ماجرای اخراج رئیس دانشگاه توسط ۲ دانشجو
رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر به دنبال رسانه ای شدن حکم انفصال از خدمتش توسط ۲ دانشجو توضیحاتی را در این زمینه ارائه داد و گفت: آموزش عالی برای پذیرش دانشجو مقررات دارد و نمی توان از آنها سرپیچی کرد.
فریدون مددی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران دانشگاه صنعتی امیرکبیر ورودی سال۸۲ این دانشگاه است که سال ۸۴ پایان نامه کارشناسی ارشد خود با استاد راهنمایی دکتر علیرضا رهایی ریاست دانشگاه صنعتی امیرکبیر به اتمام رسانده ولی از سال ۸۵ تاکنون به دلیل ممانعت رئیس دانشگاه از برگزاری جلسه دفاعیه این دانشجو هنوز نتوانسته از پایان نامه خود دفاع کند.
وی اعلام کرد: برهمین اساس به دیوان عدالت اداری شکایت کردم و دیوان هم پس از بررسی مساله رای قاطع را صادر کرد که که من بتوانم از پایان نامه خود دفاع کنم که دکتر رهایی تمکین نکرد برای همین ۲۰ آذر۹۱ به وزارت علوم مراجعه کردم که آنها نیز اعلام کردند رای باید اجرایی شود که باز دکتر رهایی تمکین نکرد و در نهایت در تابستان سال جاری اعلام کردند که می توانم از پایان نامه دفاع کنم بعد از واریز پول باز هم دکتر رهایی با حاضر نشدن در جلسه اجازه دفاع به من ندادند و حتی نگذاشتند استاد راهنمای دیگر در جلسه حاضر شوند.
این دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی امیرکبیر افزود: این درحالی است که خود دکتر رهایی پروپزال من را نوشته اند، خود وی پایان نامه من را مطالعه کردند و چند ایراد گرفتند که بعد از رفع ایرادات وقتی پایان نامه را به وی ارجاع دادم حدود دو سه سال هیچ توجهی نکرد. برای همین شکایت کردم، همچنین یک گزارش به دکتر زاهدی وزیر علوم وقت ارایه دادم، دکتر زاهدی دستور دادند، کمیسیون موارد خاص ۱۰ مراد ۸۸ آن را بررسی کند، که دکتر رهایی تمکین نکرد.
همچنین در دوره دکتر کامران دانشجو وزیر علوم دولت دهم از دکتر ملاباشی معاون دانشجویی وزارت علوم خواست این مساله را پیگیری کند که وی در تاریخ ۱۵ مهر ۸۹ نامه ای نوشتند و از دکتر رهایی خواستند که به رای کمیسیون موارد خاص را اجرایی کنند که وی نپذیرفت و تمکین نکرد.
بر همین اساس شعبه سوم دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره۳۰۱۲۹۸ _۱۳۸۹.۱۱.۴حکم انفصال از خدمت دکتر علی رضا رهایی به مدت دو سال را صادر کرد.
همچنین چندی پیش شعبه دوم دیوان عدالت اداری، حکم انفصال از خدمت دکتر علی رضا رهایی رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر را پس از شکایت سینا صفایی دانشجوی پذیرفته شده مقطع دکترای مهندسی و مدیریت ساخت دانشگاه صنعتی امیرکبیر صادر کرد، براساس گفته های این دانشجو از سال ۱۳۸۸ تاکنون به دلیل ممانعت علیرضا رهایی، رئیس دانشگاه اجازه ثبت نام و حضور در کلاس درس را نداشته است.
دکتر علیرضا رهایی رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر درحاشیه برگزاری جشن دانشجویان جدیدالورود دانشگاه صنعتی امیرکبیر در خصوص گفت: دانشگاهها از یک سری مقررات پیروی می کنند که برای ورود به یک رشته و تحصیل درآن رشته، این مقرارت باید توسط مسئولان و اعضای هیات علمی دانشگاه رعایت شود و اعضای هیات علمی و مسئولان باید برروی اجرایی شدن آن تاکید و پافشاری کنند.
وی افزود: داوطلبی که قصد داشته وارد دوره دکتری شود در مرحله اول پذیرفته شده ولی در مرحله مصاحبه تخصصی پذیرفته نشده برهمین اساس برخی از افراد به دیوان عدالت اداری و یا بخش های دیگر مراجعه کرده شکایت می کنند که احکامی برای آنها صادر می شود اما دانشگاه برای این احکام لایحه های دفاعی خود و استدلال های خود را مبنی بر تاکید بر مقررات آموزشی ارایه کرده که رسیدگی می شود.
رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر درخصوص این سئوال که اعلام شده که دانشگاه امیرکبیر بعد از ۲۰ روز، درخواست تجدید نظر خود را ارایه کرده است، گفت: خیر، در موعد مقرر ارایه شده و دربخش تجدید نظر در حال رسیدگی است و در زمان خود نتیجه اعلام می شود.
وی افزود: ما استدلالهای خود را در لایحه دفاعیه ارایه کرده ایم و فکر می کنم مسئولان دیوان نیز به مقرارت آموزش عالی توجه می کنند به هرحال یک سری مقررات برای ورود و پذیرش داریم که نمی تواند به یک سری استثنائات تبدیل شود.
پیش از این جعفر توفیقی - سرپرست وزارت علوم در گفتگویی از حل شدن مشکل انفصال از خدمت رئیس دانشگاه امیرکبیر خبر داده بود.
نظر کاربران
!!!!؟؟؟؟ خلاصه این 2 نفر چی شدن؟
چه عجب!
اینهمه گفتید ولی نگفتید علت مخالفت دکتر رهایی چه بوده که حتی به انفصال ایشون انجامیده .موضوع مشکوکه و با عقل جور در نمیاد.امکان نداره بدون دلیل مخالفت کنن .از اونجایی که دروغ در مملکت ما عادی شده من تا حرفهای دکتر رهایی رو نشنوم قضاوت نمیکنم.
پاسخ ها
میتونم بپرسم که شما چه نسبتی با این روسا دارین . در ضمن شما فقط متن رو بخون . کسی از شما نظر خواهی نکرد /
وااسفا که خود رو از دیوان عدالت هم بالاتر میدونی .
:)))))
به هر حال كه گند زدم به آينده شما حالا هي بريد شكايت كنيد 10 ساله رييسم بازم ميمونم پدرتون در مي يارم
این اتفاقات (هدر دادن عمر دو جوان و انفصال خدمت یک استاد دانشگاه) همه و همه ناشی از یک لج بازی کودکانه است.
اگر کمی غرور خود را کنار بگذاریم و البته در بزنگاه های زندگیمان حرف مفت نزنیم نه عمر کسی تلف می شد و نه نان کسی بریده!
غرور و تکبر انسان را به کجا که نمی رساند. متأسفانه در سیستم آموزش عالی چنین مباحثی وجود دارد شخص خودم به چون خواستار گرفتن استاد راهنما خارج از دانشگاه مطبوعم بودم سه ترم پروپوزالم تصویب نشد بعد که استاد راهنمای دوم که اتفاقا مدیرکل آموزش دانشگاه هم بود وقتی فهمید چه خسارتی دیده ام در یک روز پروپوزالم را تصویب و روز بعد دفاع کردم البته بعد از 4 سال فوق لیسانس گرفتم یعنی حتی یک روز نیز سنوات برایم نمانده بود.
اینها همه ناشی از غرور و تکبر بیجاست...
من 20 ساله رهائي رو ميشناسم. صددرصد رهائي مقصره. خيلي كينه ائي هستش.