استراتژی ترامپ در قبال ایران شکست خورده است

رویداد ۲۴ نوشت: جنیفر روبین، از نومحافظه کاران مشهور آمریکایی و تحلیلگر و ستون نویس روزنامه واشنگتن‌پست طی یادداشتی در این روزنامه نوشت: من از منتقدان تصمیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در مورد عدم تأیید پایبندی ایران به برنامه جامع اقدام مشترک موسوم به برجام بوده‌ام.

واشنگتن‌ پست نوشت:در ادامه یادداشت روبین آمده: انتقادم از این اقدام ترامپ چند دلیل دارد: متحدان اروپایی ما با ما همراه نیستند؛ ایران هیچ انگیزه‌ای برای بازنویسی توافق هسته‌ای ندارد؛ ما فاقد اهرم هستیم؛ و ما می‌توانستیم اقدامات به‌مراتب سازنده‌تری در کنار متحدانمان انجام دهیم- از جمله تحریم ایران به دلیل نقض حقوق بشر و اعمال فشار بر ایران و روسیه که هزینه بیشتری برای اقداماتشان در سوریه بپردازند.

علاوه بر این، گمان نمی‌کنم که ترامپ یا این گروه مشاوران سیاست خارجی مهارتش را داشته باشند یا بدانند که این شرایط را چطور مدیریت کنند بدون آنکه یک عقب‌نشینی شرم‌آور داشته باشند یا بدون آنکه اشتباهاً وارد یک درگیری هسته‌ای جدید شوند، درحالی‌که همین حالا هم با خشم و غضب در تلاش برای مدیریت همین مسئله در قبال کره شمالی هستند.

نشانه‌های اولیه بیانگر آن است که همان‌طور که پیش‌بینی کرده بودیم، رویکرد ترامپ شکست‌خورده است. نیویورک‌تایمز گزارش می‌دهد: تهدید ترامپ به پاره کردن توافق هسته‌ای ایران باعث تقلای فوری در پایتخت‌های اروپایی جهت حفظ توافق شد- البته تقلایی نه برای بازنویسی آن، بلکه برای شکل دادن به یک توافق جایگزین که برنامه موشکی ایران را متوقف می‌کند و محدودیت‌های مربوط به توانایی تولید سوخت هسته‌ای از سوی ایران را دائمی‌ کند.

بر اساس گزارش تایمز دولت ترامپ خواستار سه تغییر اساسی بود: «تعهد به محدودیت‌هایی بر آزمایش موشکی ایران؛ تضمین اینکه بازرسان دسترسی کامل به پایگاه‌های نظامی ایران داشته باشد؛ و تمدید تاریخ انقضای توافق برای ممانعت از تولید دوباره سوخت هسته‌ای توسط ایران پس از محدودیت‌های فعلی که در سال ۲۰۳۰ پایان می‌یابد.»

در عوض، اروپاییان تنها با تغییرات آرایشی، و وعده اعمال دوباره تحریم‌ها اگر سال‌ها بعدازاین لازم شد، موافق هستند. (اما اگر آن‌ها حالا چنین کاری نکنند، چرا باید در سال‌های آینده که اقتصاد و ارتش ایران به‌مراتب قدرتمندتر شده‌اند، دست به این کار بزنند؟)

در اینجا دو مشکل آشکار حتی با این رویکرد محافظه‌کارانه وجود دارد. از دید ترامپ، این اقدام میراث باراک اوباما که ترامپ ناامیدانه سعی دارد لغوش کند را تحکیم می‌کند. (بدترین توافق تاریخ- اما بیایید طولانی‌ترش کنیم!) درعین‌حال روسیه و چین دلایل چندانی برای اقدام در جهت منافع آمریکا ندارند.

برای تمامی طرف‌ها کاملاً مشخص است که شرایط به چه شکل است:
تیم امنیت ملی رئیس‌جمهور -رکس تیلرسون، جیمز ماتیس، مک مستر- سه بار با او صحبت کرده‌اند تا توافق را لغو نکند. هر بار که ضرب‌الاجل بعدی اعمال تحریم‌ها بر ایران می‌رسد، این وظیفه سخت‌تر می‌شود.

دیپلمات‌های اروپایی اذعان می‌کنند که یک تردستی دیپلماتیک در جریان است: اینکه شما چطور ترامپ را متقاعد می‌کنید که توافق را تغییر داده‌اید، بدون آنکه واقعاً تغییری صورت گرفته باشد؟

چطور شد که به اینجا رسیدیم و چرا «راه‌حل»، انجام تغییرات بی‌معنا شده است؟ وزارت خارجه که هرگز نخواسته به این توافق پایان دهد، حال می‌خواهد اطمینان حاصل کند که مشکلی با متحدان ما پیش نمی‌آید یا توافق هسته‌ای بدون یک جایگزین واقعی پایان نمی‌یابد. در شرایط فعلی، هشدارهای تیلرسون، ماتیس و مک مستر به نظر با پیش‌آگاهی انجام می‌شود و افرادی مانند نیکی هیلی و سناتور تام کاتن به نظر احمق می‌رسند.