران در فعالیت‌های خود علیه منافع آمریکا موفق شود.

نشنال اینترست نوشت: در شرایطی که جمهوری اسلامی وارد چهلمین سال ورودش به قدرت می‌شود، دولت ترامپ باید به خطرات غرور و گستاخی در سیاست‌هایش در قبال ایران توجه داشته باشد. هیچ راه‌حل جادویی برای برخورداری از دست بالا در قبال ایران وجود ندارد و روسای جمهور آمریکا سابقه خوبی در تلاش‌هایشان در این زمینه ندارند.

درحالی‌که دلایل شکست برای هر رئیس‌جمهور منحصر به خودش بوده، یک الگوی مشترک از دست بالا گرفتن ابزار تهدید به استفاده از زور برای اثر گذاشتن بر رفتار ایران، و تضعیف اراده و ظرفیت مقاومت آن وجود دارد.

جیمی کارتر سعی کرد بحران گروگان‌گیری ایران چندی پس از انقلاب ۵۷ را با یک تلاش جسورانه و اشتباه پایان دهد و این امر منجر به شکست مأموریت و شکست وی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۰ شد. بیل کلینتون شدیدترین تحریم‌ها را علیه ایران اعمال کرد به این امید که امتیازاتی دریافت کند و درنهایت هم ناامید شد.

جورج دبلیو بوش با حمله به عراق و سرنگون کردن رژیم صدام در بغداد، به‌طور ناخواسته هدیه‌ای استراتژیک را تقدیم ایران کرد و به آن فرصت داد که قدرت خود در عراق و جهان عرب تقویت کند. درحالی‌که باراک اوباما توافق تاریخی هسته‌ای را در سال ۲۰۱۵ نهایی کرد و با موفقیت مانع از یک رزمایش نظامی با ایران شد، مشخص نیست که او اساساً بن‌بست میان دو کشور را شکست یا نه.

در ادامه گزارش نشنال اینترست آمده: برای ترامپ، دو عامل درباره ایران امروز نباید نادیده گرفته شود: اینکه مردم این کشور نسبت به نقش‌آفرینی‌های تهران در خاورمیانه حساس شده‌اند و اینکه تندروهای ایران (با همراهی روسیه) هنوز هم می‌توانند منافع آمریکا در منطقه را به‌شدت تضعیف کنند.

ترامپ برای اجتناب از افتادن در همان تله‌ای که بسیاری از اسلافش در آن گرفتار شدند، باید سیاست‌های خود در قبال ایران را بسیار بهتر از این دسته‌بندی کند. او باید توافق هسته‌ای که در دولت اوباما مذاکره شد را حفظ کند، و لفاظی های گزاف خود -که اغلب علیه منظور خود او است- را تعدیل کند.

ناکامی در تغییر این روند تنها به نفع تندروها در ایران خواهد بود و تهران و مسکو را به هم نزدیک‌تر خواهد کرد تا سناریوی نامطلوبی را علیه منافع آمریکا در خاورمیانه شکل دهند.

این امر به معنای توصیه رویکرد نرم با ایران به ترامپ نیست. هدف کار با متحدان آمریکا برای هزینه‌دارتر کردن گسترش قدرت ایران در جهان عرب است. اما با توجه به شرایط فعلی با ایران، هرچه کار کمتری صورت گیرد، بهتر است. اگر ترامپ از توافق هسته‌ای عقب‌نشینی نکند و لفاظی های تهدیدآمیز خود را تعدیل کند، این فرصت را خواهد داشت که نسبت به اسلاف خود خوش‌شانس‌تر باشد و احتمالاً ایران و روسیه را به سمت نقش منطقه‌ای سازنده‌تر سوق دهد.

اگر ترامپ توافق را به‌صورت یک‌جانبه رد کند و به تهدیدهای خود ادامه دهد، این امکان از دست خواهد رفت و احتمالاً حتی پوششی را در اختیار تندروهای تهران قرار خواهد داد که تغییرات مثبتی که سعی می‌شود در این کشور انجام شود را بی‌اثر کنند.